Mathew 24
24
1Ac aeth yr Iesu allan o’r deml a mynd i’w ffordd, a daeth ei ddisgyblion ato i ddangos iddo adeiladau’r deml. 2Atebodd yntau iddynt, “Oni welwch chwi’r pethau hyn oll? Yn wir meddaf i chwi, ni adewir yma faen ar faen heb ei ddymchwel.”
3A phan oedd yn eistedd ar fynydd yr Olewydd, daeth y disgyblion ato o’r neilltu a dywedyd, “Dywed wrthym, pa bryd y bydd y pethau hyn? A beth fydd yr arwydd o’th ddyfodiad ac o derfyniad yr oes?” 4Ac atebodd yr Iesu iddynt, “Edrychwch na thwyllo neb chwi. 5Canys llawer a ddaw ar bwys fy enw i, a dywedyd, ‘Myfi yw’r Crist,’ a thwyllant laweroedd. 6A chewch glywed am ryfeloedd a sôn am ryfeloedd; gwelwch na’ch cythrybler; canys rhaid eu dyfod, eithr nid yw’r diwedd eto. 7Canys cyfyd cenedl yn erbyn cenedl a theyrnas yn erbyn teyrnas, a bydd newynau a daeargrynfâu mewn amryw leoedd; 8dechrau gwewyr fydd hyn oll. 9Yna traddodant chwi i’ch cystuddio a lladdant chwi, a byddwch gas gan yr holl genhedloedd oherwydd fy enw i. 10Ac yna tramgwyddir llawer a bradychant ei gilydd a chasáu ei gilydd; 11a chyfyd gau broffwydi lawer a thwyllant laweroedd; 12ac oherwydd i anghyfraith amlhau, fe oera cariad y lliaws. 13Ond y neb a ymgynnal i’r pen, hwnnw a gedwir. 14A phregethir yr efengyl hon am y deyrnas trwy’r byd cyfan er tystiolaeth i’r holl genhedloedd, ac yna daw y diwedd.
15Pan weloch, ynteu, ffieiddbeth y difrod, y dywedwyd amdano trwy Ddaniel y proffwyd, yn sefyll mewn lle santaidd, (a ddarlleno, ystyried), 16yna ffoed y rhai a fydd yn Iwdea i’r mynyddoedd; 17y dyn ar nen y tŷ, na ddisgynned i gyrchu’r pethau a fo yn ei dŷ, 18a’r dyn yn y maes, na ddychweled yn ei ôl i gyrchu ei fantell. 19Ond gwae’r rhai beichiog a’r rhai a ro’r fron yn y dyddiau hynny! 20A gweddïwch na ddelo’ch ffoedigaeth yn y gaeaf nac ar y Sabbath; 21canys bydd y pryd hwnnw galedi mawr na bu ei fath o ddechrau’r byd hyd yn awr, na chwaith ni bydd byth. 22Ac oni bai gwtogi’r dyddiau hynny, nid achubesid un cnawd; eithr er mwyn yr etholedigion cwtogwyd y dyddiau hynny. 23Y pryd hwnnw os dywed neb wrthych, ‘Dyma’r Crist,’ neu ‘Yma,’ na chredwch; 24canys cyfyd gau-gristiau a gau-broffwydi, a rhoddant arwyddion mawr a rhyfeddodau, nes twyllo, pe gellid, hyd yn oed yr etholedigion; 25dyma fi wedi rhagfynegi i chwi. 26Os dywedant wrthych, ynteu, ‘Dyma fo yn y diffeithwch,’ nac ewch allan; ‘Dyma fo yn yr ystafelloedd,’ na chredwch. 27Canys fel y mae’r fellten yn dyfod allan o’r dwyrain ac yn tywynnu hyd y gorllewin, felly y bydd dyfodiad Mab y dyn; 28lle bynnag y bo’r gelain, yno yr ymgasgl y fwlturiaid.
29Ac yn union wedi caledi’r dyddiau hynny yr haul a dywyllir, a’r lloer ni rydd ei llewyrch, a’r sêr a syrth o’r nef, a nerthoedd y nefoedd a ysgydwir. 30Ac yna yr ymddengys arwydd Mab y dyn yn y nef, ac yna y galara holl lwythau’r ddaear, ac y gwelant Fab y dyn yn dyfod ar gymylau’r nef gyda gallu a gogoniant mawr; 31ac fe enfyn ei angylion ag utgorn mawr, a chynullant ei etholedigion o’r pedwar gwynt, o gyrrau’r nefoedd bwygilydd. 32Oddi wrth y ffigysbren dysgwch ei ddameg; wedi’r êl ei gangen weithian yn ir, a’r dail yn tarddu, chwi wyddoch fod yr haf yn agos; 33felly chwithau, pan weloch yr holl bethau hyn, gwybyddwch ei fod yn agos wrth y drws. 34Yn wir meddaf i chwi, nid â’r genhedlaeth hon ddim heibio hyd oni ddigwyddo hyn oll. 35Y nef a’r ddaear ânt heibio, ond fy ngeiriau i nid ânt heibio ddim. 36Ond am y dydd hwnnw a’r awr ni ŵyr neb, nac angylion y nefoedd na’r Mab, ond y Tad yn unig. 37Canys fel y bu dyddiau Noe, felly y bydd dyfodiad Mab y dyn; 38canys fel yr oeddent yn y dyddiau hynny cyn y dilyw yn bwyta ac yn yfed, yn priodi ac yn rhoi i briodas, hyd y dydd yr aeth Nöe i mewn i’r arch, 39ac ni wybuant hyd oni ddaeth y dilyw a’u cipio hwynt oll, felly y bydd dyfodiad Mab y dyn. 40Y pryd hwnnw bydd dau yn y maes, un a gymerir ac un a adewir; 41dwy yn malu yn y felin, un a gymerir ac un a adewir. 42Byddwch effro, ynteu, am na wyddoch pa ddiwrnod y mae eich Arglwydd yn dyfod. 43Ond gwybyddwch hyn#24:43 Neu, Ond hyn a wyddoch: pe gwybuasai’r pen teulu pa wyliadwriaeth y deuai’r lleidr, buasai’n effro ac ni adasai gloddio’i dŷ trwodd. 44Am hynny byddwch chwithau barod, canys yr awr ni thybioch y daw Mab y dyn. 45Pwy, tybed, yw’r gwas ffyddlon a chall, a osododd yr arglwydd dros ei deulu i roddi iddynt eu bwyd yn ei bryd? 46Gwyn ei fyd y gwas hwnnw, y caiff ei arglwydd, pan ddêl, ei fod yn gwneuthur felly; 47yn wir meddaf i chwi, fei gesyd ef dros ei holl eiddo. 48Ond os dywed y gwas drwg hwnnw yn ei galon, ‘Mae f’arglwydd yn oedi,’ 49a dechrau curo’i gyd-weision, a bwyta ac yfed gyda’r meddwon, 50fe ddaw arglwydd y gwas hwnnw ar ddiwrnod nad yw’n disgwyl ac ar awr nad yw’n gwybod, 51a’i dorri’n ddau,#24:51 Neu efallai ei dorri ymaith a’i gyfrif gyda’r rhagrithwyr; yno y bydd wylofain a rhincian dannedd.
اکنون انتخاب شده:
Mathew 24: CUG
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
© Urdd y Graddedigion, Prifysgol Cymru 1945
© Guild of Graduates, University of Wales 1945
