آیات محبوب کتاب مقدس از MARCOS 14

به اشتراک گذاشتن

Kag nagsiling sia, “Abba, Amay, ang tanan nga butang mahimo sa imo; ipahilayo sa akon ining tagayan; apang indi sono sa buut ko, kondi sa buut mo.”

Magpulaw kag magpangamuyo kamo, agud nga indi kamo makasulud sa panulay; sa pagkamatuud ang espiritu buut, apang ang unud maluya.”

Kag sa pagkamatuud, nagasiling ako sa inyo, bisan diin iwali ining maayong balita sa bug-os nga kalibutan, hambalon man ang ginhimo sining babayi sa handumanan niya.”

Kag nagsiling sia sa ila, “Ang akon kalag masinulub-on sing tama, tubtub sa kamatayon; pabilin kamo diri, kag magpulaw kamo.”

Kag sang nagakaon sila, nagkuha sia sing tinapay, kag ginpakamaayo, kag gintipiktipik niya ini, kag ginhatag ini sa ila, kag nagsiling, “Kuha kamo; ini amo ang akon lawas.”

Kag nagkuha sia sang tagayan, kag sang nakapasalamat ginhatag niya sa ila, kag sila tanan nag-inum sini. Kag nagsiling sia sa ila, “Ini amo ang akon dugo sang [bag-ong] katipan, nga ginaula tungud sa madamu.

Kag si Jesus nagsiling sa ila, “Tanan kamo masandad; kay nasulat na, ‘Samaron ko ang manugpahalab kag paaplaagon ang mga carnero.’

Tindug kamo, malakat kita; tan-awa, ang nagatugyan sa akon yari na.”

Kag si Jesus nagsiling sa iya, “Sa pagkamatuud, nagasiling ako sa imo, sa sining gab-i, sa wala pa makapamalo ang manuk sing makaduha, ipanghiwala mo ako sing makatlo.”