اعمال رسولُ 27
27
سفر پولس اَ راه دیریا به روم
1وختی کَرار بو که اَ راه دیریا به ایتالیا بِرِیم، به پولس و بعضی دگه اَ زندونیُ به یه افسری که نُمی یولیوسَ تحویل شُدا. یولیوس اَ گُردان امپراطور رومَ. 2ما وا یه غُرابی که اَ شهر اَدرامیتینوس هُندَه و به بندِروی منطکه آسیا شَرَه، سوار بودیم و راه کَفتیم. آریستارخوس مقدونی، که اَ مَردُمُنِ شهر تَسالونیکیَ، هم با مائَه.
3صَباش توو شهر صیدون پاوِرَه مُکردوند. یولیوس به پولس لطف ایکه، ایواشت حد رِفیکُ خو بِرِت تا اُشُ نیازوی پولس برطرف بُکنِن. 4اَ اُجا دومرتبه با غُراب راه کَفتیم، ولی وا خاطریکه باد مخالف مائَه، اَ اُ پِلِ جزیرهٔ قپرس که پناه بادَ حرکت مُکِه. 5بعد اَ رد کِردِن اَ دیریای بندِروی کیلیکیه و پامفیلیه، لُوِ تیُو میرا، که توو منطکه لیکیه هَستَه زیر بودیم. 6اُجا اُ افسر رومی یه غُرابی پیدا ایکه که اَ شهر اسکندریه شَهندُ وا ایتالیا شَرَه، و به ما سوار ایکه. 7چَن روزی سلو سلو حرکت مُکِه و خیلی سخت به بندِر کْنیدوس رسیدیم. وا خاطریکه باد اینَواشت که جلوته بِرِیم، اَ اُ پِلِ جزیرهٔ کْرِت که پناه بادَ تا رو وا روی شهر سالمونی رفتیم. 8وا سختی اَ لُوِ تیُو رد مُکِه و به جائی که نُمی ’بندِروی جُنَ‘ رسیدیم. اُجا نِزیک شهر لاسائیه هَستَه.
9وخت زیادی تلف بودَه و توو اُ موکَع اَ سال سفر دیریایی خطر ایشَستَه به چه که حتی روزُنِ روزه هم گذشته. بِی همی خاطر پولس نصیحتشُ ایکه 10و ایگو: «آقایُن، به نظرُم سفر دیریاییمُ سفر پرخطری اِبو و نه فَکَه به غُراب و باری، بلکه به جُنِ ما هم ضرر زیادی اَزَنت.» 11ولی اُ افسر رومی به گَپُن ناخدا و صاحب غُراب بِشتِه توجه ایکه تا به گَپُن پولس. 12اُ بندِر به سر کِردِن زِمستُن خُب نَهَستَه، به هِمی خاطر بِشتِرِشُ تصمیم شُگه که اَ اُجا به سفر دیریایی خو ادامه هادِن به ایی امید که بلکه بُتونِن به بندِر فینیکس بِرَسِن، و زِمستُنُ اُجا سر بُکنِن. بندِر فینیکس توو جزیرهٔ کْرِتَ و رو به جنوب غربی و شمال غربیَ.
ضربه دیریا
13وختی باد شِمال کم کم شروع بو، اُشُ گَمُن شُکِه به هدفشُ رسیدِن؛ پَ پاوِرَهُ شُکِشی و غُراب نِزیک به کْرِت، پابِری شَرَه. 14ولی طولی اینَکِشی که باد خیلی تُندی، که بهش باد نعشی اَگَن اَ طَرَه جزیره هُند. 15وختی که غُراب گرفتار بادضربَه بو و اینِتونِست خلاف جهت باد بِرِت؛ ما توو مسیر باد کَفتیم و باد به غُراب شَبُردَه. 16اَ زیر جزیرهٔ کوچِکی به نُم کُودا، که پناه بادَ حرکت مُکِه و ماشُوَه غُرابُ وا زحمت مُتونست بُگناریم. 17وختی جاشوئُو ماشُوَه بالا شُکِشی با دَفْرَه، دور تا دور غُرابُ محکم شُبَست تا نَشکِه، بعدی اَ تِرس ایکه غُراب توو ریغوی سیرتیس لاهِم بُبوت، اوزالُ زیر شُکِشی و به غُراب توو مسیر باد ول شُکِه. 18وا خاطریکه بادضربَۀ گِپی مو ایزَدَه، صَباش اُشُ شروع شُکِه بار غُراب توو دیریا شُرِخت. 19روز سوّم، با دَس خوشُ وسایل غُرابُ توو دیریا شُرِخت. 20وختی که روزُن زیادی نه رنگ اَفتُو مُدی و نه اِستالَه ئُو و بادضربَه اَم ایناخافت، همَمو دگه اُ امیدی که بِی نجات پیدا کِردِن مُهَستَه اَ دَس مُدا.
