اعمال رسولُ 9
9
ایمُن واردِن سولُس
1ولی سولُس که اَ تهدید و کُشتِن شاگردُنِ خداوند اصلا دَس بردار نَهَستَه، حد کاهن گِپو رَه 2و اَ کاهن گِپو ایخواست به عبادتگاهوی یهودیون توو شهر دمشق نومه ئُویی بنویسه تا اگه اَ آدموی طریقت، کسیُ پیدا ایکه، یعنی کسونی که دُمباله رو عیسائَن، چه زن و چه مرد، کَت بسته وا شهر اورشلیم بیارِه.
3همیطو که توو راهه، وختی به دمشق نِزیک بو، یَکهو نوری اَ آسَمُن دوری بَرخ ایزَه. 4سولُس رو زمین کَفت، صدایی شِشنُت که بهش شَگُو: «شائول، شائول، به چه به مه اذیت و آزار اَرِسونی؟»
5سولُس ایگو: «سرورُم، تو کی؟»
اُ ایگو: «مه عیسی اَم همو که تو اذیت و آزارش اَرِسونی. 6ولی هُرُس و وا شهر بِرَه. اُجا بهت گُفتَه اِبو که بایه چه بُکنی.»
7همسِنگارُن سولُس ساکت ووستادَرِن؛ اُشُ صدائو شاشنُوت، ولی به کسی شُنادی. 8سولُس اَ زمین پا بو، و با ایکه چِهمُش وازَ ولی اینِتونِست چیزی بِگینه؛ پَ دِسی شُگِه و به اُ وا دمشق شُبُرد. 9اُ سه رو کورَ. نه چیزی شَخا و نه چیزی شَنوشی.
10توو دمشق یه مَردی زندگی شکه که نُمی حَنانیائَه و یه تا اَ شاگردُن عیسائَه. خداوند توو رؤیا به اُ ایگو: «حَنانیا!»
اُئَم ایگو: «بُفرما، در خذمتُم ای خداوند!»
11خداوند به حَنانیا ایگو: «هُرُس و وا طَرَه کُنچیلی که ’راست‘ نُمِشِن بِرَه و توو لَهَر یهودا، سِراک سولُس تارسوسی بِگِه. به چه که اُ دعا نَکِردِن، 12و توو رویا یه تا مَردی که نُمی حَنانیان ایدیدِن، که اَتا و رو اُ دَس اَنوسِه تا چِهمُنی دوباره بِگینه.»
13ولی حَنانیا جواب ایدا: «ای خداوند، اَ خیلیُ درباره ایی مرد مِشنُتِن که توو اورشلیم به اُشُویی که به تو ایمُن شُهَه چِکَک ظلم ایکِردِن. 14و ایی جا هم اَ طَرَه کاهنوی گَپ اختیار ایشَه تا هَرکَ نُم تو رو پرستش اَکُنت، دستگیر بُکنت.»
15ولی خداوند به حَنانیا ایگو: «بِرَه، چون که ایی مرد ظرف گُزین بودَه مِن تا نُم مه ئو پهلو غیریهودیُن و پادشاهُن و نسل یَعکوب بُبَرِه. 16به چه که مه بهش نِشُن اَدَم که وا خاطر نُم مه چِکَک بایه زجر بِکَشِه.»
17پَ حَنانیا رَه و داخل اُ لَهَر بو. اُ دَسُ خو رو شائول ایناها، ایگو: «ای کاکا، شائول، خداوند عیسی که وختی وا ایجا تَهُند توو راه بهت نَمایُن بو، به مه ایفِرِستادِن تا چِهمُنِت دوباره بِگینه و اَ روح قدّوس خدا پُر بِشی.» 18درجا یه چیزی مِثِه خُج اَ چِهموی شائول کَفت و چِهمُش دوباره روشن بو. اُغایه شائول پا بو و غسل تعمید ایگِفت. 19بعد خوراک ایخا و جُن ایگِه.
شائول توو عبادتگاهو عیسائو اعلام اَکُنت
شائول چَن رو با شاگردُن توو دمشق مُند. 20اُ درجا توو عبادتگاهو شروع به گَپ زدِن درباره عیسی ایکه و شَگُو: «عیسی پُس خدان.» 21هَرکَ گَپُن اُ رو شَشنُت تعجب شَکِه و شَگُو: «مگَه ایی مرد همو نَن که توو اورشلیم به اُشُویی که نُم عیسائو وا زَبُن شاوا نابود شَکِه؟ مگه به ایی کَصد که دستگیرشُ بُکنت و پهلو کاهنوی گَپ شُبِبَرِه، ایجا نهُندِن؟» 22ولی شائول هر رو کِویته شِبو و به یهودیونی که داخل دمشق زندگی شاکِه، با دلایلی که اینابودَه رد بُکنی، کانعشُ شَکِه و ثابت شَکِه که عیسی همو مسیح موعودِن.
