ปฐมกาล 37

37
โยเซฟ​นักฝัน
1ยาโคบ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พ่อ​เขา​เคย​อาศัย​มา​ก่อน คือ​แผ่นดิน​คานาอัน 2นี่​คือ​ประวัติ​ของ​ครอบครัว​ยาโคบ
ตอน​ที่​โยเซฟ​มี​อายุ​สิบเจ็ด​ปี เขา​เป็น​คน​ดูแล​ฝูงแกะ​ร่วมกับ​พี่น้อง​ของ​เขา เขา​เป็น​ผู้ช่วย​ของ​พวก​ลูกชาย​บิลฮาห์​และ​ศิลปาห์​เมีย​ของ​พ่อ​เขา โยเซฟ​จะ​กลับ​มา​ฟ้อง​เรื่อง​ไม่ดี​ของ​พวกเขา​ให้​พ่อ​ฟัง​อยู่​เรื่อย 3อิสราเอล​รัก​โยเซฟ​มากกว่า​ลูกชาย​คนอื่น เพราะ​โยเซฟ​เพิ่ง​เกิด​ตอนที่​อิสราเอล​แก่​แล้ว อิสราเอล​ทำ​เสื้อคลุม​ตัวยาว​สวยสด​งดงาม​ที่​มี​แขน​ให้​กับ​โยเซฟ 4พวกพี่ๆ​เห็น​ว่า​พ่อ​รัก​โยเซฟ​มากกว่า​พวกเขา พวกเขา​จึง​พากัน​เกลียด​โยเซฟ และ​ไม่ยอม​แม้แต่​จะ​ทักทาย
5ครั้งหนึ่ง​โยเซฟ​ฝัน และ​เขา​เล่า​ความฝัน​นั้น​ให้​พวก​พี่ชาย​ฟัง ทำ​ให้​พวกเขา​ยิ่ง​เกลียด​โยเซฟ​มากขึ้น
6โยเซฟ​เล่า​ว่า “ฟัง​ความฝัน​ของ​ผม​ดูสิ 7พวกเรา​กำลัง​มัด​ฟ่อนข้าว​อยู่​กลาง​ทุ่งนา ทันใดนั้น ฟ่อนข้าว​ของ​ผม​ก็​ตั้งตรง​ขึ้น และ​ฟ่อนข้าว​ของ​พวกพี่ๆ​ได้​มา​ล้อมรอบ​และ​โค้ง​คำนับ​ฟ่อนข้าว​ของ​ผม”
8พวกพี่ชาย​ของ​เขา​พูด​กับ​เขา​ว่า “นี่​เจ้า​คิด​ว่า​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​เหนือ​พวกเรา​จริงๆ​ล่ะซินะ” หลังจากนั้น​พี่ชาย​ของ​เขา​ก็​ยิ่ง​เกลียด​เขา​มากขึ้น เพราะ​ความฝัน​และ​สิ่ง​ที่​โยเซฟ​เล่า​เกี่ยวกับ​ความฝัน​นั้น
9ต่อมา​โยเซฟ​ได้​ฝัน​อีก และ​เขา​ก็​เล่า​ให้​พวกพี่ชาย​ฟัง​อีก​ว่า “ดูสิ ผม​ฝัน​อีกแล้ว คราวนี้​ฝัน​ว่า มี​ดวง​อาทิตย์ ดวงจันทร์​และ​ดาว​สิบเอ็ด​ดวง ต่าง​มา​โค้งคำนับ​ผม”
10เมื่อ​เขา​เล่า​ให้​พ่อ​และ​พวกพี่ชาย​ฟัง พ่อ​ก็​ต่อว่า​เขา และ​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เจ้า​ฝัน​อะไร​ของ​เจ้า นี่​พ่อ แม่ และ​พี่ชาย​ของ​เจ้า​จะ​ต้อง​กราบ​ลง​ถึง​พื้น​ต่อหน้า​เจ้า​อย่างนั้น​หรือ” 11พวกพี่ชาย​ต่าง​อิจฉา​เขา แต่​พ่อ​ของ​เขา​เก็บ​เรื่อง​พวกนี้​ไป​คิด
12วันหนึ่ง พวก​พี่ชาย​ของ​โยเซฟ​ได้​พา​ฝูงสัตว์​ของพ่อ​ไป​กิน​หญ้า​แถว​เชเคม 13อิสราเอล​จึง​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พวก​พี่ชาย​เจ้า​กำลัง​ดูแล​ฝูงสัตว์​อยู่​ที่​เชเคม มานี่​เถิด พ่อ​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​หา​พวกเขา”
โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ครับ​พ่อ”
14อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “ไป​เดี๋ยวนี้​เลย ไป​ดูสิ​ว่า​พี่ชาย​ของเจ้า​กับ​ฝูงสัตว์​สบายดี​หรือ​เปล่า แล้ว​กลับ​มา​บอก​พ่อ​นะ” แล้ว​อิสราเอล​ก็​ส่ง​โยเซฟ​จาก​หุบเขา​เฮโบรน​ไป​ยัง​เชเคม แล้ว​โยเซฟ​ก็​มา​ถึง​เชเคม
15ชาย​คนหนึ่ง​พบ​โยเซฟ​กำลัง​เดิน​ไปมา​อยู่​ใน​ท้องทุ่ง เขา​จึง​ถาม​โยเซฟ​ว่า “เจ้า​กำลัง​หา​อะไร​หรือ”
16โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​กำลัง​ตามหา​พวก​พี่ชาย ช่วย​บอก​หน่อย​ว่า​พวกเขา​เอา​สัตว์​ไป​กิน​หญ้า​แถว​ไหน”
17ชาย​คนนั้น​ตอบ​ว่า “พวกเขา​ไป​จาก​ที่นี่​แล้ว ข้า​ได้ยิน​พวกเขา​พูด​กัน​ว่า ‘พวกเรา​ไป​เมือง​โดธาน​กันเถอะ’” โยเซฟ​จึง​ตาม​พวก​พี่ชาย​ไป และ​พบ​พวกเขา​ใน​เมือง​โดธาน
โยเซฟ​ถูก​ขาย​เป็น​ทาส
18เมื่อ​พวก​พี่ชาย​เห็น​โยเซฟ​มา​แต่ไกล พวกเขา​ได้​วางแผน​ฆ่า​โยเซฟ​ก่อน​ที่​โยเซฟ​จะ​เดิน​มาถึง 19พวกเขา​พูดกัน​ว่า “ดูนั่น เจ้า​นักฝัน​กำลัง​เดิน​มา​แล้ว 20มาเถอะ ช่วยกัน​ฆ่า​มัน แล้ว​โยน​มัน​ทิ้ง​ใน​บ่อน้ำ​แห้งๆ​พวกนี้ แล้ว​ให้​เรา​บอก​ว่า​มัน​ถูก​สัตว์ป่า​ขย้ำกิน แล้ว​มา​ดูสิ​ว่า​ฝัน​พวกนั้น​ของ​มัน​จะ​เป็น​ยังไง”
21เมื่อ​รูเบน​ได้ยิน เขา​พยายาม​จะ​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวกนั้น เขา​พูด​ว่า “อย่า​ฆ่า​เขา​เลย” 22รูเบน​พูด​ว่า “อย่า​ให้​ถึง​กับ​นองเลือด​เลย แค่​โยน​เขา​ลง​ไป​ใน​บ่อแห้ง​กลาง​ทะเลทราย​ก็​พอ อย่า​ทำร้าย​เขา​เลย” รูเบน​พูด​อย่างนี้ เพราะ​กะ​ว่า​จะ​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​จาก​เงื้อมมือ​ของ​พวกนี้ และ​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​หา​พ่อ 23เมื่อ​โยเซฟ​มา​ถึง พวก​พี่ชาย​ก็​ช่วยกัน​ดึง​เสื้อคลุม​ที่​มี​แขน​ออก​จาก​ตัว​โยเซฟ 24แล้ว​เอา​เขา​โยน​ลง​ไป​ใน​บ่อน้ำ​ที่​ว่างเปล่า​และ​ไม่มี​น้ำ
