Rouman 8
8
Dë l’ spirit dë libërtà, dë le pene e dë le counsoulassioun dël Crëstian.
1Dounque adess a i è nëssune coundanassioun për coui ch’a soun ën Gesu‐Crist, i quai a caminou nen secound la carn, ma secound l’ Spirit;
2Përché la legge dë l’ Spirit dë vita ën Gesu‐Crist a m’ ha affranchi‐me da la legge dël pëcà e dë la mort.
3Përché lon ch’a l era impoussibil a la legge, a moutiv ch’a l era deboul ënt la carn, Iddiou avend mandà so Fieul istess ën fourma dë carn dë pëcà, e për ’l pëcà, a l ha coundanà ’l pëcà ënt la carn;
4Afin chë la giustissia dë la legge a fussa coumpia ënt noui, ch’i marciouma nen secound la carn, ma secound l’Spirit.
5Përché coui ch’a soun secound la carn, a soun affessiounà a le cose dë la carn; ma coui ch’a soun secound l’ Spirit, a le cose dë l’ Spirit.
6Oura l’ affessioun dë la carn a l è morta; ma l’affessioun dë l’spirit a l è la vita e la pass;
7Përché chë l’affessioun dë la carn a l è inimicizia ëncountra Diou; da già ch’a së rend nen sougeta a la legge d’Iddiou, e dëcò a lou peul nen.
8A l è ën causa dë lon chë coui ch’a soun ënt la carn, a peulou nen piasi a Diou.
9Oura, i si nen ënt la carn, ma ënt l’ Spirit; së però l’ Spirit d’Iddiou a abita ënt voui aiti; ma së queicadun a l ha nen l’Spirit dë Crist, coul lì a l è nen sò.
10E së Crist a l è ënt voui, ’l corp a l è bensi mort ën causa dël pëcà; ma l’ Spirit a l è vita ën causa dë la giustissia.
11Oura, së l’ Spirit dë coul ch’a l ha arsussità Gesu da i mort a abita ënt voui, coul ch’a l ha arsussità Gesu da i mort, a vivifichërà dëcò vosti corp mourtai, ën causa dë so Spirit ch’a abita ënt voui.
12Coussì dounque, o mei fratei, i souma debitour, nen a la carn, për vivi secound la carn.
13Përché s’i vive secound la carn, i meurirì; ma së për l’Spirit i mourtifiche le assioun dël corp, i vivrì.
14Oura, tutti coui ch’a soun mënà dal Spirit d’Iddiou, a soun fieui d’Iddiou.
15Difatti i eve nen ricevù un spirit dë sërvitù, për essi ëncoura ënt ’l timour; ma i eve ricevù l’Spirit d’adoussioun për ’l qual i criouma, Abba, Pare.
16A l è l’istess Spirit ch’a fa fede coun nost spirit ch’i souma fieui d’Iddiou.
17Es’i souma fieui, dounque i souma erede; erede, dis‐ne, d’Iddou, e coerede dë Crist, s’i suffriouma coun chiel, për ch’i siou dëcò glourificà ënsem a chiel.
18Përché tut count fait, stimou chë le pene dël temp present a soun nen da paragouné coun la gloria a vëni ch’a dev essi rivelà ënt noui.
19Përché ’l grand e ardent desideri dë le creature a l è, ch’a spetou ch’i fieui d’Iddiou a siou rivelà;
20Përché le creature a soun sougete a la vanità, nen dë soua voulountà, ma ën causa dë coul ch’a i ha soutamëtù‐ie; ënt la speransa ch’a saran dëcò liberà da la servitù dë la courrussioun, për essi ën libërtà dë la gloria d’i fieui d’Iddiou.
21Përché i savouma chë tutte le creature a souspirou, e a soun ënt i doulour dël part fin adess.
22E nen mac lour, ma noui dëcò, ch’i ouma i premissi dël Spirit, noui istess, dis‐ne, i souspirouma ënt noui istess, aspëtand l’ adoussioun, cioè la redensioun dë nost corp.
23Përché dë lon ch’i souma salvà, a l è ën speransa; oura la speransa ch’a së ved, a l è nen speransa; e verament përché un sperëri‐lou lon ch’a ved?
24Ma s’i sperouma lon ch’i vëdouma nen, a l è ch’i lou spëtouma për la passiensa.
25Për l’istess dëcò l’Spirit a soulagia da so cant noste deboulësse: përché i savouma nen, coum a së dev, lon ch’i devouma ciamé; ma l’Spirit istess a prega për noui coun dë souspir ch’a peulou nen esprimë‐se.
