Leabhar na n-Olagón 1
ABN

Leabhar na n-Olagón 1

1
Pianpháis na Cathrach Tréigthe
1Ochón!
An chathair a bhíodh plúchta le daoine,
maireann sí léi féin ar an uaigneas;
is cosúil le baintreach anois
í siúd ar mhór ab fhiú í i measc na náisiún;
banphrionsa i measc na gcúigí ab ea í
ach is daorstát í faoi láthair.
2Bíonn sí ag gol go géar goirt san oíche;
bíonn a gruanna báite le caisí deor;
níl aon sólásaí ar bith aici
i measc a cuid leannán;
d'fheall a cairde go léir uirthi;
is naimhde di iad anois.
3D'imigh Iúdá léi ar deoraíocht
chun angar agus daoirse a sheachaint;
cónaíonn sí i measc na náisiún
ach ní bhfaigheann sí ionad suaimhnis ann;
óir, tá an tóir tar éis teacht suas léi
mar a bhfuil sí i gcúngrach mór.
4Tá bóithre Shíón ag caoi
mar ní thaithítear a hionad teagmhála;
tá a geataí uile bánaithe
agus déanann a sagairt osnaíl;
bíonn a maighdeana go léir á gcrá.
Ó nach goirt é an seirfean atá uirthi!
5Ag a naimhde atá an ceannas;
tá a heascairde uile faoi rath;
óir tá an Tiarna tar éis í a chiapadh
de dheasca oll-líon a peacaí;
tá a leanaí imithe ina gcimí
os comhair a namhad amach.
6Tá a mórgacht uile leáite
ó iníon Shíón;
ba chosúil a flatha le fianna
nach raibh féarach acu níos mó;
bhíodh siad ar a dteitheadh go lagbhríoch
roimh an tóir a cuireadh orthu.
7Is cuimhin le Iarúsailéim anois
a laethanta angair agus fáin,
nuair a thit a muintir lena naimhde
agus gan cabhróir dá laghad acu.
Bhíodh a heascairde ag baint lán na súl aisti;
ábhar scige dóibh ab ea a turnamh.
8Pheacaigh Iarúsailéim go trom;
dá dheasca sin is neamhghlan í anois;
an dream a thugadh gradam di, maslaíonn siad í;
óir, chonaic siad lomnocht í;
ach bíonn sise ag caoineadh de shíor
agus tugann sí a cúl leo.
9Tá a salachar féin ar a sciortaí;
níor mhachnaigh sí riamh ar a raibh i ndán dí;
ó nach tubaisteach é a turnamh!
Níl sólásaí ar bith aici.
“Féach, a Thiarna, ar m'ainnise;
is ag mo naimhde atá an bua.”
10Shín a heascairde a lámha amach
chun a maoinese go léir;
chonaic sise na náisiúin
ag réabadh isteach ina sanctóir -
an dream ar chros tú féin orthu
do chomhthionól a thaithí.
11Bíonn a muintir uile ag éamh
agus arán á lorg acu;
malartaíonn siad a n‑iarmhais ar bhia
chun iad féin a neartú arís.
“Féach, a Thiarna, agus breathnaigh
ar an drochmheas a chaitear orm.
12Sibhse uile a thriallann thar bráid,
breathnaígí agus féachaigí
an bhfuil aon bhrón mar mo bhrónsa -
mar an gcumha atá ag criathairt mo chroí,
a chuir an Tiarna féin orm,
ar lá a dhíbheirge fíochmhaire.
13Ón aird thuas chuir sé tine isteach i mo chnámha
a rug greim daingean orthu go léir;
leath sé líon do mo chosa
agus thug orm casadh ar ais;
d'fhág sé go tréigthe mé
agus mé go dona tinn ó lá go lá.
14Tá mo chionta ceangailte ina gcuing;
fíodh le chéile iad ina lámhasan
agus ardaíodh iad ar mo mhuineál;
eisean ba chúis le lagú mo nirt;
thug an Tiarna ar láimh dóibh mé
sa chaoi nach dtig liom fanacht i mo sheasamh.
15Na gaiscígh uile a bhíodh agam,
tá an Tiarna tar éis iad a shéanadh;
thug sé slua le chéile i m'aghaidh
chun mo chuid ógánach a chloí;
tá an Tiarna tar éis satailt sa chantaoir
ar iníon fhíorógh Iúdá.
16Sin an fáth a mbím ag caoi
agus ag sileadh na súl go fuíoch
Óir, is fada uaim aon sólásaí
a mhúsclódh mo mheanma arís.
Tá mo chlann mhac treascartha tréigthe
mar is é an namhaid a rug an bua.
17Leathann Síón a lámha amach;
níl sólásaí ar bith aici;
thug an Tiarna ordú in aghaidh Iacóib
a chomharsana a bheith naimhdeach dó;
rud éigin neamhghlan ina measc
is ea Iarúsailéim.
18Is cothrom cóir é an Tiarna;
ach bhí mise easumhal dá ordú;
éistigí, mar sin, a chiníocha uile,
agus breathnaígí ar m'ainnise;
tá mo mhaighdeana agus m'ógánaigh
imithe uaim i mbraighdeanas.
19Ghlaoigh mé ar mo chuid leannán;
ach chlis siad go léir orm;
mo shagairt agus mo sheanóirí uile,
díothaíodh iadsan sa chathair,
nuair a bhí siad ag cuardach bia
chun iad féin a neartú arís.
20Féach, a Thiarna, is mise atá go hainnis;
tá a bhfuil istigh ionam corraithe cráite;
tá mo chroí á shníomh i m'ucht
mar ba mhór ar fad m'easumhlaíocht;
tá an claíomh ag dísciú mo chlainne lasmuigh
agus tá an Bás i réim laistigh.
21[Éist] le mo chuid osnaíola;
níl aon sólásaí ar bith agam;
chuir scéala m'anó áthas ar mo naimhde uile;
ar ndóigh ba thusa ba bhun leis go léir;
luathaigh an lá atá fógartha agat,
nuair a bheidh siadsan mar a bhfuilimse anois.
22An mhailís go léir a rinne siad,
go gcuirtear ar do shúile duit í;
caith leo mar a chaith tú liomsa
de dheasca mo chionta uile;
óir, is iomaí osna atá á ligean agam
agus tá mo chroí go tréithlag fann.”

An Bíobla Naofa copyright © 1981 An Sagart. Úsáidtear le cead. Used by permission.


Learn More About An Bíobla Naofa 1981

Encouraging and challenging you to seek intimacy with God every day.


YouVersion uses cookies to personalize your experience. By using our website, you accept our use of cookies as described in our Privacy Policy.