25พวกเขา​ได้​นั่งลง​กิน​อาหาร เมื่อ​พวกเขา​มอง​ไป ก็​เห็น​ขบวน​พ่อค้า​คน​อิชมาเอล​มา​จาก​เมือง​กิเลอาด มี​ฝูงอูฐ​บรรทุก​เครื่องเทศ พิมเสน​และ​ยาง​ไม้หอม พวกเขา​กำลัง​มุ่งหน้า​ลง​ไป​อียิปต์ 26ยูดาห์​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ของ​เขา​ว่า “มัน​จะ​มี​ประโยชน์​อะไร ถ้า​เรา​ฆ่า​น้องชาย​ของ​เรา แล้ว​ซ่อนศพ​ไว้​เฉยๆ 27มาเถิด เอา​ตัวเขา​ขาย​ให้​กับ​ชาว​อิชมาเอล อย่า​ทำร้าย​เขา​เลย ยังไง​เขา​ก็​เป็น​น้อง​ของ​เรา เป็น​เลือดเนื้อ​เชื้อไข​ของ​เรา​เอง” แล้ว​พวกพี่น้อง​ของ​เขา​ก็​เห็น​ด้วย 28เมื่อ​พ่อค้า​ชาว​มีเดียน​ผ่านมา พวกเขา​ช่วยกัน​ดึง​ตัว​โยเซฟ​ขึ้น​จาก​บ่อ และ​พวกเขา​ได้​ขาย​โยเซฟ​ให้​กับ​ชาว​อิชมาเอล​เป็น​เงิน​ยี่สิบ​เชเขล#37:28 เชเขล คือ หน่วย​เงิน​ใน​สมัยนั้น และ​พวก​อิชมาเอล​ก็​พา​โยเซฟ​ไป​อียิปต์
29เมื่อ​รูเบน​กลับมา​ที่​บ่อน้ำ​นั้น​อีกครั้ง เขา​ไม่พบ​โยเซฟ​ใน​นั้น เขา​ฉีกทึ้ง​เสื้อผ้า​ของ​เขา​แสดง​ความ​เศร้าโศก​เสียใจ 30รูเบน​กลับ​มาหา​น้องๆ​ของ​เขา และ​พูด​ว่า “เจ้า​เด็กนั่น​ไม่ได้​อยู่​ที่นั่น​แล้ว แล้ว​ทีนี้​พี่​จะ​ทำ​ยังไง​ดี” 31พวกเขา​จึง​เอา​เสื้อคลุม​ของ​โยเซฟ​มา และ​ฆ่า​แพะ​ตัวผู้​ตัวหนึ่ง แล้ว​เอา​เสื้อคลุม​ของ​โยเซฟ​จุ่ม​ลงไป​ใน​เลือดนั้น 32แล้ว​พวกเขา​ก็​เอา​เสื้อ​เปื้อนเลือด​ตัวนั้น​ส่ง​ให้​พ่อ​ดู​และ​บอก​ว่า “เรา​พบ​เสื้อ​ตัวนี้ ช่วย​ดูหน่อย​ว่า​ใช่​เสื้อคลุม​ของ​ลูกชาย​พ่อ​หรือ​เปล่า​ครับ”
33ยาโคบ​จำ​เสื้อ​ตัวนั้น​ได้​และ​พูด​ว่า “มัน​เป็น​เสื้อคลุม​ของ​ลูกพ่อ สัตว์ป่า​ได้​กัดกิน​เขา​เสียแล้ว โยเซฟ​คง​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ​แน่​แล้ว” 34แล้ว​ยาโคบ​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน และ​เอา​ผ้า​กระสอบ​มา​คาดเอว เพื่อ​แสดง​ความ​เศร้าโศก เขา​ยังคง​เศร้าโศก​เสียใจ​ให้​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา​เป็น​เวลา​นาน 35ทั้ง​ลูกชาย​และ​ลูกสาว​คนอื่น​ต่าง​มา​ปลอบโยน​เขา แต่​เขา​ก็​ทำใจ​ไม่ได้ เขา​พูด​ว่า “พ่อ​จะ​ไว้​ทุกข์​ให้​กับ​ลูก​คนนี้​จนกว่า​พ่อ​จะ​ลงไป​หา​เขา​ใน​แดน​คนตาย” แล้ว​ยาโคบ​ก็​ร้องไห้​ให้​โยเซฟ
36ขณะนั้น​ชาว​มีเดียน​ได้​ขาย​โยเซฟ​ต่อไป​ให้​กับ​โปทิฟาร์​ใน​อียิปต์ โปทิฟาร์​เป็น​ข้าราชการ​ของ​ฟาโรห์​กษัตริย์​อียิปต์ และ​เป็น​ผู้บัญชาการ​ทหาร​รักษา​พระองค์

اکنون انتخاب شده:

ปฐมกาล 37: THA-ERV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید