Jeremia 4
4
Wan du trigjkjemst
1Israel, wan du die omdreist,
sajcht de Har,
wan du trigj no mie kjemst,
un wan du diene oppscheiselje Dinja
wajchnemst von ver mie,
un wan du nich han un häa schwäakjen woascht,
2wan du mie opprechtich dien Vespräakjen jefst,
un no daut rajchte sitst un die heilich helst,
dan woaren de Velkja von mie jesäajent sennen,
un sikj wäajen mie freien. #5Mo 10,20; Jes 65,16
3Dit es waut de Har sajcht
to de Lied en Juda un Jerusalem:
Bräakjt een nieet Flekj opp,
un seit nich mank daut Onkrut. #Hos 10,12
4Lot junt fa däm Harn beschnieden,
jie Menschen en Juda un Jerusalem,
un bewiest daut jie em Hoat hanjejäft sent;
aundasch woat mien Oaja derchbräakjen,
aus een Fia daut kjeena utmoaken kaun,
wäajen jun sintlichet Läwen. #5Mo 10,16; Jer 6,7.10; 9,25; Reema 2,29; Kol 2,11
5Moakt daut en Juda bekaunt,
un roopt daut en Jerusalem.
Moakt de Lied oppmoakjsom met eene Trompeet,
un sajcht soo lud aus jie kjennen:
“Komt aula toop.
Well wie en de Städa met Mieren gonen.”
6Stalt een Tieekjen opp: No Zion!
Jäft junt oppe Flucht un luat nich,
wiels ekj brinj vom Nuaden een Onheil
un een grootet vedoawen. #Jer 1,14
7Doa kjemt eena aus een Leiw von sien Woolt;
eena, dee Velkja venicht, es oppem Wajch.
Hee es aul ut siene Städ jestäajen,
un woat jun Launt venichten,
un june Städa vedoawen,
bat doa kjeen Mensch äwablift. #Jer 2,15; 5,6; 25,38; 49,19; 50,44
8Un doawäajen trakjt junt Sakkjleeda aun,
un hielt un schriet,
wiels däm Harn sien schlemma Oaja
haft sikj nich von ons wajchjedreit. #Jer 6,26
9Wan dee Tiet kjemt, sajcht de Har, woaren de Kjennich un de Volkjsleida äaren Moot velieren, un de Priesta un de Profeeten woaren veduzt un veschrocken sennen. 10Un ekj säd: Oba Har Gott, du hast nich daut fa daut Volkj un Jerusalem jedonen, waut du sätst. Du sätst, daut sull ons goot utkomen, un nu es daut Schwieet opp ons jekomen. #Jer 6,14
11Wan dee Tiet kjemt, woat dise Lied un Jerusalem jesajcht woaren: “Doa kjemt een heeta Wint von de kole Dienen enne Wiltnis, krakjt opp mien empfinteljet Volkj. Daut woat nich toom Jeträajd utsteewen ooda Dakjen utleften sennen.” 12Dis Wint, dän ekj schekj, es doa too stoakj to. Nu woa ekj met an veräakjnen.
13Kjikj emol, hee kjemt opp aus een Schwoakj,
siene Kjrichswoages pralen aus de Storm,
siene Pieed ranen stoakja aus een Odla flicht.
Woo saul daut bloos? Wie sent kaputt!
14Jerusalem, wausch daut beese ut dien Hoat,
soo daut die jeholpen kaun woaren.
Woo lang woascht du schlajchte Jedanken fieren? #Jes 1,16; Jer 6,8
15Horcht! Eena schricht von Dan;
eena rät von vedoawen enne Boaj en Efraim.
16Sajcht to de Velkja, daut dee bat hia sent.
Jäft daut bekaunt en Jerusalem, daut een Fient von wiet auf jekomen es,
un äa Jeschrech es en de Städa en Juda to hieren.
17Aus Wajchta rom een Flekj,
loagat de Fient sikj rom Jerusalem,
wiels see mie soo jäajenaun jewast es,
sajcht de Har. #Jer 1,15; 6,3
18Soo aus jie junt oppfieeden,
un daut, waut jie jedonen haben,
haft dit opp junt jebrocht.
Jie woaren groff bestroft woaren,
junt woat daut bat em Hoat gonen.
Woo schwoa daut fa Jeremia es
19Oba jauma, daut deit oba soo wee;
mien Hoat buzt soo sea; mien Hoat woat nich ruich.
Ekj kaun de Trompeet hieren, un daut Jeschrech vom Kjrich.
20Eene Städ no de aundre, kaun onse Macht nich hoolen.
Daut gaunze Launt es vedorwen;
plazlich sent miene Zelten dol, un miene Dakjen vestieet.
21Woo lang woa ekj de Flag motten aunseenen?
Un woo lang no de Trompeet horchen?
22De Har sajcht,
Mien Volkj es nich kluak; dee kjanen mie nich.
See sent schoslich un haben nich Ensecht;
dee vestonen goot schlajchtet to doonen
oba lieren daut goode nich. #Jes 27,11
23Ekj besach mie daut Launt,
un daut haud kjeen Jeschekj, un kjeen Läwen;
un ekj kjikjt enne Hecht,
un daut wia diesta. #1Mo 1,2
24Ekj kjikjt no de Boaj, un dee scheddaden,
un aule Humpels jeewen sikj han un häa.
25Un ekj kjikjt noch lenja, un doa wia kjeen Mensch,
un aule Väajel enne Loft wieren wajch jefloagen.
26Un ekj kjikjt, un daut fruchtboare Launt wia eene Weidstap,
un aule Städa wieren venicht
von däm Harn sienen grooten Oaja.
27Dit es waut de Har sajcht:
Daut gaunze Launt saul enne Grunt jebrocht,
oba ekj woa an nich gaunz utstoawen loten. #Jer 5,18; 10,24; 18,3-8; Amos 9,8
28De Ieed woat wäajen dit truaren,
un waut doabowa es, woat vedunklen.
Ekj hab jesajcht, un näm daut nich trigj;
ekj lot doa nuscht von auf, un jäw daut nich opp.
29Wan see daut Jeschrech von de Ritta,
un von de Mana met Boages, hieren woaren,
woaren see ut aule Städa ranen,
em dichten Woolt nenn un äwa steenaje Boaj.
Aule Städa woaren ladich stonen;
kjeena woat doa wonen.
30Waut bemieechst du die noch,
nu daut die aules vedorwen es?
Wuarom drajchst du noch daut roode Kjleet?
Wuarom brukst du goldne Spalden?
Wuarom foafst du diene Uagen,
un west die vejäfs schmock moaken?
Dee met wäm du spazieren deetst,
veachten die, un wellen die ombrinjen.
31Ekj hieed eene Mutta stänen,
en Weedoag fa daut ieeschte Kjint;
oba daut es de scheene Zion,
dee hielt soo un gaupt no Loft,
un langt met de Henj no een Haulm.
Woo saul mie daut nu noch gonen!
Nu kjemt hee no mien Läwen.
Currently Selected:
Jeremia 4: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
