آیات محبوب کتاب مقدس از Gníoṁarṫa 4

به اشتراک گذاشتن

Agus ní ḃfuil slánuġaḋ a neaċ air biṫ eile: oír ní ḃfuil ainm ar biṫ eile fáoi neaṁ ar na ṫaḃairt do ḋáoiniḃ, lér ab éidir sinne ṡlánuġaḋ.

Agus ar ndéunaṁ úrnuiġe ḋóiḃ, do ċríoṫnuiġe a náit a raḃadar a ḃfoċair a ċéile; agus do líonaḋ íad uile don Spiorad Náoṁ, agus do láḃradar bríaṫar Dé maille ré dánaċd.

Agus a nois, a Ṫiġearna, taḃair aire dá mbagur: agus taḃair dod ṡearḃḟoġantuiḋiḃ féin, do ḃríaṫar a láḃairt maille ré gaċ uile ḋánaċd

A sí so an ċloċ úd do ḃí fá neiṁċion aguiḃse a ṡáora, dá ndearnaḋ ceann an ċuáinne.

Agus an tan ṫugadar ḋá paire dánaċd Ṗeadair, agus Eóin, agus gur ṫuigeadar a mbeiṫ na ndáoiniḃ gan ḟogluim gan éolus, do ġaḃ iongantus íad; agus daiṫneadar, go raḃadar a ḃfoċair Iósa.

Agus do ḃí áon ċróiḋe agus áon anam aṁáin ag an druing do ċreid: agus ní dúḃairt éainneaċ aca go maḋ leis féin áon ní ḋá raiḃ na ṡeilḃ; aċd do ḃádar na huile neiṫe coṁċoitċeann aca.