آیات محبوب کتاب مقدس از LINJIILA LUUKA 13

به اشتراک گذاشتن

«Etee no naatiron ka dambugal faaɗungal, ko fii mi andinii on, buy ɗaɓɓoyay no naatira ɗon, kono ɓe waawoytaa.

Tawi no ɗon debbo mo jinnawii jukkini heɓii duuɓi sappoo e jeetati, himo turii, o waawataano ɓantaade few. Ɓay Iisaa yi'ii mo, o noddi mo, o wi'i: «Debbo, a sendaama e jukkere maa nden!»

Onsay Iisaa *fawi juuɗe mun ɗen e makko. Ɗon kisan debbo on feewi e darnde, o manti Allaahu on.

Awa andee wonde, no woodi ɓaawooɓe wontiroyayɓe yeeso, wano tawiri non kadi no woodi yeesooɓe wontiroyayɓe ɓaawo.»

Nde jom galle ɗen immii ombi baafal ngal woo, hara hiɗon ka yaasi, onsay on fuɗɗoto honkande mo baafal ngal, wi'a: ‹Koohoojo, udditanee men!› O jaaboyto on, o wi'a: ‹Min mi andaa ko on ɓe honto!›

Min mi wi'ay on - oo'o! Kono si on tuubaali onon kadi, on fow on re'ay.»

O jaaboo on kadi, o wi'a: ‹Min mi andaa ko on ɓe honto. Onon ɓee waɗaynooɓe ko ɓoylii fow, pottitee lan!›

O wi'i fahin: «Hara ko honɗun *laamu Alla ngun nandi, maa ko honɗun mi eɓɓindirta e maggu? Hingu wa'i wa abbere bene nde goɗɗo ƴetti, bugii ka suntuure mun. Nden fuɗi, wonti leggal ngal colli ɗin ka weeyo arata hoɗa e calɗi mun.»