آیات محبوب کتاب مقدس از Kawikaan 17

به اشتراک گذاشتن

Ang kaibigan ay nagmamahal sa lahat ng panahon, at nagkakaroon tayo ng kapatid para sa kagipitan ay tumulong.

Ang pagiging masayahin ay parang gamot na nakabubuti sa katawan, ngunit ang pagiging malungkutin ay nagpapahina ng katawan.

Kung patatawarin mo ang kasalanan ng iyong kaibigan, mananatili ang inyong samahan, ngunit kung patuloy mong uungkatin ang kanyang kasalanan, masisira ang inyong pagkakaibigan.

Ang taong marunong at nakakaunawa ay maingat magsalita at hindi padalos-dalos.

Kahit ang mangmang ay parang marunong at nakakaunawa kapag tahimik.

Ang kaunting pagkain na pinagsasaluhan nang may kapayapaan ay higit na mabuti kaysa sa saganang pagkain ngunit may alitan.

Ang simula ng away ay katulad ng butas sa isang dike, kailangang tapalan bago lumaki.

Kasuklam-suklam sa PANGINOON ang taong nagpaparusa sa taong walang kasalanan o nagpapalaya sa taong may kasalanan.