آیات محبوب کتاب مقدس از Marc 9

به اشتراک گذاشتن

“Os gelli!” meddai’r Iesu wrtho. “Y mae popeth yn bosibl i ddyn a chanddo ffydd.”

Yna llefodd tad y bachgen, “Rydw i’n credu. Cymorth fy anghrediniaeth.”

Pan aeth yr Iesu i’r tŷ gofynnodd ei ddisgyblion iddo o’r neilltu, “Paham na allem ni ei fwrw allan?” Atebodd yntau, “Does dim modd bwrw ysbryd fel hwn allan ond drwy weddi.”

Y mae halen yn dda, ond os â’n ddi-hallt, pa fodd yr adferir ei halltrwydd? Bydded gennych halen ynoch eich hunain, a byddwch mewn heddwch â’ch gilydd.”

“Pwy bynnag a dderbynio un o’r plant bach hyn yn f’enw i sydd yn fy nerbyn i, a phwy bynnag a’m derbynio i, nid myfi y mae’n ei dderbyn ond yr hwn a’m hanfonodd.”

Canys pwy bynnag a roddo gwpanaid o ddŵr i chi i’w yfed am eich bod yn perthyn i Grist, credwch chi fi, mae hwnnw’n hollol siŵr o’i wobr.

A phwy bynnag a godo rwystrau ar ffordd un o’r rhai bychain hyn sy’n credu ynof fi, gwell fyddai iddo gael ei daflu i’r môr, a maen melin mawr am ei wddf.

Ac os yw dy lygad yn d’arwain ar gyfeiliorn, tyn ef allan. Mae’n well i ti fynd i mewn i deyrnas Dduw ag un llygad na chadw’r ddau, a chael dy daflu i uffern