آیات محبوب کتاب مقدس از Ḃfilippiánaċ 2

به اشتراک گذاشتن

Gan éinní tré ċonnsbóid ná tré ġlóir ḋíoṁáoin; aċd a núṁlaċd inntinne measaḋ gaċ áon gur fear neaċ eile na é féin. Nár ab íad na neiṫe ḃeanais ris féin ḃéuras gaċ áon dá aire, aċd gaċ áon na neiṫe fós ḃeanas ré dáoiniḃ eile.

Uime sin bíoḋ a ninntinn ċéudna ionnuiḃ, noċ do ḃí fós a Niósa Críosd

Noċ, ar mbeiṫ ḋó a ḃfoirm Dé, nár ṁeas sé na ṡlad ḃeiṫ ḋó coimionnun ré Día: Aċd do ċuir sé é féin a neamṡúim, ar ndul dó a rioċd ṡearḃfoġantuiġe, ar na ḋéunaṁ cosṁail ré dáoiniḃ: Agus ar na ḟaġáil a ḃfioġair mar ḋuine, do ísliġ sé é féin, ar mbeiṫ ḋó ar ná ḋéunaṁ úṁal gus an mbás eáḋon bás na croiċe.

Oír a sé Día oibriġeas ionnuiḃ an toil agus an gníoṁ do réir a ḋeaġṫola.

Ar a naḋḃarsin do árduiġ Día é go ro árd mar an gcéudna, agus tug sé ainm ḋó ó cionn gaċ uile anma: Ionnus go ccromṫaḋ gaċ uile ġlún dainm Iósa, eaḋon glúine na neiṫeann atá ar neaṁ, agus ar talaṁ, agus fáoi an dtalaṁ; Agus go naidṁeóċaḋ gaċ uile ṫeanguiḋ gur ab é Iósa Críosd an Tiġearna, ċum glóire Dé Aṫar.

Déunuiḋ na huile neiṫe gan ṁonḃar agus gan ċallóid: Ionnus go mbiáiḋ siḃ neiṁċiontaċ agus neaṁurċóideaċ, ḃur gcloinn neaṁloċduiġ ag Día, a measg ḋroiċċiniḋ ċrosda, eidir a ḃfuil siḃ ag deallruġaḋ mar lóċrannuiḃ soilse sa tsáoġal

Uime sin, a ċaired, aṁuil tug siḃ úṁlaċd uáiḃ a goiṁnuiḋe, ní hé aṁáin dom láṫairse, aċd a nois go mórṁór ar mbeiṫ ḋaṁ ḃur ḃféugṁuis, sáoṫruiġe ḃur slánuġaḋ féin maille ré faitċéas agus ré crioṫnuġaḋ.