Jesaja 40
40
De metliedenda Gott wiest sikj
1Treest mien Volkj, treest dee emol,
sajcht jun Gott.
2Rät leeftolich to de Lied von Jerusalem,
un vesechat an, daut de Tiet to Enj es
en woone see aundre deenen motten,
daut äare Schult vejäft es,
un daut de Har an dobbelt bestroft haft
fa äare Sinden. #Jer 16,18; Hos 2,16
3Doa schricht eene Stemm:
Moakt eenen Stich enne Wiltnis fa däm Harn;
moakt eenen jlikjen Wajch enne Wiltnis fa onsen Gott! #(3-5) Luk 3,4-6; Joh 1,23
4Aule Schluchten sellen voll jemoakt woaren,
un aule Boaj sellen utjejlikjt woaren.
Waut oneegol es un waut boajich es
saul jlikj jemoakt woaren. #Jes 49,11
5Daut saul toom väaschien komen,
woo harlich de Har es,
un aule Menschen woaren daut seenen.
Dit es waut de Har sajcht.
6Eene Stemm sajcht lud: Saj an daut!
Un ekj säd: Waut saul ekj an sajen?
Saj an: De gaunze Menschheit es soo aus Graus,
un äare Leew blift nuscht bäta bestonen
aus de Bloomen oppe Stap. #(6-8) Psa 90,5-6; Jak 1,10-11
7Daut Graus vedrieecht, un de Bloom vewalkjt,
wan däm Harn sien Odem doaräwa blost.
Jo, de Mensch es änlich aus Graus!
8Daut Graus vedrieecht, un de Bloom vewalkjt,
oba ons Gott sien Wuat blift emma stonen. #Psa 119,89; Luk 21,33
9Du! Zion! Dee du goode Norechten brinjst,
stie opp eenen huagen Boajch;
un du, Jerusalem, dee du goode Norechten brinjst,
saj daut emol gaunz kloa.
Saj daut lud un enjst die nich!
Saj to de Menschen en Juda:
Kjikjt emol: Jun Gott!
10Seet emol. Gott de Har kjemt met Krauft,
un hee woat met eenen stoakjen Oarm rejieren.
Kjikjt doch, waut hee jewonnen haft, brinjt hee met sikj,
un waut hee vedeent haft, kjemt ver am häa. #Jes 62,11
11Hee woat siene Häad weiden soo aus een Hoad.
De Lama woat hee em Oarm oppnämen
un aun de Brost hoolen;
un de Schop, waut Lama haben,
woat hee väasechtich leiden. #Joh 10,11
Gott siene Macht äwa de Ieed
12Wäa, buta Gott, kaun daut Mäa
en siene holle Haunt aufmäten?
Ooda wäa kaun dän Himmel mäten
met eenen Motstock?
Wäa kaun aul de Ieed oppe Welt
en eenen Korf toomäten,
ooda de Boaj opp eene Wichtschol aufwäajen?
13Wäa kaun däm Harn väasajen,
ooda wäa kaun Gott Rot jäwen? #Reema 11,34; 1Kor 2,16
14Wäm frajcht hee jeemols no Rot
daut hee bäta vestonen kaun?
Wäa haft am belieet waut rechtich es?
Wäa haft am jeholpen waut to vestonen,
ooda am Weisheit jejäft?
15De Velkja sent bie am
aus eene Lakj aum Ama,
ooda aus Stoff oppe Wichtschol?
Am sent aule Lenda toop
nuscht mea aus een bät Stoff.
16De gaunza Libanon Woolt
haft nich jenuach Holt ooda Tieren
fa een aunstendjet Brauntopfa.
17Bie Gott sent aule Velkja toop
soo väl aus een ladjet nuscht.
Gott em Vejlikj met Menschen
18Met wäm kaun eena Gott dan vejlikjen?
Es doa waut, waut am väastalen deit? #2Mo 20,4; Jes 46,5; Apost 17,29
19Veleicht een Aufgott daut een Deschra moakt,
un dan met Golt beschloagen woat,
un eene selwane Kjäd drajcht
von een Goltschmett krakjt jemoakt.
20Un wäa nich soone Gow kaun brinjen,
nemt besondret Holt waut nich vefult,
un lat eene Form utschnitzen
un stalt waut opp, waut sikj nich rieet.
21Weet jie goanich?
Haben see junt nich jesajcht?
Hab jie nich aul emma jehieet?
Es daut nich kloa jewast von dan aus de Ieed jemoakt wort?
22Hee haft sienen Troon huach äware Welt,
un de Menschen sent fa am aus Graushoppa;
hee spreet dän Himmel ut aus eene Deschdakj,
ooda soo aus een Zelt wua eena bennen wont.
23Hee lat de jewaultje to nuscht komen;
un de Leidasch sikj enne Grunt schaufen.
24Dee sent aus fresche Auflaja
dee knaup enne Ieed jesat sent;
dee vedrieejen wan hee eenen Wint komen lat,
un veflieejen soo aus Sprie wan een Kjriesel kjemt.
25Kaust die wäm denkjen
dee met mie to vejlikjen es,
daut ekj soo sie aus dee?
frajcht dee, wäa heilich es.
Gott weet om de Menschen un halpt dee
26Kjikjt emol zeowes no de Stierns.
Wäa haft dee jemoakt?
Hee leit dee eent nom aundren rut,
– weet wooväl doa sent –
un roopt dee jieda biem Nomen.
Daut es wäajen Gott siene groote Krauft,
daut nienich eent von dee fält. #1Mo 1,14-18; Psa 147,4
27Wuarom sajen Jakob siene Nokomen dan
ooda uk de Israeliten noch:
“De Har weet nich woo ons daut jeit;
Gott jeft ons nich waut ons traft.”
28Weet jie goanich?
Haben see junt nich jesajcht?
De Har es opp emma Gott;
hee haft aules oppe gaunze Ieed jemoakt.
Hee woat nich meed ooda mootloos;
daut es nich to vestonen, waut hee aules kaun.
29Hee moakt de schwake stoakj,
un dee, dee meed sent, jeft hee mea Krauft.
30Een Jugentlicha kaun meed un mootloos woaren,
un een junga Maun kaun sikj vestaupen un hanfaulen,
31oba dee waut sikj opp däm Harn veloten,
kjrieen fresche Krauft,
daut see oppflieejen aus opp een Odla siene Flichten,
daut see ranen kjennen, onen mootloos woaren,
un daut see schräden, onen daut see meed woaren. #Psa 103,5
Currently Selected:
Jesaja 40: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