21وا خاطریکه اُشُ خیلی وختَه که خوراک شُنَخواردَه، پولس میون اُشُ ووستا و ایگو: «آقایُن، شما بایه گَپ مِئو گوش تُدادَه و اَ کْرِت در نَهُندِری تا ایی همه ضرر و زیان نگینی. 22با ایی حال الان اَ شما خواهش اَکُنُم که دلتُ کایُم بُبوت، به چه که هیچِتا اَ شما نامِره بلکه فَکَه غُراب اَ بین اَرِه. 23چون همی دوشُو یه فرشتۀ خدا ایجا جلوم ووستا. همو خدایی که مه مال اُئَم و پرستشِش اَکُنُم. 24اُ فرشته به مه ایگو: ”پولس، متِرس. تو بایه در محضر امپراطور روم ووستی. بیگین، خدا جُنِ همۀ همسِنگارُت به تو ایبَخشیدِن.“ 25پَ آقایُن، دلتُ کایُم بُبوت چون مه به خدا ایمُن اُمهَستِن که دکیکاً همطو که به مه ایگُفتِن، اِبوت. 26ولی غُراب ما بایه توو یه جزیره لاهِم بُبوت.»
27توو شُو چهاردهم، همطو که باد به ما توو دیریای آدریاتیک اَ ایی طَرَه وا اُ طَرَه شَبُرد نِزیک نصف شُوَ، که جاشوئُو گَمُن شُکِه به خشکی نِزیک اِبودَن. 28پَ عمق هُووُ اندازه شُگِه و شُدی که چِل مترن یه خو بعدته، دو مَرتُبه عمق هُووُ اندازه شُگِه و شُدی سی مترِن. 29و چون شاتِرسی که وا شَغ بُخاریم، اَ عقِب غُراب چهار تا پاوِرَه شُکردی، و دعا شُکِه هرچه زودته روز بِزَنت. 30جاشوئُو که دُمبال یه راهی ئَرِن که اَ غُراب در بِرَن، به ایی بُونه که شاوا پاوِرَه ئُوی سینهِ غُرابُ توو هُوو بِکَردُنِن، ماشُوَه توو دیریا شُکردی. 31پولس به اُ افسر رومی و سربازُ ایگو: «اگه ایی مردُ توو غُراب نَمونَن، ناتونین نجات پیدا بُکنین.» 32پَ سربازُ اُ هَواسَه ئویی که ماشُوَه غُرابُ شاگُناشتَه، شُبُری و ماشُوَه توو دیریا ول شُکِه.
33یه خو مُندَه که اَفتُو بِزَنت، پولس به همه اُشُ تشویق ایکه که یه خو جیره بُخارِن. اُ ایگو: «اِمرو روز چاردَهُمن که بدون ایکه جیره بُخارین همیطو منتظرین و هیچ چی تُنَخاردِن. 34پَ تشویقتُ اَکُنُم که یه خو جیره بُخارین. چون باعث اِبو جُن بگیرین، به چه که یه کال مود اَ سر هیچِتاتُ کم نابو.» 35وختی پولس ایی گَپُنُ ایزَه یه خو نُن ایسِی و جلو همه خدائو شُکر ایکه و نُن پَرک ایکه و مشغول خاردِن بو. 36اُغایه اُشُ همه دلگرم بودِن و یه خو جیره شُخا. 37توو غُراب همه وا هم، دویست هفتاد و شیش نُفر هَستِریم 38وختی سیر بودِن بکیه گندمُ توو دیریا شُرِخت و غُرابُ سبک شُکِه.
39وختی روز ایزَه، خشکی که شادیده شُنشناخت، ولی یه خلیج کوچِکی، با تیُوِ شنی شُدی. پَ کَرار شُناها که اگه بُبوت غُراب اُجا لاهِم بَشِت. 40پَ اُشُ اَمارُئُو شُبُری و پاوِرَهئو توو دیریا شُکردی و همیطوَم سَلامَهئُویی که سطحۀ غُرابُ شُگُناشته، شُل شُکِه. اُغایه، اوزالِ سینۀ غُرابُ توو مسیر باد بالا شُکِشی و طَرَه تیُو جلو رفتِن. 41ولی غُراب به یه تا اَ شَغُوی زیر هُوو ایخا و لاهِم بو. سینۀ غُراب گیر ایکه و تکون اینَخا، ولی بُنِ غُراب وا خاطر ضربه موجُ اِشکَخت.
42سربازُ شاواستَه به زندونیُ بِکَشِن که نَکه اِشنو بُکنِن و در بِرَن. 43ولی اُ افسر رومی که شَواستَه جُنِ پولسُ نجات هادِه، اینَواشت که ایی کار بُکنِن. اُ دستور ایدا اَوِّل کسونی که اِشنو بلدن، به خوشُ تو دیریا بِکَردُنِنُ، وا تیُو بِرَسُنِن. 44بکیه هم بایه روی تخته ئُو یا تکه پَرکوی غُراب، به خوشُ وا تیُو شُرِسُندَه. پَ ایطو بو که همه سلامت وا تیُو رسیدِن.
اکنون انتخاب شده:
اعمال رسولُ 27: PES
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company
