آیات محبوب کتاب مقدس از اِنجِیل شریف (لُوقا) 21

به اشتراک گذاشتن

اِس واسطے ہر وقت ہوشیار رہو تے دُعا مَنگݨے رہو، تانکہ اللّٰہ تعالیٰ تُساں کی اِنہاں ساریاں اچھݨے آلیاں آفتاں کولوں بچائے، تے تُساں اِبنِ اِنسان یعنی کہ مہاڑے سامݨے کھلی سکو۔“

اِس واسطے ہوشیار رہو، کُدرے اِسرح ناں ہووے کہ تُساں عیاشی، نَشہ بازی تے دُنیا نی فِکراں وِچ غرق ہوئی جاؤ تے او دیہاڑا سِرے اپر اچھی جائے۔

آخر دم تک بَرداشت کَرنے نی وجہ تُوں تُساں ہمیشہ نی زِندگی حاصل کری کِہنسو۔“

کِیئانکہ جو کُجھ تُساں کی آخݨا ہوسی، اُسے ویلے میں تُساں کی اُنہاں گلاں نی حِکمت دیئی شوڑساں۔ تُساں نے دُشمݨ لاجواب ہوئی جاسݨ تے کوئی تُساں نا مُقابلہ نی کری سکݨ لغا۔

زِیمی تے آسمان مِٹی جاسݨ، پر مہاڑیاں گلاں ہمیشہ تک قائِم رَہسݨ۔

فِر حضرت عِیسیٰ آخیا، ”سُورج، چَن تے تاریاں وِچ عجِیب نِشان دِسسݨ۔ دُنیا وِچ لوکاں اپر سخت پریشانی آئی وی ہوسی، کِیئانکہ او سمندر تے اُس نیاں لہراں نے شور تُوں ڈرے وے ہوسݨ۔ جیہڑے ویلے لوکاں اپر اِیئے جہیاں مُصِیبتاں ہوسݨ تے او خوف زدہ ہوئی جاسݨ، کِیئانکہ خلاء وِچ اِک ہَلچل مَچی وی ہوسی۔ اُس ویلے لوک اِبنِ اِنسان کی یعنی کہ مِکی بہُوں ہی شان و شوکت تے بڑی قُدرت نال چَہڑاں وِچوں اچھݨا تکسݨ۔

مہاڑے اپر اِیمان آݨنے نی وجہ تُوں ہر اِک تُساں نال دُشمݨی کرسی۔

جغہ جغہ سخت زلزلے ہوسݨ، قحط ہوسݨ، تے بِیماریاں پھیلسݨ۔ رَنگ پرنگی قُدرتی آفتاں آسماناں وِچ ہوسݨ جِنہاں تُوں لوک خوف زَدہ ہوئی جاسݨ۔

جیہڑے ویلے تُساں جَنگاں تے لَڑایاں نے بارے وِچ خَبراں سُݨو، تے ڈرو ناں! اِنہاں گلاں نا ہوݨا لازمی اَے، پر اِس نا مطلب اَے نی کہ قیامت آئی گئی اَے۔“ فِر حضرت عِیسیٰ اُنہاں کی آخیا، ”اِک مُلخ دُوئے مُلخے نال تے اِک حکُومت دُوئی حکُومت نال جنگ کرسی۔

فِر حضرت عِیسیٰ آخیا، ”سُورج، چَن تے تاریاں وِچ عجِیب نِشان دِسسݨ۔ دُنیا وِچ لوکاں اپر سخت پریشانی آئی وی ہوسی، کِیئانکہ او سمندر تے اُس نیاں لہراں نے شور تُوں ڈرے وے ہوسݨ۔ جیہڑے ویلے لوکاں اپر اِیئے جہیاں مُصِیبتاں ہوسݨ تے او خوف زدہ ہوئی جاسݨ، کِیئانکہ خلاء وِچ اِک ہَلچل مَچی وی ہوسی۔

فِر حضرت عِیسیٰ اُنہاں کی آخیا، ”اِک مُلخ دُوئے مُلخے نال تے اِک حکُومت دُوئی حکُومت نال جنگ کرسی۔

حضرت عِیسیٰ اُنہاں کی آخیا، ”یاد رَخو، کُسے نے آخے وِچ اچھی کے گُمراہ ناں ہووو۔ کِیئانکہ بہُوں سارے لوک مہاڑے نائیں اپر اچھسݨ تے آخسݨ کہ، ’میں ہی اللّٰہ تعالیٰ نے پہیجے وے مسِیح آں‘ تے ’اچھݨے آلے مسِیح نا ویلا آئی گیا اَے‘۔ پر تُساں اُنہاں نے آخے اپر ناں جایائے!