آیات محبوب کتاب مقدس از II Ttessalonicanaċ 2

به اشتراک گذاشتن

Ná meallaḋ éunduine síḃ ar ġléus ar biṫ: óir ni ṫuicfa an lá sin muna dtiucfaiḋ tréigean ar tús, agus go ḃfoillseoċar an duine peacṫaċ, mac an damnuiġe

Giḋeaḋ atá dfiaċuiḃ oruinne buiḋeaċas do ḃreiṫ do ṡíor ré Dí ar ḃur sonsa, atá gráḋuiġṫe ón Dtíġearna, ar a naḋḃar gur ṫoġ Día siḃ ó ṫosuiġ ċum slánaiġṫe tré náomṫaċd na Spioruiḋe agus tré ċreideaṁ na fírinne

An náṁuid do áirduiġeas é féin ós cionn gaċ neiṫe dá ngoirṫear Día, nó do niṫear onóruiġeaḋ; ionnas go súiġfe sé mar Ḋía a dteampoll Dé, ḋá ċur a gcéill gur Día é féin.

Agus gó dtuguiḋ an Tíġearna féin Iósa Críosd, agus Día, eaḋon ar Naṫair, noċ do ġráḋuiġ sinn, agus tug ḋúinn coṁḟurtaċd síorruiḋe agus muiniġin ṁaiṫ tré ġrás, Furtaċd do ḃur gcroiḋṫiḃ, agus go ndaingniḋe sé siḃ sa nuile ḃréiṫir agus ḋeaġobair.

Agus air a naḋḃarsa cuirfe Día ċuca oibriuġaḋ bríoġṁar séaċráin, ionnus go cereidfidís an ḃréug

Eaḋon an tí, aga ḃfuil a ṫeaċd ó oibriuġaḋ Ṡatáin maille ris a nuile ċúṁaċd agus ré cóṁarrṫuiḃ agus ré hiongantuiḃ bréige, Agus maille ris a nuile ṁealltóireaċd eugcóruiḋ a measg na druinge ṫeid a múġa; do ḃríġ ná ġaḃadar gráḋ na fírinne ċuca, ċum a slánaiġṫe.

Oír atá rúindíaṁair na neiṁḋíaġaċda ag oibriuġaḋ ċeana: aṁáin an tí ṫoirmisgeas a nois cuirfiḋ sé toirmeasg, nó go dtógaiḃṫear as lár é.