26Ma coul ch’a scrutina i cœur, a counos quala ch’a l è l’affessioun dël Spirit; përché a prega për i sant, secound Iddiou.
27Oura i savouma dëcò chë ogni cosa a countribuis al ben dë coui ch’a amou Iddiou, dë coui ch’a soun ciamà secound soua propria voulountà.
28Përché coui ch’a l ha previst, a la dëcò predestinà‐ie a essi counfourme a l’imagine dë so Fieul, afin ch’a sia ’l primgenit tra diversi fratei.
29E coui ch’a l ha predestinà, a l ha dëcò ciamà‐ie; e coui ch’a l ha ciamà, a l ha dëcò giustificà‐ie; e coui ch’a l ha giustificà, a l ha dëcò glourificà‐ie.
30Cosa diroum‐ne dounque a coule cose? Së Diou a l è për noui, chi è‐lou ch’a sarà countra dë noui?
31Chiel ch’a l ha nen sparmià so propri Fieul, ma ch’a l’ha dà‐lou a la mort për tutti noui aiti, coum ne darà‐lou pa dëcò ogni cosa coun chiel?
32Chi è‐lou ch’a porterà d’accuse countra i elett d’Iddiou? Diou a l è coul ch’a giustifica.
33Chi sarà‐lou coul ch’a coundanërà? Crist a l è coul ch’a l è mort, e queicosa dë pi, ch’a l è arsussità, ch’a l è dëcò a la dritta d’Iddiou, e chë anche a prega për noui.
34Chi è‐lou ch’a ne dividërà dal amour dë Crist? Sarà‐lou l’oupressioun, o l’angoussia, o la persecussioun, o la famina, o la nudità, o ’l pericoul, o la spa?
35Counfourme a l è scrit: I souma dait a la mort për amour dë ti, tutti i dì, e i souma stimà coum dë pecore dël masel.
36Al countrari, ënt tutte ste cose i souma pi chë vincitour për meso dë coul ch’a l ha amà‐ne.
37Përché i soun assicurà chë nè la mort, nè la vita, nè i angel, nè i principati, nè le poutense, nè le cose present, nè le cose a vëni,
38Nè l’autessa, nè la proufoundità, nè nëssun autra creatura, a poudrà nen dividë‐ne da l’amour d’Iddiou, ch’a l ha për noui ën Gesu‐Crist Nossëgnour.
Currently Selected:
Rouman 8: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 8
8
Dë l’ spirit dë libërtà, dë le pene e dë le counsoulassioun dël Crëstian.
1Dounque adess a i è nëssune coundanassioun për coui ch’a soun ën Gesu‐Crist, i quai a caminou nen secound la carn, ma secound l’ Spirit;
2Përché la legge dë l’ Spirit dë vita ën Gesu‐Crist a m’ ha affranchi‐me da la legge dël pëcà e dë la mort.
3Përché lon ch’a l era impoussibil a la legge, a moutiv ch’a l era deboul ënt la carn, Iddiou avend mandà so Fieul istess ën fourma dë carn dë pëcà, e për ’l pëcà, a l ha coundanà ’l pëcà ënt la carn;
4Afin chë la giustissia dë la legge a fussa coumpia ënt noui, ch’i marciouma nen secound la carn, ma secound l’Spirit.
5Përché coui ch’a soun secound la carn, a soun affessiounà a le cose dë la carn; ma coui ch’a soun secound l’ Spirit, a le cose dë l’ Spirit.
6Oura l’ affessioun dë la carn a l è morta; ma l’affessioun dë l’spirit a l è la vita e la pass;
7Përché chë l’affessioun dë la carn a l è inimicizia ëncountra Diou; da già ch’a së rend nen sougeta a la legge d’Iddiou, e dëcò a lou peul nen.
8A l è ën causa dë lon chë coui ch’a soun ënt la carn, a peulou nen piasi a Diou.
9Oura, i si nen ënt la carn, ma ënt l’ Spirit; së però l’ Spirit d’Iddiou a abita ënt voui aiti; ma së queicadun a l ha nen l’Spirit dë Crist, coul lì a l è nen sò.
10E së Crist a l è ënt voui, ’l corp a l è bensi mort ën causa dël pëcà; ma l’ Spirit a l è vita ën causa dë la giustissia.
11Oura, së l’ Spirit dë coul ch’a l ha arsussità Gesu da i mort a abita ënt voui, coul ch’a l ha arsussità Gesu da i mort, a vivifichërà dëcò vosti corp mourtai, ën causa dë so Spirit ch’a abita ënt voui.
12Coussì dounque, o mei fratei, i souma debitour, nen a la carn, për vivi secound la carn.
