آیات محبوب کتاب مقدس از رومیوں 9

به اشتراک گذاشتن

اِیں واسطے اِیندا تعلق نہ تاں اِنسان دی خواہش نال ہے تے نہ ای اُوندی بھج دھروک نال بلکہ خُدا دے رحم نال ہے۔

کیوں جو او مُوسیٰ کُوں آدھے، ”مَیں جیندے اُتے چاہندا ہاں ترس کھاندا ہاں تے جیندے اُتے چاہندا ہاں رحم کریندا ہاں۔“

اِنسان! تُوں کوݨ ہیں جیہڑا خُدا کُوں جواب ڈیندیں؟ کیا کوئی بنڑی ہوئی چیز آپنڑے بنڑاوݨ آلے کُوں آکھ سگدی ہے جو ”تَیں میکُوں اِینویں کیوں بنڑائے؟“

بس خُدا جئیں اُتے چاہندے رحم کریندے تے جِینکُوں چاہندے اُونکُوں سخت کریندے۔

کیا کُمہار کُوں اِختیار نئیں جو لوئی ہوئی مِٹی کنُوں ہِک تھاں عزت آلے کماں کیتے بنڑاوے تے ڈُوجھا ذِلت آلے کماں کیتے۔