لوقا 17
17
وسوسۀ گُناه
1او وَخت عیسی وِ شایِرداش گُفت: «وَسوَسِۀ گُناه همیشه هِسا امّا وای وِ اونِی كِه باعثُ بانیِ وَسوَسَه مِشَه. 2وِرَ او بِهتَر بی كِه سنگ اَسیاوُی بَنازَن وِ گَردَنش وُ بَنازَنِش دِ دریا تا ایکه باعث بانی بَشَه که یِکی اَ ایی کُوچوکا بِفتَه وِ گُناه. 3پَ حَواستُو وِ خُیِتو با! اَیَر بِرارِت گُناه کُنَه اونِ نِه توبیخ کُ وَ اَیَر توبَه کِرد، بَوَخشِش. 4وَ اَیَر روزی هف بار ,وِت گنا کِرد وُ هفت دفعَه آما وَرِتُ گُفت: ”توبَه مُکُنِم“ تو باید اونِ بَوَخشی.»
5رسولا وِ عیسی خداوند گُفتِن: «ایمانمو نِه زیاد کُ.» 6عیسی خداوند جُوآو دا: «اَیَر شما وِ قد دونَ خَردَلی ایمان داشتَواید مِتُونید وِ ایی درخت توت بُویید که اَ ریشَه دِرا دَر وُ دِ مینِ دریا كاشتَه بَشَه وَ او اَ شما اطاعت مُکُنَه.
7امّا کامیناتونَ که غُلامِش اَ شُخم زِیَن وُ یا چَرا گوسوَنا اَ صَرا وُریَرده وِش بُوئَه: ”زو بیا بَنیش سَرِ سُفرَه وُ نُو بَخور“؟ 8مَیَر وِش نِمُوئَه: ”شام مَنِه حاضِر کُ وُ کَمَر وِ خدمتِم بَوَن تا بَخورم وُ بَنوشِم اوسِه خُیِت بَخور وُ بَنوش؟“ 9وُ مَیَر مِنَّت دارِ او غلام که دستورِش وِجا اُوُردَه مِشَه ؟ 10پَ شمانَم وَختی که هَمَه ایی چیائی نِه که وِتُو اَمر شیَ وِ جا اُوُردید بُوئید: ”ایما غُلاما نالایِقی هِسیم؛ وُ فقط وظیفَهمُونِه اَنجام داییم.“»
شفا گِرِفتَن ده تا جُذامی
11عیسی سَرِ را خُیِش وِ طرف اورشلیم اَ مَرزِ بِینِ سامرَه وُ جلیل رَد مِشُد. 12اوسِه هَمی که آما مینِ داهات ده تا جُذامی او نِه دییِن. اونا دور وایسان، 13وا دُنگ بُلن حَوار کِردَن: «ای عیسی،ای استاد،وِمُو رَحم کُ!» 14وَختی که عیسی اونانِ دیی، وِاونا گُفت: «بَرید وُ خُیِتونِ وِ کاهنا نِشُو بَئید.» اونا اِفتان را وُ دِ مین را اَ جُذام شفا گِرفتِن. 15یكیشو وَختی که دیی شفا گرفتَه هَموجور که خدا نِه وا دُنگِ بُلن ستایش مِکِرد وُریَشت ، 16وُ خُیِشِه اِناخت وِ پاآ عیسی وُ ازِش تشکر كِرد. او جُذامی یِه سامری بی. 17عیسی گُفت: «مَیَر هَر ده نفر شفا نِیرِفتَن؟ پَ نُه نفرِ دیَر كجانَن؟ 18مَه غیرِ ایی غَریوَه، كِسی دیَر وُرنیَشت تا خدا نِه ستایش کُنَه؟» 19اوسِه وِ او مردگُفت: «وُریسُ بَرو ایمانِت تو نِه شفا دیَه.»
آمی یَنِ پادشایی خدا
20عیسی دِ جُوآو علما فَریسی که پُرسیَ وین پادشایی خدا کی میا گُفت: «آمییَنِ پادشایی خدا نِه نِمِشهَ وا سِیل کِردَن، دیی، 21وُ كِسیَم نِمُوئَه كِه ”سِیل کُ اینچونَ“ یا ”اونچو“ وِرِ ایکه پادشایی خدا دِ مینِ شمانَ.»
22او وَخت وِ شایِردا گُفت: «زِمانی میا كِه شما آرزو مُکُنید یکی اَ روزایِ پسر انسانِ بُوینید اما نِمُوینید. 23مَردِم وِ شما مُوئَن: سِیل کُ او اینچونَ یا سیل کُ اونچونَ. دُمِشُو، نَرید وِاونا گوش نَیید. 24وِرِ ایکه هَموجور که رعدِبرق دِ یِه لحظه مِدُرُنجَه وُ آسِمُو نِه اَ ایی سَر تا او سَر روُشَن مُکُنَه پسر انسانَم دِ روزِ خُیِش هَمی جورَ. 25امّا اول باید عِذاو زیادی بَکَشَه وَ اَ جانِوِ ایی نسل رَد با. 26روزایِ پسر انسان مِشَه مِثِ روزایِ نوح. 27مَردِم مُخوردِن وُ مِنوشیِن وُ زَ میرفتِن وُ شویَر مِکِردَن تا او روز که نوح سُوارِ کَشتی شُد. اوسِه لَف آما وُ هَمَه نِ نابود کِرد. 28دِ زِمان لوط هَم ایجور بی. مَردِم سَرگَرمِ خُوردن وُ نوشیَن وَ خریدُ فُروش وَ کِشت وُ کار وَ ساختِ وُ ساز بییِن. 29امّا روزی که لوط اَ سُدوم رفت دَر، آتِش وُ گوگرد اَ آسِمُو باری وُ هَمَه نِه نابود کِرد. 30روزِ آمیَنِ پسر انسانَم هَمی جور مِشَه. 31دِ او روز، هَر کَه كِه دِ سَرِ بُونِ خُونَهش با وُ اَساسِش دِ مینِ خونَه وِرَ وُرداشتَنِ اونا نباید بیا دامو. وُ او که سَرِ زِمینَ وُرنیَردَ وِ خونَه. 32زَن لوطِ نِه،وِ یاد بیارید! 33هَر کهَ باخا جُونِشِ حفظ کُنه اونِ نِه اَ دَس مِیَه امّا هَر کهَ جُونِشِه اَ دَس بَیَه اونِ نِه حفظ مُکُنَه. 34وِ شما مُوئِم، دِ او شُو اَ دو نفر كِه دِ یِه رَختِخُو هِسِن، یکیشُو وُرداشتَه مِشَه وَ او یِکی مِمُونَه جا، 35اَ دو تا زَ كِه وا هم دَستاس مُکُنَن یکی وُرداشتَه مِشَه وُ یکی مِمُونَه جا 36همی جور اَ دو تا مرد كِه سَرِ زِمی هِسِن، یكی وُرداشتَه مِشهَ وَ او یِکی مِمُونَه جا.» 37اونا اَ عیسی پُرسییِن: «كجا، ای خداوند؟» عیسی جُواو دا «هَر جا لاشهای با لاشخوارا جمع مِشَن دِ اونچو.»
Currently Selected:
لوقا 17: NLBB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
