JOB 17
17
1Mi aliento se agota, se acortan mis días,
Y me está preparado el sepulcro.
2No hay conmigo sino escarnecedores,
En cuya amargura se detienen mis ojos.
3Dame fianza, oh Dios; sea mi protección cerca de ti.
Porque ¿quién querría responder por mí?
4Porque a estos has escondido de su corazón la inteligencia;
Por tanto, no los exaltarás.
5Al que denuncia a sus amigos como presa,
Los ojos de sus hijos desfallecerán.
6Él me ha puesto por refrán de pueblos,
Y delante de ellos he sido como tamboril.
7Mis ojos se oscurecieron por el dolor,
Y mis pensamientos todos son como sombra.
8Los rectos se maravillarán de esto,
Y el inocente se levantará contra el impío.
9No obstante, proseguirá el justo su camino,
Y el limpio de manos aumentará la fuerza.
10Pero volved todos vosotros, y venid ahora,
Y no hallaré entre vosotros sabio.
11Pasaron mis días, fueron arrancados mis pensamientos,
Los designios de mi corazón.
12Pusieron la noche por día,
Y la luz se acorta delante de las tinieblas.
13Si yo espero, el Seol es mi casa;
Haré mi cama en las tinieblas.
14A la corrupción he dicho: Mi padre eres tú;
A los gusanos: Mi madre y mi hermana.
15¿Dónde, pues, estará ahora mi esperanza?
Y mi esperanza, ¿quién la verá?
16A la profundidad del Seol descenderán,
Y juntamente descansarán en el polvo.
اکنون انتخاب شده:
JOB 17: RVR1960
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
Texto bíblico Reina-Valera 1960® © Sociedades Bíblicas en América Latina, 1960. Derechos renovados 1988, Sociedades Bíblicas Unidas.