1. Chronik 17

David sien Hus woat to Gott sien Kjennichrikj enjesat

(2Sam 7,1-16)

1No däm aus David en sienen Paulaust nenjetrocken wia, säd hee eenen Dach to dän Profeet Natan: Kjikj emol, ekj won en een Hus, daut von Zeedaholt jebut es, un däm Harn siene Bundeskjist steit unja Zeltdakjen. Es daut en Ordnunk? 2Natan säd to David: Aules, wua du die em Hoat met beschaftjen deist, daut doo; Gott es met die. 3Oba en de näakjste Nacht säd Gott to Natan: 4Go han un saj mienen Deena David: Soo sajcht de Har: Du saust mie nich een Hus buen, wua ekj wonen kaun, 5wiels ekj hab en kjeen Hus jewont von däm Dach aun, aus ekj Israel ut Ägipten rutfieed, bat disen Dach. Ekj haud emma bloos een Zelt un waundad von eene Städ no de aundre. 6Hab ekj jeemols, soolang aus ekj met Israel romjewaundat sie, to eenem von de Rechta en Israel, dän ekj aunjestalt haud, mien Volkj to vesorjen, een Wuat jesajcht un soo utjesproaken: Wuarom bu jie mie nich een Hus von Zeedaholt? 7Doawäajen saj nu to mienen Deena David: Soo sajcht de Har, dee aules rejieet: Ekj hab die von oppe Stap von de Schophäaden wajch jeholt un toom Kjennich äwa mien Volkj Israel jemoakt. 8Un ekj sie met die jewast, wua du hanjegonen best, un hab diene Fiend ver die utjerot un woa die Aunerkjanunk jäwen, soo aus de groote Mana oppe Ieed haben. 9Un ekj woa mien Volkj Israel eenen fausten Wonplauz jäwen, een Launt, wua daut secha läwen kaun. Un daut saul sikj nich mea fa Unjadrekjasch ferchten motten soo aus frieejoa, 10un en dee Tiet, aus ekj Rechta äwa mien Volkj Israel aunjestalt haud. Ekj woa aul diene Fiend deemootjen un lot die weeten, daut ekj, de Har, die een Hus buen well! 11Wan diene Tiet aufjerant es un du stoafst, woa ekj doafäa sorjen, daut eena von diene Säns die opp dän Kjennichstroon folcht, un ekj woa sien Kjennichrikj bestädjen. 12Dee saul mie een Hus buen, un ekj woa sienen Kjennichstroon fa am un siene Nokomen fa emma bestädjen. #(12 un 13) 1Chr 22,10; 28,6 13Ekj well sien Voda sennen, un hee saul mien Sän sennen. Un ekj woa miene truhoatje Leew nich von am nämen, soo aus ekj dee von däm jenomen hab, dee ver die wia, 14wiels ekj woa am ensaten en mien Hus un en miene Kjennichs Harschoft fa emma, daut sien Troon eewich bestonen woat.

David sien Dankjebäd

(2Sam 7,17-29)

15Natan säd David aules, waut de Har am jeopenboat un fa David beoppdroacht haud. 16Dan jinkj de Kjennich David en däm Harn sien Zelt, kjneed sikj ver däm Harn dol un säd: Wäa sie ekj, Har, mien Gott, un waut es miene Famielje, daut du mie un miene Famielje soo wiet jebrocht hast? #1Mo 32,11 17Oba daut wia die noch to weinich, mien Gott, du hast äwa de Nokomen von dienen Deena bat en de wiede Tookunft jerät. Du hast mie daut seenen jeloten, woo een Mensch eene Openboarunk kjricht, un hast mie huach erhowen, Har, mien Gott. 18Waut saul ekj die noch mea sajen, no däm daut du dienen Deena soo huach jeieet hast? Du kjanst dienen Deena. 19Har, wiels du mie goot best un wiels daut dien Wellen wia, hast du aul dise groote Dinja jedonen, wuaderch diene groote Doten bekaunt woaren. 20Har, kjeena kjemt bat doa wua du best; no aul daut, waut onse Uaren jehieet haben, es doa uk kjeen Gott buta die! #Jes 44,6 21Un wua es een Volkj oppe Ieed soo aus dien Volkj Israel? Om dee äat haulwen jinkj Gott, sikj een Volkj ut de Sklowarie frietomoaken, om sikj selfst Aunerkjanunk to veschaufen derch groote schrakjelje Doten, un aundre Velkja ver dien Volkj to vedriewen, woont du ut Ägipten rutjefieet hast. 22Du hast die dien Volkj Israel toom Volkj jemoakt fa emma, un du, Har, best äa Gott jeworden. 23Nu, Har, lot daut Wuat, waut du mie, dienen Deena, un miene Nokomen fa emma toojesajcht hast, en Erfellunk gonen, un doo, waut du jesajcht hast! 24Dan woat dien Nomen fa aule Tieden aus soona jellen, wua eena sikj opp veloten kaun, un see woaren sajen: De Har, dee aules rejieet, es Gott en Israel! Un uk daut Kjennichshus von dienen Deena David woat bestendich ver die bliewen. 25Du mien Gott, hast mie, dienen Deena, daut Ua opjemoakt un to mie jesajcht: Ekj woa die een Hus buen. Doahäa hab ekj, dien Deena, dän Moot jefungen, daut hee to die bäden deit. 26Har, du best werkjlich Gott, un hast mie, dienen Deena, dit goode toojesajcht. 27Soo fang nu aun, daut Kjennichshus von dienen Deena to säajnen, daut et fa emma bestonen blift; daut waut du, Har, säajenst, daut es opp eewich jesäajent. #1Mo 12,3

Currently Selected:

1. Chronik 17: PB

Highlight

Compare

Copy