در رفتِن شائول اَ دمشق
23بعد اَ گذشت روزن زیادی، یهودیون نَکشه شُکِشی به شائول بُکُشِن. 24ولی شائول اَ نَکشه شو واخبر بو. اُشُ شُو و رو اَ دروازه ئوی شهر پاسبُنی شاکِه تا به اُ بُکُشِن. 25ولی شاگردُنِ شائول، موکِع شُو به اُ توو گیفیری شُناها، و اَ یه شکاف که توو دیوال دور شهرَ زیری شُفِرِستا.
شائول توو اورشلیم
26وختی شائول به اورشلیم رِسی، سعی ایکه واکِل شاگردُن بَشِت. اُشُ همه اَ اُ شاتِرسی، به چه که باور شُناکِه که اُ واکعاً شاگرد عیسی بودِن. 27ولی برنابا به اُ ایسِی و پهلو حَواریُن ایوا، بهشُ نَکل ایکه که چطوکا شائول توو راه دمشق خداوندُ ایدیدِن و خداوند چطوکا با اُ گَپ ایزدِن و اُ چطوکا توو دمشق به نُم عیسی وا پاهار تعلیم ایدادِن. 28پَ شائول پهلو اُشُ مُند و توو اورشلیم همه جا آمد و رفت شَکِه و وا پاهار به نُم خداوند تعلیم شَدا. 29شائول وا یهودیونی که زبُنِشُ یونانیَ گَپ شَزَه و بحث شَکِه، ولی اُشُ پِی اییئَرِن که ایبُکُشِن. 30وختی کاکائُن اَ ایی کضیه واخبر بودِن، به شائول به شهر قیصریه شُوا و اَ اُجا به شهر تارسوس شُفِرِستا.
31ایطوکا کلیسائویی که توو سرتاسر منطکه ئُوی یهودیه و جلیل و سامره هَستَرِن آرامش پیدا شُکِه، و بنا شابو. ایمُندارُن با تِرس خداوند زندگی شاکِه و با دلگرمی روح قدّوس خدا تعدادشُ زیادته شِبو.
شفای اینیاس
32پطرس که به همه جا سر شَزَه، وا شهر لُدَّه هم رَه تا به اُشُویی که به مسیح ایمُن شُهسته و اُجا زندگی شاکِه بِگینه. 33اُجا به یه نُفر ایدی که نُمی اینیاسَ. اُ هشت سالَ که فلجَ و رو جا کَفتَه. 34پطرس به اُ ایگو: «اینیاس، عیسی مسیح به تو شفا اَدِت. هُرُس و جاگَه خو جمع بُکن!» اُ درجا پا بو، 35همۀ اُشُویی که توو لُدَّه و شارون زندگی شاکِه به اینیاس شُدی و وا طَرَه خداوند برگشتِن.
زنده بودِن طابیتا
36داخل شهر یافا یه تا شاگرد که نُمی طابیتائَه زندگی شَکِه. به طابیتا توو زبن یونانی دورکاس اَگَن یعنی آهو. ایی زن خیلی کاروی خیر شَکِه و به فَخیرُ کمک شَکِه. 37طابیتا توو همو روزُن مریض بو و مُرد. جسدی شُشوشت و داخل بالاخُنهای شُناها. 38وا خاطریکه لُدَّه نِزیک یافا هَستَه، وختی شاگردُن شُشنُتَ که پطرس توو لُدَّهاَن، دو نُفر وا حدی شُفِرِستا و خواهش شُکِه و شُگُو: «لطفاً فورنی حد ما بُدو.»
39پَ پطرس پا بو و واکِلشُ رَه. وختی اُجا رِسی، به اُ به بالاخُنه شُبُرد. زَنُن بیوه همه دوری شُگِه، و وا گیریک لباس و جِمه ئُویی که دورکاس وختی زنده هَستَه ایدوخته ئو به اُ نِشُن شادا.
40ولی پطرس به همه اُشُ اَ اُتاک دَر ایکه و زانو ایزَه، دعا ایکه. بعد رو ایکه وا طَرَه جسد و ایگو: «طابیتا، هُرُس!» طابیتا چِهمُ خو واز ایکه و وختی به پطرس ایدی، ایگِه نِشت. 41پطرس دَس طابیتائُو ایگِه و بلندش ایکه. اُغایه به اُشُویی که به مسیح ایمُن شُهسته و به بیوه زَنُن صدا ایکه و به طابیتا زنده تحویلشُ ایدا. 42ایی خبر اَ ایی سر تا اُ سر یافا ایپیچی و خیلیُ به خداوند ایمُن شُوا. 43پطرس روزُن زیادیُ توو یافا حد یه چَرم ساز که نُمی شَمعونَ مُند.
اکنون انتخاب شده:
اعمال رسولُ 9: PES
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company