13Përché s’i vive secound la carn, i meurirì; ma së për l’Spirit i mourtifiche le assioun dël corp, i vivrì.
14Oura, tutti coui ch’a soun mënà dal Spirit d’Iddiou, a soun fieui d’Iddiou.
15Difatti i eve nen ricevù un spirit dë sërvitù, për essi ëncoura ënt ’l timour; ma i eve ricevù l’Spirit d’adoussioun për ’l qual i criouma, Abba, Pare.
16A l è l’istess Spirit ch’a fa fede coun nost spirit ch’i souma fieui d’Iddiou.
17Es’i souma fieui, dounque i souma erede; erede, dis‐ne, d’Iddou, e coerede dë Crist, s’i suffriouma coun chiel, për ch’i siou dëcò glourificà ënsem a chiel.
18Përché tut count fait, stimou chë le pene dël temp present a soun nen da paragouné coun la gloria a vëni ch’a dev essi rivelà ënt noui.
19Përché ’l grand e ardent desideri dë le creature a l è, ch’a spetou ch’i fieui d’Iddiou a siou rivelà;
20Përché le creature a soun sougete a la vanità, nen dë soua voulountà, ma ën causa dë coul ch’a i ha soutamëtù‐ie; ënt la speransa ch’a saran dëcò liberà da la servitù dë la courrussioun, për essi ën libërtà dë la gloria d’i fieui d’Iddiou.
21Përché i savouma chë tutte le creature a souspirou, e a soun ënt i doulour dël part fin adess.
22E nen mac lour, ma noui dëcò, ch’i ouma i premissi dël Spirit, noui istess, dis‐ne, i souspirouma ënt noui istess, aspëtand l’ adoussioun, cioè la redensioun dë nost corp.
23Përché dë lon ch’i souma salvà, a l è ën speransa; oura la speransa ch’a së ved, a l è nen speransa; e verament përché un sperëri‐lou lon ch’a ved?
24Ma s’i sperouma lon ch’i vëdouma nen, a l è ch’i lou spëtouma për la passiensa.
25Për l’istess dëcò l’Spirit a soulagia da so cant noste deboulësse: përché i savouma nen, coum a së dev, lon ch’i devouma ciamé; ma l’Spirit istess a prega për noui coun dë souspir ch’a peulou nen esprimë‐se.
26Ma coul ch’a scrutina i cœur, a counos quala ch’a l è l’affessioun dël Spirit; përché a prega për i sant, secound Iddiou.
27Oura i savouma dëcò chë ogni cosa a countribuis al ben dë coui ch’a amou Iddiou, dë coui ch’a soun ciamà secound soua propria voulountà.
28Përché coui ch’a l ha previst, a la dëcò predestinà‐ie a essi counfourme a l’imagine dë so Fieul, afin ch’a sia ’l primgenit tra diversi fratei.
29E coui ch’a l ha predestinà, a l ha dëcò ciamà‐ie; e coui ch’a l ha ciamà, a l ha dëcò giustificà‐ie; e coui ch’a l ha giustificà, a l ha dëcò glourificà‐ie.
30Cosa diroum‐ne dounque a coule cose? Së Diou a l è për noui, chi è‐lou ch’a sarà countra dë noui?
31Chiel ch’a l ha nen sparmià so propri Fieul, ma ch’a l’ha dà‐lou a la mort për tutti noui aiti, coum ne darà‐lou pa dëcò ogni cosa coun chiel?
32Chi è‐lou ch’a porterà d’accuse countra i elett d’Iddiou? Diou a l è coul ch’a giustifica.
33Chi sarà‐lou coul ch’a coundanërà? Crist a l è coul ch’a l è mort, e queicosa dë pi, ch’a l è arsussità, ch’a l è dëcò a la dritta d’Iddiou, e chë anche a prega për noui.
34Chi è‐lou ch’a ne dividërà dal amour dë Crist? Sarà‐lou l’oupressioun, o l’angoussia, o la persecussioun, o la famina, o la nudità, o ’l pericoul, o la spa?
35Counfourme a l è scrit: I souma dait a la mort për amour dë ti, tutti i dì, e i souma stimà coum dë pecore dël masel.
36Al countrari, ënt tutte ste cose i souma pi chë vincitour për meso dë coul ch’a l ha amà‐ne.
37Përché i soun assicurà chë nè la mort, nè la vita, nè i angel, nè i principati, nè le poutense, nè le cose present, nè le cose a vëni,
38Nè l’autessa, nè la proufoundità, nè nëssun autra creatura, a poudrà nen dividë‐ne da l’amour d’Iddiou, ch’a l ha për noui ën Gesu‐Crist Nossëgnour.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835