Lucca 8

8
Unipochi di donni accumpagnanu à Ghjesù
1È dopu Ghjesù andava pà i cità è i paesi, annuncendu è purtendu u Vangelu di u Regnu di Diu, è i dodici eranu cun ellu, 2è ci eranu ancu i donni guariti da i spiriti gattivi è i infirmità, Maria ch'elli chjamavanu a Matalena, chì da ella eranu sciuti setti dimonii, 3è Ghjuvanna a moglia di Cuzà, funziunariu d'Erodi, è Susanna è parechji altri, chì li purghjianu aiutu cù a so robba.
A parabula di a sumenti
(Mt 13,1-9; Mc 4,1-9)
4Cum'ella s'adunia a ghjenti assai è chì da ogni cità vinianu à truvà lu, parledi cù una parabula: 5«hè andatu u suminatori à suminà sumenti, è quand'ellu suminava, ni hè cascatu in arici di strada è hè stata calcicata, è l'acelli di u celi a s'anu magnata. 6È ni hè cascatu dinò in la pitrichiccia è, dopu crisciuta, si hè secca par mancanza d'acqua. 7È ni hè cascatu ancu in li lamaghjoni, è sò crisciuti i lamaghjoni à tempu ad ella è l'anu assuffucata. 8È po ni hè cascatu in la tarra a bona è, dopu crisciuta, hà fruttatu à centu.» Cusì dissi alzendu a voci: «à chì hà arechji da senta ch'ellu senti!»
Da chì sò i parabuli?
(Mt 13,10-17; Mc 4,10-12)
9È li dumandavanu i discepuli cosa ella vulia dì issa parabula. 10Ellu dissi: «à voi vi hè data di cunnoscia cusì i misteri di u Regnu di Diu, ma a quilli altri li hè data cù i parabuli, di modu chì
videndu, ch'elli ùn vechinu
è sintendu ch'elli ùn capischinu # 8,10 Is 6,9 .
A parabula di a sumenti spiicata
(Mt 13,18-23; Mc 4,13-20)
11«A parabula hè cusì: a sumenti hè a parolla di Diu. 12Quilli chì sò in arici di strada, sò quilli chì anu intesu, ma dopu ghjugni u diavuli è a parolla a li caccia da u cori, da ch'elli ùn credinu è essa salvi. 13È quilli chì sò in la pitrichiccia, sò quilli chì quand'elli sentinu a parolla a ricevinu cù piacè, ma radichi ùn ni anu, par un pocu credinu, ma à l'ora di u provu lentanu. 14Ciò chì hè cascatu in li lamaghjoni, sò quilli chì anu intesu, è chì par via di i pinseri, di a ricchezza è di i piacè di a vita, par istrada sò assuffucati è ùn ponu maturà. 15È ciò chì hè in la tarra bona, sò quilli chì di cori bravu è bonu anu intesu a parolla, a teninu è cù a pacenzia danu u fruttu.»
U lumi sottu à u stuvigliu
(Mc 4,21-25)
16«Nimu accendi un lumi è dopu piattà lu cù un stuvigliu o infrugnà lu sottu à u lettu; u metti in altu chì à chì entri vechi a luci#8,16 Paragunà cù Mt 5,15; Lc 11,33.. 17Chì ùn ci hè nulla di piattu chì ùn abbia da essa palesu, è nulla di sicretu chì ùn abbia da essa cunnisciutu è palesu. 18Cusì feti casu à u modu chì vo' steti à senta; chì, à quillu chì hà, li sarà datu; è à quillu chì ùn hà, ancu ciò ch'ellu credi d'avè li sarà toltu.»
A mamma è i fratelli di Ghjesù
(Mt 12,46-50; Mc 3,31-35)
19Eranu ghjunti à truvà lu a mamma è i fratelli, è ùn si pudianu avvicinà chì ci era troppa ghjenti. 20È li fù annunciatu: «mammata è to fratelli sò quì fora chì ti volinu veda.» 21Ghjesù risposi è dissi: «à mamma è à me fratelli, eccu li, sò quilli chì sentinu a parolla di Diu è a praticheghjanu.»
Ghjesù calma una buriana
(Mt 8,23-27; Mc 4,35-41)
22È un ghjornu culledi in barca cù i discepuli è li dissi: passemu da lavu#8,22 Si tratta di u lavu di Galilea. Da lavu in là, a populazione ùn era micca ghjudea. in dà è s'avviedinu da culandi. 23È in lu navicà Ghjesù s'addurmintedi, è ghjunsi una buriana in lu lavu, è funu in piriculu chì a barca s'impiia d'acqua. 24S'avvicinedinu, u svighjedinu è li dissinu: «o Signori, o Signori, semu persi.» È ellu si svighjedi è litichedi u ventu è i cavalloni; quelli si appacedinu è fù a bunaccia. 25È dissi à i discepuli: «induva hè a vostra fedi?» Impauriti, si maravigliavanu è dicianu trà elli: «quali sarà po quistu, da cumandà cusì à i venti è à l'acqua, è chì elli l'ubbidischinu#8,25 Paragunà cù Sal 65,8; 89,10; 107,23-32.
Guarisci unu indimuniatu Gerasenu
(Mt 8,28-34; Mc 5,1-20)
