2. Chronik 30
30
Hiskia deit daut Passafast enfieren
1Hiskia schekjt Bootschofta met Breew derch daut Launt Israel un Juda, uk no de Stam Efraim un Manasse, un lod dee en, no Jerusalem no däm Harn sien Hus to komen, un to däm Harn, Israel äaren Gott siene Iea, daut Passafast to fieren. #2Chr 35,1 2Un de Kjennich berod sikj met siene veauntwuatliche Mana un met de gaunze Vesaumlunk von Jerusalem, aus see nich dit mol daut Fast mau ieescht en de tweede Moonat fieren sullen. #2Chr 30,15 3See kunnen daut nu aul nich to rajchte Tiet fieren, wiels sikj noch nich jenuach Priesta fa dän Deenst jereinicht hauden un daut Volkj uk nich soo schwind no Jerusalem toopkomen kunn. 4Doa wia de Kjennich un uk de gaunze Vesaumlunk met envestonen, 5un see beschlooten, derch gaunz Israel von Beerscheba bat Dan de Enlodunk to brinjen, daut aule Israeliten komen sullen, däm Harn, Israel äaren Gott, en Jerusalem daut Passafast to hoolen. Wiels daut wia aul lang nich mea von aule Stam jemeensom jefieet worden, soo aus daut jeschräwen steit. 6De Breefdräaja deeden sikj spooden met de Breew vom Kjennich un siene Aumtslied derch gaunz Juda un Israel to droagen. Un em Oppdrach vom Kjennich roopten see ut: Jie Israeliten, wenjt wada om no däm Harn, june Staumvodasch Abraham, Isaak un Israel äaren Gott! Dan woat hee sikj de äwajebläwne von jun Volkj wada aunnämen, waut de Kjennich von Assur von junt äwajeloten haft. 7Doot nich lenja daut schlajchte Väabilt von june Vodasch un Breeda foljen! Waut sikj aun däm Harn, june Vodasch äaren Gott, vesindicht haben, soo daut hee dee to een aufschrakjendet Biespel woaren leet, soo aus jie daut selfst derchjemoakt haben. 8Siet nich soo ieejenkoppich aus june Vodasch, un unjastalt junt däm Harn! Un komt no sienen Tempel, dän hee fa aule Tieden to sien Heilichtum bestemt haft! Deent däm Harn, junen Gott; dan woat sien Oaja sikj von junt wajchdreien. 9Wan jie junt nie oppmoaken woaren nom Harn, dan woaren june Breeda un Kjinja Metleet finjen bie dee, dee an jefangen hoolen, daut see trigj en dit Launt komen kjennen. De Har, jun Gott, es jnädich un haft Metleet un woat sien Jesecht nich von junt wajchdreien, wan jie no am trigjkomen. 10Un de Breefdräaja jinjen von eene Staut no de aundre, derch daut Launt von Efraim un Manasse bat Sebulon. Oba de Lied lachten an ut un spotten äwa an. 11Oba eenje von de Stam Asser, Manasse un Sebulon deemootichten sikj ver Gott un kjeemen no Jerusalem. #2Chr 11,16 12En Juda oba wirkjt Gott daut, daut see aula eenen gooden Senn hauden un dän Opproop foljden, waut de Kjennich un de väaschte Mana no däm Harn sien Wuat utjeschekjt hauden.
Hiskia fieet daut Passafast
13En de tweede Moonat kjeem väl Volkj en Jerusalem toop, om daut Passafast un daut Fast met daut onjesuade Broot to fieren. Daut wia eene butajeweenlich groote Vesaumlunk. 14See muaken sikj opp un deeden de Aultoaren, waut en Jerusalem wieren, un aules waut toom Ruakopfa jebrukt wort fa de framde Jetta, wajchriemen un en daut Kidron Tol schmieten. 15Un aum 14. Dach en de 2. Moonat schlachten see de Passalama. Un wiels de Priesta un de Leviten sikj jeschämt hauden, wieren see dit mol jereinicht fa äaren deenst, un brochten de Tieren fa daut Brauntopfa nom Tempel #4Mo 9,10-13 16un stalden sikj opp äaren Plauz, soo aus Moses, de Gottesmaun, daut em Jesaz faustjelajcht haud. De Priesta neemen daut Bloot von de Opfatieren ut de Leviten äare Henj un besprezten däm Aultoa doamet. 17Väle von de Lied, dee to daut Fast jekomen wieren, hauden sikj nich no de Väaschreften no jereinicht; doawäajen schlachten de Leviten de Passalama fa aul dee, dee nich rein wieren, om daut dee kunnen däm Harn jeweit woaren. 18Väle Lied, un besondasch von dee waut von Efraim, Manasse, Isachar un Sebulon wieren, hauden uk aul aunjefongen, daut Passamol to äten, onen daut see de Reinjungs Väaschreften beacht hauden. Oba Hiskia deed fa an bäden un säd: Har, onse Vodasch äa Gott, vejeff an aula en diene Jnod, #2Mo 12,1-20 19waut sikj nich soo reedjemoakt haben, aus daut fa dit heilje Fast needich es, waut oba doch opp iernst no dienen Wellen froagen. 20Un de Har erhieed Hiskia sien Jebäd un leet kjeene Strof äwa an komen. #2Chr 7,14
21Soo fieeden de Israeliten, waut en Jerusalem vesaumelt wieren, säwen Doag lank met groote Freid daut Fast met daut onjesuade Broot. De Priesta un Leviten lowden aule Dach däm Harn met däm Schaul von äa Seidenspell. 22Un Hiskia lowd de Leviten, wiels see met sooväl Ensecht äaren Deenst fa dän Harn jedonen hauden. Eene gaunze Wäakj fieeden de Israeliten äa Fast un eeten toop de Opfa Moltieden un dankten däm Harn, äare Vodasch äaren Gott. 23Un de gaunze Vesaumlunk beschloot, noch eemol säwen Doag tooptobliewen, un see muaken uk dise 2. Wäakj to een Freidenfast. 24Hiskia, de Kjennich von Juda, jeef fa de Vesaumlunk 1.000 Rinda un 7.000 Schop. Un de väaschte Mana em Volkj jeewen fa de Vesaumlunk 1.000 Rinda un 10.000 Schop. Uk väle von de Priesta hauden sikj jereinicht toom Deenst. 25See freiden sikj aula toop: Daut Volkj von Juda, de Priesta un de Leviten, uk aul dee, dee ut de aundre Stam von Israel jekomen wieren, un uk de framde, waut von dort metjekomen wieren, un dee, dee en Juda wonden. 26Un en gaunz Jerusalem wia eene groote Fastfreid. Wiels von dee Tiet, aus David sien Sän Salomo, Kjennich en Israel wia, haud daut soont en Jerusalem aul nich mea jejäft. 27De Priesta, de Nokomen von Levi, stunden tolatst opp un säajenden daut Volkj. Un äa Jebäd kjeem en Gott siene himlische Woninj, un Gott erhieed daut.
Currently Selected:
2. Chronik 30: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
