آیات محبوب کتاب مقدس از مزامیر 42

به اشتراک گذاشتن

‌ای جان من چرا خم شده و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار، زیرا که او را باز حمد خواهم گفت، که نجات روی من و خدای من است.

چنانکه آهو برای نهرهای آب شدت اشتیاق دارد، همچنان‌ ای خدا، جان من اشتیاق شدید برای تو دارد. جان من تشنه خداست، تشنه خدای زنده، که کی بیایم و به حضور خدا حاضر شوم.

‌ای جان من، چرا خم شده‌ای و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را برای نجات خود باز حمد خواهم گفت.

اشکهایم روز و شب نان من می‌بود، چون تمامی روز مرا می‌گفتند: «خدای تو کجاست؟»

‌ای خدای من، جانم در من خم شد. بنابراین تو را از زمین اُردن یاد خواهم کرد، از کوه‌های حِرمون و از کوه مِصعار.