لوقا 22
22
خیانتِ یهودا
1وَ امّا عید فَطیر كِه وِ پِسَخ معروفَ نَزیک مِشُد. 2سَران کاهِنا وُ معلما تورات دُمِ رایی بییِن که چِجور عیسی نِه بَکُشَن، وِرِ ایکه اَ مَردِم زَلَشو مِرَفت. 3اوسِه ابلیس رَفت دِ جلدِ یَهودا، معروف وِ اَسخَریوطی که یکی اَ دُوآزَه شایِرد بی. 4یهودا رَفت وَرِ سَران کاهِنا وُ فَرماندِه آی نِگَبانا معبد وُ واشُو گُفتَ لُفت کِرد که چجور عیسی نِه وِ اونا تسلیم کُنَه. 5اونا خوشال شوئِن وُ توافق کِردَن مبلغی وِش بَیَن. 6یهودا هَم قَوول كِرد وَ دِ دُمِ مَجالی بی تا دور اَ چِشِ مردِم، عیسی نِه وِاونا تسلیم کُنَه.
شام آخِر
7پَ روز عید فطیر كِه میبایِس بِرِّۀ پِسَخ قُروُنی با، رَسِس. 8عیسی، پطرس وُ یوحنا نِه فِرسا وُ وِاونا گُفت: «بَرید وُ شام پِسَخِ نِه وِرَمو تدارک بُویینید تا بَخوریم.» 9ازِش پُرسییِن: «كجا ماخای تدارک بُویینیم؟» 10وِاونا جُواو دا: «هَمی که پا بَلید وِ مینِ شَر، مردی نِه وا کوزَه اُو مُویینید. دُمِش بَرید مینِ خونِهای كِه او مِرَ، 11وُ وِ صاحوِ خونَه بُئید: ”اوسا مُئَه: مِهمون خونَه کجانَ تا شام پِسَخ نِه وا شایِردام بَخورم؟“ 12او اتاق بزرگ وُ فرش کِردِهای وِتُو نِشُو مِیَه. دِ اونچو تدارک بُویینید.» 13اوسِه اونا رفتِن وَ همَه چینِه هَمجور كِه عیسی گفته وی پیا کِردَن وُ پِسَخ نِه تدارک دییِن.
14وَختی که ساعت مُقَرَر رَسِس عیسی واردِ رسولاش نِشِس سَرِ سُفرَه. 15اوسِه عیسی وِاونا گُفت: «چَنی دلِم ماخاس كِه قبلِ عِذاو کَشییَنِم ایی پِسَخ نِه واتُو بَخورم. 16وِرِ ایی وِ شما مُویِم که دیَه اَ او نِمُخُورم تا وَختی که پادشایی خدا وِ اَنجام خُیِش بَرَسَه.» 17پَ پیالهای گِرِفت وُ شكر کِرد وُ گُفت: «ایی نِه بِیرید وُ دِ مینِ خُیِتو قِس کنید، 18وِرِ ایکه وِ شما مُوئِم که دیَه اَ مَحصول درخت مِوُ نِمِنوشم تا پادشایی خدا بیا.» 19همیجور نُونهِ گِرِفتُ شکر کِرد وُ تیکهَ تیکهَ کِرد وَ وِاونا دا وُ گُفت: «ایی بدنِ مَنَه كِه وِرَ شما دادَ مِشَه. اینِ نِه وِ یاد مَه وجا بیارید.» 20وِ ایی صورت، بَعدِ شام پیالِه نِه گِرِفت وُ گُفت: «ایی پیالَه، نِشُونَه عَهد تازِه اییَ اَ خُون مَه که وِ خاطر شما مِرِزَ. 21امّا بَنِسَواید كِه دَسِ او که وِ مَه خیانت مُکُنه وا دَسِ مَه دِ یه سُفرَ هِسا . 22اَلوَته پسر انسان هَموجور که قِرار بیَه مِرَ،امّا وای وِ حال اونی که او نِه تسلیمِ دُشمن مُکُنَه!» 23اوسِه شایِردا شروع کِردَن وِ سوال کِردَن اَ هم كه کامینشو ایجور كاری مُکُنَه.
چه کِسی اَ همَه بزرگتَرَ
24هَمیجور بَحثی اِفتا دِ مِینِشُو كِه کامینشو اَ همَه بزرگتَرَ. 25عیسی وِاونا گُفت: «پادشاآ قُوما دیَر وِاونا آقایی مُکُنن وَ حاکِماشُو ”ولی نعمت“ خُنَه مِشَن، 26امّا شما ایجور نَواید بَلکه اونی که دِ مینِ شما بزرگتَرَ باید کوچِوکتَر با، وَ رهبر باید مِثِ خادم با. 27وِرِ ایکه کامی بزرگتَرَ اونِی که سَرِ سُفرَه منیشَه یا اونِی كِه خدمت مُکُنَه؟ مَیَر ایجور نیسا،اونی که نِشِسَه سَرِ سفرَه؟ امّا مَه دِ مینِ شما مِثِ خادمِم.
28امّا شما کِسایی هِسید كِه دِ سختیا وُ عِذاوا مَه، وا مَه مُنِین. 29پَ هَموجور كِه بُواَم پادشایی نِه وِ مَه عطا کِرد، مَنَم وِ شما عطا مُکُنِم. 30تا سَر سُفرِۀ مَه اَ پادشایی مَه بَخورید وُ بَنوشید وُ رو تَختا بَشینید وُ وِ دُآزَه طایفَه اسرائیل داوری کُنید.
31ای شَمعون، ای شَمعون، بَنِسَوا: شِیطُو اِجازَه خواس شما نِه جورِ گَنِم اِلَک کُنَه. 32امّا مَه وِرَ تو دعا کِردَم تا ایمانِت اَ بین نَرَ پَ وَختی که هَنی وُریَشتی ایمانِ بِراراتِ قُرص نیا دار.» 33اوسِه شَمعون جُواو دا: «ای خداوند، مَه حاضِرِم وات بِفتَم دِ زندان وُ واتو بَمیرِم.» 34عیسی جُوآو دا: «وِراسی وِ تو مُوئِم ای پطرس، امرو قبلِ بُونگ خروس تو سه دفعهَ حاشا مُکنی كِه مَه نِه مِشناسی.»
35او وَخت عیسی اَزِشو پُرسی: «مَیَر وَختی که شما نِه بیکیسَه پول وُ کولَه بار وُ اُرِسی فِرسام نیازتو وِ چیی اِفتا؟» جُواو دان: «نَه، وِ هوچ چی.» 36عیسی وِاونا گُفت: «امّا ایسِه هَر که كیسَه پول یا بارکولَه دارَه، اونِ نِه وُردارَه وُ اَیَر شِمشیر نَرَ لوالسشهِ بَفروشَه، شِمشیر بَسُونَه. 37وِرِ ایکه وِ شما مُوئِم ایی نوشته آ کِتاوا مقدّس باید دِ بارَه مَه وِ اَنجام بَرَسَه که: او اَ خطاکارا وِ حِساو آما ،وِ دُرسی او چیی که دِبارَه مَه نوشته شیَ دِ حالِ انجامَ.» 38شایِردا گُفتن: «ای آقا سِیل کُ دوتا شِمشیر داریم.» عیسی وِاونا گُفت: «کافیَه!»
دعا دِ كُوء زیتُون
39او وَخت عیسی رفت دَر وُ اَ رو عادت، رایی کُوءِ زیتُو شُد وُ شایِرداشَم رَفتِن دُمِش. 40وَختی که رَسِسِن وِ او مَحل وِشو گفت: «دعا کنید تا دِ امتحان قرار نِیرید.» 41اوسِه عیسی وِ قد پِرت کِردَنِ سنگی اَ اونا دور رفت زانو زا وُ ایجور دعا كِرد: 42«ای بُواَ اَیَر ارادِۀ تونَه، ایی پیالَه نِه اَ مَه دور کُ؛ امّا وا ایی حال نَه خواسِۀ مَه بَلکه ارادِۀ تو وِ اَنجام بَرَسَه» 43اوسِه فرشتِهای اَ آسِمُو وِش ظاهر شُد وُ او نِه تقویت كِرد. 44پَ او هَمیجور که دِ اضطرابِ عِذاو بی وا شِدَتِ بیشتَری دعا کِرد وُ عَرَقش مِثِ قَطرِآ خُون مِچِکِس رو زِمی. 45وُ وَختی که اَ دعاش وُریسا وُریَشت وَرِ شایِردا دیی كِه اَ زورِ غَم وُ غُصَه خُفتیَن. 46وَ وِاونا گُفت: «چُنَ خُفتی یید؟ وُرِیسید وُ دعا کنید تا دِ امتحان قرار نیرید.»
بازداشتِ عیسی
47عیسی هَنی داشت صُوَت مِکرد كِه عدِه ایی اَ را رَسِسِن. یهودا، یكی اَ او دُوآزَه شایِرد، را نِه وِشو نِشُو مِدا. او رَفت نَزیکِ عیسی تا اونِه ماچ کُنَه. 48امّا عیسی وِش گفت: «ای یهودا، یعنی پسر انسانِ وا یه ماچی تسلیم مُکُنی؟» 49وَختی اونایی که دُورِ عیسی بییِن فَمِسِن چی موئهَ گُفتِن: «ای آقا شِمشیرامو نهِ بَکَشیم؟» 50اوسِه یكیشُو غُلام كاهنِ اعظمِ نِه وا شِمشیر زا وُ گوشِ راسِشِه بُری. 51امّا عیسی گُفت: «دَس نیا دارید.» وُ دَس هَشت وِ گوشِ او مرد وُ شفا دا. 52او وَخت عیسی رو کِرد وِ سَران کاهنا وُ فَرماندِه آ نِگبانا معبد وُ بزرگایی كِه وِرَ گرفتار کِردَنش آمیَ وین گُفت: «مَیَر مَه رازَنِم كِه وا گُرز وُ شِمشیر آمییِین سُراغِم؟ 53هَر رو دِ مینِ معبد واتُو بییِم وُ شما وِ مَه دَس دِراز نَكِردِید. امّا ایسه وَخت،وَختِ شُمانَه وُ وَختِ قدرتِ تاریکیَ.»
54اوسِه اونِه گرفتِنُ وُ بُردِن وِ خُونَه كاهنِ اعظم. پطرس دورادور دِ دُمِشو مِرَفت. 55دِ مینجا حیاط خونه آتِشی روشن بی وُ عده ای دُورِش نِشِسَه ویِن. پطرس هَم نِشِس دِ مینِشُو. 56دِ ایی موقَع، کنیزی دِ نورِ آتِش او نِه دیی وُ وِش خیره شُد وُ گُفت: «ایی مرد هَم واردِ عیسی بی!» 57امّا پطرس انکار کِرد وُ گُفت: «ای زَ مَه اونِ نِمشناسِم!» 58یِ کم بَعد یکی دیَر او نِه دیی وُ گُفت: «تونَم یكی اَ اونایی!» امّا پطرس دِ جُواو گُفت: «ای مرد مَه اَ اونا نیسِم!» 59نَزیکِ یِه ساعت بَعد هَمی جور یكی دیَر وا اطمینان گُفت: «بی شک ایی مرد هَم واش بی، وِرِ ایکه اونم جلیلیَ!» 60امّا پطرس دِ جُواو گُفت: «ای مرد مَه نِمِنِم شی مُوئی!»دَرجا هَموجور که هَنی داشت صُوَت مِکِرد خروس بُونگ زا. 61اوسِه عیسی خداوند روشِ وُریَشتُن وُ سیلی وِ پطرُس كِرد، وُ پطرس حرفشِه وِ یاد اُوُرد كِه گُفته وی: «امرو قَبلِ ایی که خروس بَخوونه سِه دفعهَ مَنِه حاشا مُکُنی.» 62اوسِه پطرس رفت دَر وُ زار زار گورگِس.
مَسقَرهَ کِردَن عیسی
63اونایی که عسیی نِه گرفتار کِردَه ویِن وُ زیر نظر داشتِن، وِش لیچار مِناختنُ مِزانِش ، 64چِشاشِ بَسه وین وُ مِگُفتِن: «ایسِه نبوّت کُ وُ بُ که کیَ تو نِه مِزِنَ؟» 65وُ وا بَد وُ بیرا زیادی وِش کُفر مِکِردَن.
محاکِمِۀ عیسی دِ حضور شورای یهود
66هَمی که صُو شُد شورایِ مشایخِ قُوم، یعنی سَران کاهنا وُ معلما تورات، وا هم جمع شوئِن وُ عیسی نِه احضار کِردَن وِ شُوراشُو. 67وُ گُفتِن: «اَیَر تو مسیحِ موعودی، وِ اِیما بُ؟»
عیسی جُواو دا: «اَیَر بُوئِم، حرفِمِ باوَر نِمُکنید، 68وَ اَیَر اَزِتو بَپُرسِم، جُوآوِمِ نِمِئید. 69امّا اَ ایی وِ بَعد پسر انسان مِنیشهَ وِ دَسِ راسِ قدرتِ خدا.» 70هَمَه شو وا هم گُفتِن: «پَ یعنی تو پسر خدایی؟» عیسی دِ جواو گُفت: «شما مُوئید كِه هِسِم.» 71او وَخت گُفتِن: «دیَه چِه نیازیَ وِ شاهد؟ اِیما خُیِمُو اَ دوُن خُیِش شِنُفتِیم.»
Currently Selected:
لوقا 22: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
