آیات محبوب کتاب مقدس از لوقا روایت 17

به اشتراک گذاشتن

اوندان سورا او کئشئیه ددی: «قالخ گِت؛ ائمانین سنی شفا ورئب.»

و اگر گونده یِدّی دفه سنئن حاقّیندا گوناه اِله ‎سه و یِدّی دفه سنه قاییدیب ”تؤوبه اِله ‎یئرم“ دِسه، اونی باغیشلامالی‌سان.»

اولاردان بئری شفا تاپدیغینی گؤرنده، اوجا سَس‎ ائنن تارییا حمد اِلئیه-اِلئیه قاییتدی و اوزی-اوسته عئسانین آیاقلارینا دوشوب، اوندان تشکّور اله‌دی؛ بو آدام سامئره‌لی‎ ائدی.

اؤزوزی گؤزله یئن. اگر قارداشین گوناه اله‌سه، اونی دانلا و اگر تؤوبه اله‌سه، اونی باغیشلا.

او واخت عئسا ددی: «مگر جوذامدان شفا تاپانلار اون‌ نفر دِیئلدئلر؟ بس قالان دوقّوز نفر هاردادیر؟!

رب عئسا ددی: «اگر سئزده بئر خاردال توخومی قدر ائمان اولسایدی، بو توت آغاجینا دئیه بئلَردئز: ”کؤکدن چیخ و دَهَنزده اَکئل!“ و او دا، سئزدن ائطاعت اِله‎ یَردی.

هر کس اَللَشسه کی اؤز جانینی ساخلایا، اونی اَلدَن وره‌جک. آمّا هر کس اؤز جانیندان کِچسه، اونی ساخلایاجاق.

عئسا اؤز شاگئردلرئنه ددی: «ائنسانلاری گوناها وسوسه اله‌ین شِیلرئن گلمه‌سی حتمی دئر. آمّا وای او آدامین حالینا کی، وسوسه‎ اونون واسئطه‌سی‌ ائنن گله. بو کئچئکلردن بئرئنی گوناها سالان آدام اوچون لاپ یاخشی او اولاردی کی، بوینونا بئر دَیئرمان داشی آسیلیب، دَهَنزه آتیلسین.

نوحون گونلرئنده نجه ائدی، ائنسان اوغلونون گونلرئنده ده اِله اولاجاق. او گونه قدر کی نوح پیغمبر گَمئیه گئردی، ائنسانلار ییئردئلر، ائچئردئلر، آرواد آلیردیلار، اَرَه گِدئردئلر. سورا سِل گلئب، هامیسینی محو اله‌دی.