1. Chronik 21
21
David jript en Gott siene Rajchten nenn
(2Sam 24,1-9)
1De Soton wull Israel em Ojjlekj brinjen. Doawäajen veleid hee David doatoo, daut Volkj talen to loten. 2Un David säd to Joab un to de väaschte Mana em Volkj: Got derch daut gaunze Launt von Beerscheba bat Dan un talt de Israeliten! Un sajcht mie de Somm, daut ekj weet, wooväl daut sent! 3Joab oba säd: Mucht de Har to sienem Volkj, soo aus daut nu es, noch 100 mol sooväl doatoo doonen! Oba, mien Har un Kjennich, sent die dee nich aula unjadon? Wuarom frajchst du dan no äare Zol? Wuarom saul soone Schult opp Israel komen? #2Mo 30,12 4Oba de Kjennich leet sikj von Joab nich von sienen Plon aufbrinjen. Dan muak Joab sikj opp dän Wajch un reisd derch daut gaunze Launt. Un aus hee wada trigj no Jerusalem kjeem, 5jeef hee David de Zol von daut jetalde Volkj. Von Israel wieren daut: 1.100.000 Mana, waut daut Schwieet to brucken vestunden. Un von Juda wieren daut: 470.000 Mana, waut daut Schwieet brucken kunnen. 6De Stam Levi un Benjamin haud Joab nich metjetalt, wiels am däm Kjennich siene Aunordnunk sea jäajenaun wia.
De Strof troff daut Volkj
(2Sam 24,10-17)
7Dit, waut David jedonen haud, jefoll Gott uk sea schlajcht, un hee bestroft Israel. #1Chr 27,24 8Dan säd David to Gott: Ekj hab schwoa jesindicht, daut ekj daut jedonen hab. Nemm de Schult von dienen Deena wajch, wiels ekj hab sea orrajcht jehaundelt. 9De Har oba räd met Gad, däm Profeet, dee David siene Froagen no Gott neem, un säd: 10Go han un räd met David un saj: Soo sajcht de Har: Dreeatlei laj ekj die väa; wäl die eent doavon ut, waut ekj die doonen saul! 11Un aus Gad no David kjeem, säd hee to am: Soo sajcht de Har: Waut wälst du: 12Daut eene dreejoasche Hungaschnoot kjemt ooda daut du dree Moonat ver diene Fiend flichten motst, waut die met Schwieed vefoljen, ooda daut dree Doag däm Harn sien Schwieet un eene jefäadelje Krankheit kjemt, daut däm Harn sien Enjel vedoawen aunrecht en daut gaunze Launt Israel? Äwalaj die daut un saj mie, waut ekj däm Harn, dee mie jeschekjt haft, fa eene Auntwuat brinjen saul! 13Dan säd David to Gad: Mie es sea Angst, oba ekj well en däm Harn siene Haunt faulen, wiels hee haft sea grootet Metleet; oba en de Henj von Menschen well ekj nich faulen! 14Dan leet de Har en Israel eene jefäadelje Krankheit utbräakjen, soo daut 70.000 Menschen en Israel storwen.
15Un Gott schekjt dän Enjel uk no Jerusalem, om de Staut to vedoawen. Doch aus de Har daut sach, woo de Enjel sien grausomet Woakj aunfunk, deed am daut leet, un säd to däm Enjel: Daut es jenuach; trakj diene Haunt trigj! Däm Harn sien Enjel oba stunt krakjt opp dän Jebusita Arauna sienen Draschplauz. 16Aus David oppkjikjt, sach hee däm Enjel dort tweschen Himmel un Ieed stonen. Dee haud een kolet Schwieet enne Haunt un hilt daut äwa Jerusalem utjestrakjt. Dan schmeeten David un de Leida von de Staut, dee aula met Sakj bekjleed wieren, sikj met daut Jesecht oppe Ieed. 17Un David säd to Gott: Ekj sie doch de schuldja! Ekj hab aunjeordnet daut Volkj to talen. Ekj, de Kjennich, hab jesindicht un daut orrajcht jedonen; Mien Volkj oba, dise oschuldje Schop, haben nuscht beeset jedonen. Har, mien Gott, strof mie un miene Famielje, oba veschoon dien Volkj von soone Ploagen.
David kjaft dän Plauz fa dän Tempelbu
(2Sam 24,18-25)
18Un däm Harn sien Enjel jeef Gad dän Oppdrach, däm Kjennich to sajen, hee sull no däm Jebusita Arauna sienen Draschplauz komen un däm Harn dort eenen Aultoa opprechten. 19Un David jinkj han, soo aus Gad am en däm Harn sienen Nomen jesajcht haud. 20Arauna haud verhäa jrod met siene vea Säns toop Weit jedrascht. Aus hee sikj doabie omdreid, sach hee dän Enjel. Siene Säns randen wajch un vestuaken sikj. 21Aus David no Arauna kjeem, kjikjt Arauna opp un sach David komen, un jinkj am vom Draschplauz ut entjäajen un schmeet sikj ver am dol opp sien Jesecht. 22Dan säd David to Arauna: Lot mie dän Draschplauz! Ekj well die däm met dän vollen Pries aufkjeepen un däm Harn doabowen eenen Aultoa buen, om daut de Ploag mank daut Volkj opphieet. 23Dan säd Arauna to David: Nemm die dän, mien Har un Kjennich, un moak daut soo aus die daut jefelt! Ekj jäw die Rinda toom Brauntopfa, däm Drasch Schläden to Brenholt un Weit to een Ätesopfa; daut aules jäw ekj die emsonst. 24Oba de Kjennich David säd to Arauna: Nich soo! Ekj well daut fa dän vollen Pries kjeepen; ekj well nich, waut dient es, fa dän Harn nämen un daut emsonst toom Brauntopfa haben. 25Soo told David Arauna 600 Goltstekja fa dän Plauz. 26Un David bud däm Harn doa eenen Aultoa un opfad Brauntopfa un Dankopfa. Un aus hee däm Harn aunroopt, erhieed dee am un auntwuad am derch daut Fia, waut vom Himmel foll un daut Brauntopfa opp däm Aultoa vebrend. #1Kjen 18,24 27Un de Har säd däm Enjel, daut hee sien Schwieet wada en de Scheed stäakjen sull. 28Don wort David daut kloa, daut de Har am erhieet haud un daut hee am dort opp däm Draschplauz von däm Jebusita Arauna Opfa brinjen durf. 29Däm Harn siene Woninj, waut Moses en de Wiltnis jemoakt haud, un de Brauntopfa Aultoa wieren to dee Tiet noch opp de Opfastäd en Gibeon. #1Kjen 3,4; 2Chr 1,3.6 30David oba kunn nich hangonen om doa dän Harn to befroagen, soonen grooten Schrakj haud hee jekjräajen fa daut Schwieet von däm Harn sienen Enjel.
Currently Selected:
1. Chronik 21: PB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.