Rouman 3
3
L’om a l è giustificà për la grassia e për la fede, nen për le opere.
1Qual è‐lou dounque l’avantage dë l’Ebreou? Oppura qual è‐lou ’l proufit dë la circouncisioun?
2Grand ënt tutte manere, sovra tut ënt lon ch’i miracoul d’Iddiou a soun stà‐ie counfidà.
3Difatti cos’è‐lou a di, së queicadun a l han nen crëdù? Soua incredulità rendërà‐la nulla la fedeltà d’Iddiou?
4No, dë sicur! ma chë Diou a sia veridic, e tut om mentitour; secound lon ch’a l è scrit: Afin chë të sie trouvà giust ënt toue parole, e chë të sie vincitour quand të seus giudicà.
5Oura, së nostra ingiustissia a fa eclaté la giustissia d’Iddiou, cosa diroum‐ne? Diou è‐lou ingiust quand a castiga? (I parlou da om).
6No, dë sicur! autrament, coum è‐lou ch’Iddiou a giudichërà ’l mound?
7E së la verità d’Iddiou a l è, përché dë mia busia, pi abboundanta për soua gloria, përché soun‐ne ëncoura coundanà coume pecatour?
8Ma pitost, secound ch’i souma biasima, e chë certi un a pretendou ch’i diouma: Përché foum‐ne nen dë mal, për ch’a i n’a vena dë ben? d’i quai la coundanassioun a l è giusta.
9Cosa dounque! Soum‐ne pi eccelent? Niente affait. Përché i ouma dimoustrà prima d’adess chë tutti, tant Ebreou chë Grec, a soun souget al pëcà;
10Secound ch’a l è scrit: A i è nëssun giust, gnanca un soul.
11A i è nëssun ch’a l abbia d’intelligensa, a i è nëssun ch’a serca Iddiou.
12A soun tutti spërdù‐sse; tutti insem a soun rendù‐sse inutil: a i n’a i è nëssun ch’a fassa ’l ben, gnanca un soul.
13Soua goula a l è un sepulcro duvert; a soun sërvi‐sse dë soua lingua për ëngané; a i è dë velen d’aspic souta i so laver.
14Soua bouca a l è piena dë maledissioun e d’amarëssa.
15I so pè a soun prount për versé ’l sang.
16La distrussioun e la miseria a soun ënt sona stra.
17A l han nen counoussù la stra dë la pass.
18’L timour d’Iddiou a l è nen dënans a i so eui.
19Oura i savouma chë tut lon chë la legge a dis, al lou dis a coui ch’a soun souta la legge, afin chë tutta bouca a sia sarà, e chë tut ’l mound a sia coulpevoul dënans a Diou.
20A l è ën causa dë lon chë nëssun a sarà giustificà dënans a chiel da le opere dë la legge; përché, da la legge, a i n’a ven la counoussensa dël pëcà.
21Ma adess la giustissia d’Iddiou a l è manifestà sensa la legge, essend‐ie testimoni la legge, e i proufeta.
22La giustissia, dis‐ne, d’Iddiou, për la fede ën Gesu‐Crist, a s’estend a tutti e sù tutti coui ch’a crëdou; përché a i è nëssuna differensa, da già chë tutti a l han pëcà, e ch’a soun tut affait priv dë la gloria d’Iddiou;
23Essend giustificà gratuitament për soua grassia, mediante la redensioun ch’a l è ën Gesu‐Crist;
24’L qual Diou a l ha stabili‐lou da tutti temp proupissiatour për la fede, ënt so sang, afin dë fé vëdi soua giustissia, për la remissioun d’i pëcà precedent, secound la passiensa d’Iddiou;
25Për fé vëdi soua giustissia ënt ’l temp d’adess, afinche a sia giust, e ch’a giustifica coul ch’a l è dë la fede dë Gesu.
26Dou ’è‐lou dounque ’l moutiv dë glourifiché‐sse? A l è esclus. Da qual legge? Forse dë le opere? No, ma për la legge dë la fede.
27I counchiudouma dounque chë l’om a l è giustificà për la fede, sensa le opere dë la legge.
28Iddiou è‐lou mac ’l Diou d’i Ebreou? L è‐lou pa dëcò d’i Gentii? Sicurament, a l è dëcò d’i Gentii.
29Përché a i è un soul Diou ch’a giustifichërà i circouncis për la fede, e i incircouncis për la fede.
30L è‐lou dounque ch’i anulouma la legge coun la fede? No sicur! ma la countrari i counfirmouma la legge.
Currently Selected:
Rouman 3: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Rouman 3
3
L’om a l è giustificà për la grassia e për la fede, nen për le opere.
1Qual è‐lou dounque l’avantage dë l’Ebreou? Oppura qual è‐lou ’l proufit dë la circouncisioun?
2Grand ënt tutte manere, sovra tut ënt lon ch’i miracoul d’Iddiou a soun stà‐ie counfidà.
3Difatti cos’è‐lou a di, së queicadun a l han nen crëdù? Soua incredulità rendërà‐la nulla la fedeltà d’Iddiou?
4No, dë sicur! ma chë Diou a sia veridic, e tut om mentitour; secound lon ch’a l è scrit: Afin chë të sie trouvà giust ënt toue parole, e chë të sie vincitour quand të seus giudicà.
5Oura, së nostra ingiustissia a fa eclaté la giustissia d’Iddiou, cosa diroum‐ne? Diou è‐lou ingiust quand a castiga? (I parlou da om).
6No, dë sicur! autrament, coum è‐lou ch’Iddiou a giudichërà ’l mound?
7E së la verità d’Iddiou a l è, përché dë mia busia, pi abboundanta për soua gloria, përché soun‐ne ëncoura coundanà coume pecatour?
8Ma pitost, secound ch’i souma biasima, e chë certi un a pretendou ch’i diouma: Përché foum‐ne nen dë mal, për ch’a i n’a vena dë ben? d’i quai la coundanassioun a l è giusta.
9Cosa dounque! Soum‐ne pi eccelent? Niente affait. Përché i ouma dimoustrà prima d’adess chë tutti, tant Ebreou chë Grec, a soun souget al pëcà;
10Secound ch’a l è scrit: A i è nëssun giust, gnanca un soul.
11A i è nëssun ch’a l abbia d’intelligensa, a i è nëssun ch’a serca Iddiou.
12A soun tutti spërdù‐sse; tutti insem a soun rendù‐sse inutil: a i n’a i è nëssun ch’a fassa ’l ben, gnanca un soul.
13Soua goula a l è un sepulcro duvert; a soun sërvi‐sse dë soua lingua për ëngané; a i è dë velen d’aspic souta i so laver.
14Soua bouca a l è piena dë maledissioun e d’amarëssa.
15I so pè a soun prount për versé ’l sang.
16La distrussioun e la miseria a soun ënt sona stra.
17A l han nen counoussù la stra dë la pass.
18’L timour d’Iddiou a l è nen dënans a i so eui.
19Oura i savouma chë tut lon chë la legge a dis, al lou dis a coui ch’a soun souta la legge, afin chë tutta bouca a sia sarà, e chë tut ’l mound a sia coulpevoul dënans a Diou.
20A l è ën causa dë lon chë nëssun a sarà giustificà dënans a chiel da le opere dë la legge; përché, da la legge, a i n’a ven la counoussensa dël pëcà.
21Ma adess la giustissia d’Iddiou a l è manifestà sensa la legge, essend‐ie testimoni la legge, e i proufeta.
22La giustissia, dis‐ne, d’Iddiou, për la fede ën Gesu‐Crist, a s’estend a tutti e sù tutti coui ch’a crëdou; përché a i è nëssuna differensa, da già chë tutti a l han pëcà, e ch’a soun tut affait priv dë la gloria d’Iddiou;
23Essend giustificà gratuitament për soua grassia, mediante la redensioun ch’a l è ën Gesu‐Crist;
24’L qual Diou a l ha stabili‐lou da tutti temp proupissiatour për la fede, ënt so sang, afin dë fé vëdi soua giustissia, për la remissioun d’i pëcà precedent, secound la passiensa d’Iddiou;
25Për fé vëdi soua giustissia ënt ’l temp d’adess, afinche a sia giust, e ch’a giustifica coul ch’a l è dë la fede dë Gesu.
26Dou ’è‐lou dounque ’l moutiv dë glourifiché‐sse? A l è esclus. Da qual legge? Forse dë le opere? No, ma për la legge dë la fede.
27I counchiudouma dounque chë l’om a l è giustificà për la fede, sensa le opere dë la legge.
28Iddiou è‐lou mac ’l Diou d’i Ebreou? L è‐lou pa dëcò d’i Gentii? Sicurament, a l è dëcò d’i Gentii.
29Përché a i è un soul Diou ch’a giustifichërà i circouncis për la fede, e i incircouncis për la fede.
30L è‐lou dounque ch’i anulouma la legge coun la fede? No sicur! ma la countrari i counfirmouma la legge.
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835