Jesaja 49
49
Däm Harn sien rajchta Kjnajcht
1Horcht emol waut ekj saj, aul jie Lenda;
jie Velkja von wiet auf, paust opp.
De Har roopt mie ea aus ekj jebuaren wia;
hee wist don aul waut ekj sennen sull.
2Hee jeft mie Wieed, waut soo schnieden aus een Schwieet,
un hee helt siene Haunt äwa mie un beschizt mie.
Daut Wuat, waut hee mie jeft, sinkjt en aus eene Feil,
un hee bewoat mie en sien Feil Behelta. #Jes 51,16; Heb 4,12; Opb 1,16
3Hee säd to mie: Israel, du best mien Deena,
du woascht wiesen, woo harlich ekj sie.
4Doch ekj docht: Waut ekj jedonen hab es vejäfs,
ekj hab aules enjesat, un daut es to nuscht jekomen.
Oba miene Sach licht bie däm Harn,
Gott woat mie rajcht beloonen. #1Kor 15,58
5Oba de Har haft mie vom Aunfank aun reed jemoakt,
daut ekj sien Deena sennen saul,
daut ekj Jakob siene Nokomen trigj brinj,
un de Israeliten rom am vesaumlen woa.
De Har, dee mie en sienen Senn waut räakjent,
mien Gott, dee fa mie miene Krauft es,
6dee sajcht: Daut es mie too weinich,
daut du sust mien Kjnajcht sennen,
om Jakob siene Nokomen opptorechten
un de vestreide Israeliten tooptosaumlen;
ekj woa die aus een Licht fa de Velkja oppstalen,
daut de Menschen aulawäajen oppe Ieed jerat woaren. #Jes 42,6; 60,3; Luk 2,32; Apost 13,47
De Har halpt de sienje
7De Har, dee Israel vom Fient rat,
un dee heilich es, sajcht to dee sea veachte,
dee, woone de Velkja tosied jesat haben
un framde Kjennichs aus Sklowen brucken:
Kjennichs woaren seenen un oppstonen,
un Leidasch woaren sikj ver däm Harn kjneeen,
wiels de Har, dee de Heilja en Israel es,
woat tru bliewen to dee, woone hee sikj jewält haft.
8Dit es waut de Har sajcht:
Wan ekj die well jenstich sennen,
woa ekj die auntwuaten;
doa woat een Jnodendach komen,
wan ekj die halpen woa.
Ekj hab die en Schutz jehoolen,
soo daut ekj derch die met aule Menschen
kaun een Bunt moaken.
Du saust opprechten waut em Launt scheef es,
un daut vedorwne Oafgoot wada toodeelen. #Psa 69,14; Jes 42,6; 2Kor 6,2
9Saj to dee, dee faust jehoolen sent: Komt rut!
un to dee, dee aules diesta es: Komt äwadäl!
Dee woaren oppem Wajch jenuach to äten haben,
un opp daut, waut kole Boaj wieren, äa Tus moaken.
10Dee woat nich hungren ooda darschten,
dee woaren nich von heeten Wint ooda Sonn lieden motten.
Dee, wäa waut äwrich haft fa an,
woat an dän Wajch wiesen,
un dee woat an no freschet Wota leiden. #Opb 7,16
11Ekj woa miene Boaj aula to een Wajch moaken;
miene Stiej woaren oppjeschett sennen. #Jes 40,4
12Un daut es toom wundren.
Dise sent von wiet auf jekomen,
jane vom Nuaden un dise vom Wasten,
un aundre von daut Launt Sinim. #Luk 13,29
13Lot dän Himmel sinjen un de Ieed sikj freien,
lot de Boaj am met Leeda preisen;
de Har haft sien Volkj jetreest,
un haft sikj om dee bemieecht, waut leeden. #Jes 44,23
14De Menschen en Zion säden:
De Har es nich mea bie ons,
hee haft von ons vejäten.
15Horcht emol, kaun eene Fru äa Bäbe vejäten,
un nuscht romjäwen fa äa ieejnet Kjint?
Wan daut uk soont kunn jäwen,
ekj woa junt nich vejäten. #1Mo 21,16; 1Kjen 3,26; Jer 31,20
16Kjikjt emol, ekj hab en miene Haunt
een Tieekjen fa junt jemolt,
un ekj denkj väl aun june Mieren.
17Dee, dee de Staut wada oppbuen woaren,
spooden sikj doahan;
un dee waut dee vedorwen haben,
gonen von doa wajch.
18Kjikjt junt emol rom!
Seet daut see aula no junt toopkomen.
Soo secha aus ekj Läwen hab, vesprakjt de Har,
woa jie dee aula oppnämen aus Straums,
un junt dee ombinjen, soo aus eene Brut daut deit. #Jes 60,4
19Dan woat jun vedorwnet un velotnet Launt
too kjlien sennen fa aul june Aunsiedla;
un dee, dee jun Launt vestieeden,
woaren dan wiet auf sennen.
20Un daut Volkj, daut junt äwableef,
aus jie en junen grooten Trua wieren,
woaren sajen: Dit es hia too enj;
jäft ons mea Rum, wua wie läwen kjennen. #Jes 54,1
21Dan woa jie junt froagen:
Wua komen aul dise häa?
Wie truaden, wiels wie nich mea haben kunnen;
wie wieren vestat un wajchjedräwen.
Wäa haft dise oppjebrocht?
Wie wieren je gaunz auleen,
von wua sent dise jekomen.
22Dit es waut Gott de Har nu sajcht:
Horcht emol, ekj woa boolt miene Haunt opphäwen,
soo daut de Velkja un Lenda daut seenen;
un dan woaren dee june Säns enne Oarms trigjbrinjen,
un june Mejales oppem Schulla jedroacht wadastalen. #Jes 60,4
23Kjennichs woaren junt fläajen,
un Kjennijinnen woaren junt besorjen;
dee woaren sikj bat oppe Ieed ver die kjneeen,
un diene stofje Feet kussen.
Dan woa jie enseenen daut ekj de Har sie,
un daut dee, dee sikj opp mie veloten,
sikj nich schämen brucken. #Psa 72,9; Jes 60,16
24Es daut mäajlich,
daut eena eenen Soldot
sien Jewenst wajchnemt?
Ooda kaun eena eenen stoakjen Soldot,
dee wajchnämen, dee hee faustjenomen haft?
25Oba de Har sajcht:
Nu woaren däm stoakjen Soldot
siene faustjenomne wajchjenomen woaren;
un dee waut jewaultmässich jehaundelt haft,
woat sien Jewenst wajchjeräten woaren.
Ekj woa jäajen dee sennen, dee jäajen die sent,
un woa diene Säns raden.
26Ekj woa dee, dee junt unjadrekjten,
moaken äa ieejnet Fleesch äten,
un sikj aun äa Bloot bedrinkjen aus met Wien;
dan woaren aule Menschen enseenen,
daut ekj de Har sie, dee doa rat un junt looskjaft,
ekj sie dee, opp wäm jie Israeliten junt veloten kjennen.
Currently Selected:
Jesaja 49: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