26È scaledinu in la tarra di i Geraseni#8,26 Vede Mt 8,28 è a nota. chì hè di punta à a Galilea. 27È à u scalà li si prisintedi un omu di a cità chì avia i dimonii, è era un pezzu ch'ellu andava spugliatu, è inveci di stà in casa, stava in li tombi. 28È videndu à Ghjesù li si lampedi à i pedi briunendu è li dissi: «chì ci hè da tè à mè, o Ghjesù, figliolu di Diu l'altissimu? Aiò, ùn mi strazià.» 29È Ghjesù cumandò à u spiritu impuru ch'ellu iscissi da l'omu; chì parechji volti u s'era pigliatu, è da ammaistrà l'omu, u incatinavanu è u impastughjavanu, ma ellu strappava i cateni è u dimoniu u purtava in li lochi diserti. 30È Ghjesù li dumandedi: «cumu ti chjami?» Ellu risposi: «Legioni.», chì avia parechji dimonii à dossu. 31È u pricavanu ch'ellu ùn li cumandessi di lampà si ni indi l'abissu.
32È ci era culà una banda maiò di porchi#8,32 Porchi: vede Mc 5,11 è a nota. chì rumavanu pà a muntagna. È u prighedinu i dimonii ch'ellu i lascessi entra ind' issi porchi, è ellu accunsintì. 33È sciuti ch'elli funu da l'omu intredinu in li porchi, è a banda sana andedi à trapintà si in lu lavu, è si annichedi. 34È videndu ciò chì era stalvatu i purcaghji scappedinu è ni purtedinu a nutizia in cità è in campagna. 35È a ghjenti iscì à veda ciò chì era stalvatu, ghjunsinu ind'è Ghjesù è truvedinu l'omi da quali elli eranu sciuti i dimonii chì pusava à i so pedi, è era vistutu è assinnatu, è ni funu impauriti. 36È quilli chì avianu vistu li cuntedinu cum'ellu era statu salvu u indimuniatu, 37è da tanta a timenza, tuttu u populu di i lochi di i Geraseni dumandedi à Ghjesù ch'ellu si ni andessi da ind'ed elli; ed ellu culledi in barca è partì. 38Ma l'omu ch'elli avianu lasciatu i dimonii u pricava, chì vulia stà cun ellu.; ma Ghjesù u feci parta dicendu: 39«Volta in casa toia è conta tuttu ciò ch'ellu hà fattu Diu par tè.» È si ni andedi l'omu annuncendu in la cità sana ciò ch'ellu avia fattu Ghjesù par ellu.
A figliola di Ghjairu è a donna chì tucchedi u mantellu di Ghjesù
(Mt 9,18-26; Mc 5,21-43)
40È à u vultà in Galilea a ghjenti accolsi à Ghjesù, chì eranu tutti ad aspittà lu. 41Ghjunsi un omu chì si chjamava Ghjairu ed era ellu chì cumandava in la sinagoga, è cascatu à i pedi di Ghjesù u prighedi di vena in casa soia, 42chì avia una figliola sola, di dodici anni, chì si ni muria.
Mentri ch'ellu andava, a ghjenti u inturniava da tutti i lati. 43È à mezu à quilli ci era una donna chì pirdia u sangui ch'eranu dodici anni è chì avia spesu tuttu u soiu ind'è i medichi, ma nisunu l'avia pussuta guarì. 44È li s'avvicinedi daretu è tucchedi l'arici di u so mantellu, è subitu u sangui stancedi. 45È Ghjesù dissi: «quali m'hà toccu?» Nicavanu tutti è Petru dissi: «o Maestru, a ghjenti t'inturnieghja è t'impetta.» 46Ma Ghjesù dissi: «m'hà toccu calchissia, chì mi sò intesu escia una forza.» 47È a donna, videndu ch'ella ùn si pudia piattà, ghjunsi trimulendu, li caschedi à i pedi è spiichedi davanti à u populu sanu par chì raghjoni ch'ella l'avia toccu, è cum'ella era stata risanata subitu. 48È Ghjesù li dissi: «a me figliola, a to fedi t'hà salvu; vai in paci.»
49È ùn avia ancu compiu di dì quand'ellu ghjunsi unu da ind'è u capisinagoga è dissi à quillu: «to figliola hè morta. Ùn dà più fastidiu à u Maestru.» 50Ma Ghjesù intesi è li dissi: «ùn tema, basta chì tù credi, è sarà salva.» 51È andedi in quilla casa, è ùn lascedi entra à nisunu cun ellu fora di Petru, Ghjuvanni è Ghjacumu, è po u babbu è a mamma di a zitella. 52È piignianu tutti è li facianu u briunatu; è Ghjesù dissi: «ùn piigniti, ùn hè morta, chì dormi.» 53È si ridianu d'ellu, chì a sapianu ch'ella era morta, 54ma Ghjesù pigliedi a manu di a zitella è dissi ad alta voci: «o zitè, arrizza ti.» 55È à quilla li vultedi u soffiu è s'arrizzò subitu è Ghjesù cumandò ch'omu li dessi da magnà. 56È si ni maravigliedinu u babbu è a mamma; ma Ghjesù s'arricumandedi ch'elli ùn la dicessinu à nisunu ciò chì era stalvatu.

اکنون انتخاب شده:

Lucca 8: 4EvCors

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید