Atti 9
9
Counversioun dë Saul osia Paul. Pietrou a guaris un paralitic, e a arsussita Tabita.
1Oura Saul tut pien dë minaccie e dë rabbia countra i dissepoul dël Sëgnour, essend‐se presentà al gran sacrificatour,
2A l ha ciamà‐ie dë lettere da soua part për pourté a Damasc a le sinagoghe, afinche s’a n’a trouvava queicadun dë coula setta, sia omini, sia done, a i mëneissa groupà a Gerusalem.
3Oura a l è arrivà chë caminand a s’avësinava dë Damasc, e tut a coulp una luce a l è vënùa dal ciel parei d’una lozna tut ëntourn a chiel.
4E essend cascà ën terra, a l ha senti una vouss ch’a i disia: Saul, Saul, për cos’è‐lou chë të më perseguite?
5E a l ha rispost: Chi seus‐tu, Sëgnour? E ’l Sëgnour a l ha di‐ie: I soun Gesu chë të perseguite; a l è una cosa dura për ti d’arviré‐te countra i uioun.
6E chiel, tut tramouland e sbaruà, a l ha dit: Sëgnour, cosa veus‐tu ch’i fassou? E ’l Sëgnour a l ha di‐ie: Aussë‐te sù, e ëntra ënt la sità; e lì a të sarà dit lon chë të deves fé.
7E i omini ch’a caminavou ënsem a chiel a soun fermà‐sse tut spaventà, sentand benissim la vouss, ma vëdand nëssun.
8E Saul aussand‐se d’ën terra, e deurvand i eui, a vëdia nëssun; e përché dë lon a l’han pià‐lou për man, e a l’han mënà‐lou a Damasc;
9Doua ch’a l è stait tre dì sensa sciairé, sensa mangé nè beivi.
10Oura a i era a Damasc un dissepoul, për nom Anania, al qual ’l Sëgnour a l ha die ën visioun: Anania! e a l ha rispost: I soun sì, Sëgnour.
11E ’l Sëgnour a l ha di‐ie: Levë‐te sù, e va ënt la countrà ch’a së ciama la Dritta, e serca ënt la ca dë Giuda un om ch’a i diou Saul, ch’a l è dë Tarso; përché eccou ch’a prega.
12Oura chiel a l avia vist ën visioun un om ch’a së cimava Anania, ëntrand, e fasand‐ie l’impousissioun dë le man, për ch’a ricupereissa la vista.
13E Anania a l ha rispost: Sëgnour! I heu senti da diversi a parlé dë coul om, e quanti mai ch’a l ha fait ai to Sant ënt Gerusalem.
14A l ha fin al pouter ënsissi, për part d’i principai sacrificatour, dë groupé tutti coui ch’a invocou to nom.
15Ma ’l Sëgnour a l ha di‐ie: Va; përché a l è un vass ch’i më soun elett për pourté mè nom dënans ai gentii, e i re, e i fieui d’Israel.
16Përché i moustrëreu quantou a l avrà da seuffri për mè nom.
17Anania dounque a s’è ëndà‐ssëne, e a l è ëntrà ënt la ca; e impounand‐ie le man, a l ha di‐ie: Saul, mè fratel, ’l Sëgnour Gesu, ch’a të coumpars ënt la stra da doua të vënie, a l ha mandà‐me për chë të tourne ricuperé la vista, e chë të sie riempi dël Spirit Sant.
18E subit a i è cascà‐ie dai so eui coum dë scaie; e sù ’l moument a l ha tournà aquisté la vista; peui a s’è aussà‐sse, e a l è stait batësà.
19E avend mangià a l ha tournà pié dë forse. E Saul a l è stait queich dì coun i dissepoul ch’a l erou a Damasc.
20E a l ha immediatament predicà ënt le sinagoghe, chë Crist a l era ’l Fieul d’Iddiou.
21E tutti coui ch’a lou sentiou a l erou quasi fora dë lour, e a disiou: E‐lou nen chiel lì ch’a l ha distrut a Gerusalem coui ch’a invoucavou coul nom, e ch’a l è vënù sì a posta për mëné‐ie groupà ai principai sacrificatour?
22Ma Saul a së fourtificava sempre pi, e a counfoundia i Ebreou ch’a stasiou a Damasc, dasand dë preuve chë Gesu a l era ’l Crist.
23Oura un pes dop i Ebreou a l han counspirà ënsem për fé‐lou meuiri.
24Ma Saul a l è vënù ën cougnissioun dë soue insidie. E lour a guernavou le porte dì e neuit, për fé‐lou meuiri.
25Ma i dissepoul piand‐lou dë neuit a l’han calà‐lou giù dë la muraia, fasand‐lou scouri ënt una cavagna.
26E quand Saul a l è stait arrivà a Gerusalem, a proucurava dë riuni‐sse ai dissepoul; ma tutti a lou tëmiou, nen crëdand ch’a fussa dissepoul.
27Ma Barnaba a l’ha pià‐lou, e a l’ha mënà‐lou ai apostoul, e a l ha countà‐ie coum a l avia vëdù për stra ’l Sëgnour, ch’a l avia parlà‐ie; e coum a l avia parlà francament a Damasc ën nom dë Gesu.
28E a l era ënsem a lour a Gerusalem, moustrand‐se ën public.
29E parland sensa gena ën nom dël Sëgnour Gesu, a disputava countra i Grec; ma lour a sërcavou dë fé‐lou meuiri.
30Laqual cosa essend counoussùa dai fratei, a l’han mënà‐lou a Cesarea, e a l’han mandà‐lou a Tarso.
31Coussì chë le ciese për tutta la Giudea, la Galilea, e la Samaria, a l erou ën pass, essend edificà, e caminand ënt ’l timour d’Iddiou; e a së multiplicavou ënt la counsoulassioun dël Spirit Sant.
32E a l è arrivà chë, coum Pietrou a i visitava tutti, a l è dëcò vënù dai sant ch’a stasiou a Lidda.
33E ënsili a l ha trouvà un om, ch’a së ciamava Enea, chë, da eut anni, a l era cougià ënt un pëcit let: përché ch’a l era paralitic.
34E Pietrou a l ha di‐ie: Enea, Gesu‐Crist a të guarissa! Aussë‐te, e fa to let; e dël coulp a s’è aussà‐sse.
35E tutti coui ch’a stasiou a Lidda e a Sarona, a l’han vëdù‐lou; e a soun counvërti‐sse al Sëgnour.
36Oura a i era a Joppe una foumna, dissepoul, për nom Tabita, ch’a veul di ën Grec Dorcade, laqual a l era piena dë boune opere e dë limozne ch’a fasia.
37E a l è arrivà ënt coui dì lì ch’a l è vënùa malavia, e a l è morta; e quand a l’han avù‐la lavà, a l’han buttà‐la ënt una stansa auta.
38E sicoum Lidda a l era davësin dë Joppe, i dissepoul avend savù chë Pietrou a l era a Lidda, a l han mandà doui omini da chiel, pregand‐lou ch’a tardeissa nen dë vëni a soua ca.
39E Pietrou essend‐se aussà, a s’è vënù‐ssëne coun lour; e arrivà ch’a l è stait, a l’han mënà‐lou ënt la stansa auta; e tutte le vidoue a soun presentà‐sse a chiel ën piourand, e moustrand quante veste e vëstimente a fasia Dorcade quand ch’a l era ënsem a lour aite.
40Ma Pietrou, avend‐ie fait seurti tutti, a s’è buttà‐sse ën gënouioun, e a l ha pregà; peui voultand‐se vers ’l corp, a l ha dit: Tabita, aussë‐te. E a l ha duvert i eui; e vëdand Pietrou, a s’è assëtà‐sse.
41E a l ha dà‐ie la man, e a l’ha aussà‐la; peui avend ciamà i sant e le vidoue, a l ha presentà‐iëla viva.
42E lolì a s’è savù‐sse për tut Joppe; e diversi a l han crëdù al Sëgnour.
43E a l è vënù‐iëne ch’a s’è fermà‐sse diversi dì a Joppe, a ca d’un certou Simoun, couriour.
Currently Selected:
Atti 9: PMS1835
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835
Atti 9
9
Counversioun dë Saul osia Paul. Pietrou a guaris un paralitic, e a arsussita Tabita.
1Oura Saul tut pien dë minaccie e dë rabbia countra i dissepoul dël Sëgnour, essend‐se presentà al gran sacrificatour,
2A l ha ciamà‐ie dë lettere da soua part për pourté a Damasc a le sinagoghe, afinche s’a n’a trouvava queicadun dë coula setta, sia omini, sia done, a i mëneissa groupà a Gerusalem.
3Oura a l è arrivà chë caminand a s’avësinava dë Damasc, e tut a coulp una luce a l è vënùa dal ciel parei d’una lozna tut ëntourn a chiel.
4E essend cascà ën terra, a l ha senti una vouss ch’a i disia: Saul, Saul, për cos’è‐lou chë të më perseguite?
5E a l ha rispost: Chi seus‐tu, Sëgnour? E ’l Sëgnour a l ha di‐ie: I soun Gesu chë të perseguite; a l è una cosa dura për ti d’arviré‐te countra i uioun.
6E chiel, tut tramouland e sbaruà, a l ha dit: Sëgnour, cosa veus‐tu ch’i fassou? E ’l Sëgnour a l ha di‐ie: Aussë‐te sù, e ëntra ënt la sità; e lì a të sarà dit lon chë të deves fé.
7E i omini ch’a caminavou ënsem a chiel a soun fermà‐sse tut spaventà, sentand benissim la vouss, ma vëdand nëssun.
8E Saul aussand‐se d’ën terra, e deurvand i eui, a vëdia nëssun; e përché dë lon a l’han pià‐lou për man, e a l’han mënà‐lou a Damasc;
9Doua ch’a l è stait tre dì sensa sciairé, sensa mangé nè beivi.
10Oura a i era a Damasc un dissepoul, për nom Anania, al qual ’l Sëgnour a l ha die ën visioun: Anania! e a l ha rispost: I soun sì, Sëgnour.
11E ’l Sëgnour a l ha di‐ie: Levë‐te sù, e va ënt la countrà ch’a së ciama la Dritta, e serca ënt la ca dë Giuda un om ch’a i diou Saul, ch’a l è dë Tarso; përché eccou ch’a prega.
12Oura chiel a l avia vist ën visioun un om ch’a së cimava Anania, ëntrand, e fasand‐ie l’impousissioun dë le man, për ch’a ricupereissa la vista.
13E Anania a l ha rispost: Sëgnour! I heu senti da diversi a parlé dë coul om, e quanti mai ch’a l ha fait ai to Sant ënt Gerusalem.
14A l ha fin al pouter ënsissi, për part d’i principai sacrificatour, dë groupé tutti coui ch’a invocou to nom.
15Ma ’l Sëgnour a l ha di‐ie: Va; përché a l è un vass ch’i më soun elett për pourté mè nom dënans ai gentii, e i re, e i fieui d’Israel.
16Përché i moustrëreu quantou a l avrà da seuffri për mè nom.
17Anania dounque a s’è ëndà‐ssëne, e a l è ëntrà ënt la ca; e impounand‐ie le man, a l ha di‐ie: Saul, mè fratel, ’l Sëgnour Gesu, ch’a të coumpars ënt la stra da doua të vënie, a l ha mandà‐me për chë të tourne ricuperé la vista, e chë të sie riempi dël Spirit Sant.
18E subit a i è cascà‐ie dai so eui coum dë scaie; e sù ’l moument a l ha tournà aquisté la vista; peui a s’è aussà‐sse, e a l è stait batësà.
19E avend mangià a l ha tournà pié dë forse. E Saul a l è stait queich dì coun i dissepoul ch’a l erou a Damasc.
20E a l ha immediatament predicà ënt le sinagoghe, chë Crist a l era ’l Fieul d’Iddiou.
21E tutti coui ch’a lou sentiou a l erou quasi fora dë lour, e a disiou: E‐lou nen chiel lì ch’a l ha distrut a Gerusalem coui ch’a invoucavou coul nom, e ch’a l è vënù sì a posta për mëné‐ie groupà ai principai sacrificatour?
22Ma Saul a së fourtificava sempre pi, e a counfoundia i Ebreou ch’a stasiou a Damasc, dasand dë preuve chë Gesu a l era ’l Crist.
23Oura un pes dop i Ebreou a l han counspirà ënsem për fé‐lou meuiri.
24Ma Saul a l è vënù ën cougnissioun dë soue insidie. E lour a guernavou le porte dì e neuit, për fé‐lou meuiri.
25Ma i dissepoul piand‐lou dë neuit a l’han calà‐lou giù dë la muraia, fasand‐lou scouri ënt una cavagna.
26E quand Saul a l è stait arrivà a Gerusalem, a proucurava dë riuni‐sse ai dissepoul; ma tutti a lou tëmiou, nen crëdand ch’a fussa dissepoul.
27Ma Barnaba a l’ha pià‐lou, e a l’ha mënà‐lou ai apostoul, e a l ha countà‐ie coum a l avia vëdù për stra ’l Sëgnour, ch’a l avia parlà‐ie; e coum a l avia parlà francament a Damasc ën nom dë Gesu.
28E a l era ënsem a lour a Gerusalem, moustrand‐se ën public.
29E parland sensa gena ën nom dël Sëgnour Gesu, a disputava countra i Grec; ma lour a sërcavou dë fé‐lou meuiri.
30Laqual cosa essend counoussùa dai fratei, a l’han mënà‐lou a Cesarea, e a l’han mandà‐lou a Tarso.
31Coussì chë le ciese për tutta la Giudea, la Galilea, e la Samaria, a l erou ën pass, essend edificà, e caminand ënt ’l timour d’Iddiou; e a së multiplicavou ënt la counsoulassioun dël Spirit Sant.
32E a l è arrivà chë, coum Pietrou a i visitava tutti, a l è dëcò vënù dai sant ch’a stasiou a Lidda.
33E ënsili a l ha trouvà un om, ch’a së ciamava Enea, chë, da eut anni, a l era cougià ënt un pëcit let: përché ch’a l era paralitic.
34E Pietrou a l ha di‐ie: Enea, Gesu‐Crist a të guarissa! Aussë‐te, e fa to let; e dël coulp a s’è aussà‐sse.
35E tutti coui ch’a stasiou a Lidda e a Sarona, a l’han vëdù‐lou; e a soun counvërti‐sse al Sëgnour.
36Oura a i era a Joppe una foumna, dissepoul, për nom Tabita, ch’a veul di ën Grec Dorcade, laqual a l era piena dë boune opere e dë limozne ch’a fasia.
37E a l è arrivà ënt coui dì lì ch’a l è vënùa malavia, e a l è morta; e quand a l’han avù‐la lavà, a l’han buttà‐la ënt una stansa auta.
38E sicoum Lidda a l era davësin dë Joppe, i dissepoul avend savù chë Pietrou a l era a Lidda, a l han mandà doui omini da chiel, pregand‐lou ch’a tardeissa nen dë vëni a soua ca.
39E Pietrou essend‐se aussà, a s’è vënù‐ssëne coun lour; e arrivà ch’a l è stait, a l’han mënà‐lou ënt la stansa auta; e tutte le vidoue a soun presentà‐sse a chiel ën piourand, e moustrand quante veste e vëstimente a fasia Dorcade quand ch’a l era ënsem a lour aite.
40Ma Pietrou, avend‐ie fait seurti tutti, a s’è buttà‐sse ën gënouioun, e a l ha pregà; peui voultand‐se vers ’l corp, a l ha dit: Tabita, aussë‐te. E a l ha duvert i eui; e vëdand Pietrou, a s’è assëtà‐sse.
41E a l ha dà‐ie la man, e a l’ha aussà‐la; peui avend ciamà i sant e le vidoue, a l ha presentà‐iëla viva.
42E lolì a s’è savù‐sse për tut Joppe; e diversi a l han crëdù al Sëgnour.
43E a l è vënù‐iëne ch’a s’è fermà‐sse diversi dì a Joppe, a ca d’un certou Simoun, couriour.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published by the British and Foreign Bible Society in 1835