مزامیر 36
36
سرود داوود، بندهٔ خداوند
شرارت انسان و رحمت خدا
1گناه در دل انسانهای شریر عمیقاً لانه کرده است.
آنها از خدا نمیترسند.
2زیرا آنها دل خود را خوش میکنند
و فکر میکنند که خدا به گناه آنها پی نمیبرد و آن را محکوم نمیکند.
3تمام سخنانشان حیله و فریب است.
کارهای نیک و عاقلانه را ترک نمودهاند.
4شبها نیز در بستر خود دسیسه میچینند.
هیچ کار خوبی انجام نمیدهند
و از هیچ شرارتی روگردان نیستند.
5ای خداوند، محبّت پایدار تو همچون آسمانها نامحدود
و وفاداری تو فراتر از ابرهاست.
6نیکوکاری تو مانند کوههای سر به فلک کشیده
و عدالت تو همچون دریاها عمیق است،
ای خداوند، انسانها و حیوانات تحت مراقبت تو میباشند.
7محبّت پایدار تو ای خدا چقدر عالی است.
تمام انسانها در سایهٔ بالهای تو پناه میآورند.
8همه از خوان نعمت تو میخورند
و از چشمهٔ رحمت تو مینوشند.
9زیرا تو سرچشمهٔ زندگی هستی
و در پرتو نور تو ما روشنی را میبینیم.
10به آنهایی که تو را میشناسند رحمت فرما،
و آنانی را که پاكدل هستند نجات ده.
11مگذار که اشخاص مغرور بر من غالب گردند
و مردم شریر مرا فراری دهند.
12ببین! بدکاران طوری سقوط کردهاند،
که دیگر نمیتوانند برخیزند.
اکنون انتخاب شده:
مزامیر 36: TPV
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
Today’s Persian Version (TPV) © United Bible Societies, 2012.