نامه وَ کلیسا اِ روم 2
2
داوری عادلانه خدا
1نَفا تو اِ آدمِ که یَکِدگِ رَ قضاوت مِ نی، اَرکِ بَشی ایچ بونه ن داری. وَرخاطِرِکه دَر اَر چیزِ کِ یَکِدگِ رَ قضاوت مِ نی، خود خا محکوم مِنی وَخاطِرِکِ تو کِ قضاوت مِ نی، خودْ تَ اَم کارَرَ مِنی . 2ما مْ فَمِ وَر اُشُن که ایطُ کارَ رَ انجام مِ دَ، داوری خدا حقَ. 3تو اِ آدمِ کِ اُشُن که ای کارَرَ مِنِ قضاوت مِنی نُ خودْ تَ اَم کارَ رَ مِنی، فِک مِنی که از داوری خدا فرار مِنی؟ 4یا ایکِ مهربُنی به حد اُ اندازه اُ تَئَمُّل صبرُ اُنَ کم وَ إِساب م یاری، نُ ن مِفَمی کِ مهربُنی خدا وَر ای خاطِرَ که ت رَ وَ سونِ توبه ب یَرَ؟
5وَلِ تو وَخاطِرِ سخت بودن خا نُ دل تو که توبه ن مِنَ، وَر روز غضب وَر خا غضب جَم مِنی، دَر اُ رُزِ که داوری عادلانه خدا معلوم مِ شُ. 6خدا «وَ اَر کَ طبق کار إیُ جزانَ مِ دَ.» 7وَ اُشُنِ که خِ صبر کار إِ خوب مِنِ،نُ وَرَدِ جلال، اُرمت اُ غیر فانی بودَ استِ، زندگی ابدی رَ م بَخشَ؛ 8وَلِ وَر اُشُن که خودخواه استِ نُ از حقیقت اطاعت ن مِنِ، بلکه از نادرستی اطاعت مِنِ، غضب اُ خشم مِنَ . 9وَر اَر آدَمِ که بَدی مِنَ، رنج اُ عذاب م یایَ اول یهودُ بَعدیُ غیر یهودی. 10وَلِ وَر اَر کَ که خوبی مِنَ،جلالُ اُرمتُ اُ صلح و سلامتی خدا م یاییَ، اول یهود اُ بَعدیَ غیر یهودی. 11وَرخاطِرِکه خدا فرق ن مِلَ.
12نَفا اَمِّ اُشُنِ کِ شریعتَ ن دارِ نُ گنا کَردَ بِ شریعتَ اَلاک مِ شَ ؛ نُ اَمِّ اُشُنِ کِ دَر زیرِ شریعت استِ نُ گنا کَردَ، خه شریعتَ قضاوت مِ شَ. 13وَرخاطرِکه اُشُنِ که شریعت م یَشنِ دَر ن°ظَرِ خدا صالح نیِّ، بلکه اُشُنِ صالح اِساب مِ شَ که شریعتَ انجام مِدَ . 14وَرخاطرِکه غیریهودیگُ که شریعت ن دارِ، بنا وَر طبیعت اعمال شریعتَ انجام مِدَ، خُدشُ وَر خا شریعت اَستِ، خه ایکه شریعت ندارِ. 15اُشُ شونی مِ دَ که عملِ شریعت وَر دِلِشُ ن ویشتَ ش°تَ، اَمتُ کِ وجدانشُ اَ وَ ای شهادت م ِدَ نُ فکر إِ شُ که وَر ضدِّ اَم استَ، یا اُشنَ محکوم مِ نَ یا تبرئه. 16ای دَر رُزِ اتفاق م یَفتَ که بنا وَر انجیلِ که مِ اعلام مِنُ، خدا وَر سِرّ إِ دِلِ آدمُ از طریق مسیح عیسی اُکم مِنَ.
17وَلِ اَگَ تو وَ خود خا یهودی مِگی نُ وَ شریعت تکیه منی نُ از ایکه خدا رَ مِشناسی افتخار مِ نی، 18نُ ارادۀ خدا رَ م فَمی نُ وَرخاطِرِکه از شریعت یاد گَرفتِ، اُ چیزِ رَ که بِتَرَ قبول مِنی، 19نُ اَگَ از ای مطمئنی کِ وَر کُرُ رَنُمایی، نُ نورِ استی وَر اُشُنِ که در تاریکی اَستِ، 20وَ نافَمُ تعلیم مِدِ نُ معلم گُچَگُنی،نُ شریعت داری که اَمُ معرفت اُ خودِ حقیقتَ 21نَفا تو که وَ بَقیَّه آدَمُ تعلیم مِ دِ، وَ خود خا ایچی یاد ن مِدِ؟ تو که وَرضد دوُزی تعلیم مِدِ، خودْ تو دوُزی مِنی؟ 22تو کِ مِگی ایچ کَ نَبااَد زنا بُکنِ، خودْ تو زنا مِنی؟ تو که از بُتا بَدبَری داری، خودْ تو معبدأَ رَ غارت مِنی؟ 23تو که وَ شریعت افتخار مِنی، خِ زِرِ پُ شتَنِ شریعت وَ خدا بِ اُرمتی مِنی . 24وَرخاطرِ که اَمتُ که دَر کتاب پیغَمبَرُ ن ویشتَ ش°تَ: «وَخاطِرِ ش ما، دَر میونِ غیریهودیگُ وَ نومِ خدا کفر مِگِ.»
25وَرخاطرِ که خَتنَه در واقع دَمِ ارزش دارَ که تو از شریعتَ اطاعت بُکنی. وَلِ اَگَ تو شریعتَ زِرِ پُ بِلی، مِثلِ ای اَستَ کِ اصلا خَتنَه نَشتِ. 26نَفا اَگَ مَردِینه کِ خَتنَه نَشتَ، اُکم إِ شریعت انجام مِدَ، مَگَ خَتنَه نَشَدَنِ اُ وَر اُ ختنه ش تَ وَ إِساب ن می یَیِ؟ 27نَفا اُ کَسِ که دَر جسم خَتنَه نشتَ، وَلِ وَ شریعتَ عمل مِنَ ت رَ مَکوم مِ نَ. ت رَ که اُکمِ ن ویشتَ ش تَ شریعتَ داری نُ ختنه ش تِ نُ وَلِ شریعتَ زِرِ پُ مِلّی.
28وَرخاطرِکه نه اُ آدَمِ که وَ ظاهر یهودیَ واقعا یهودی، نُ نه اُ ختنۀ ش تَنِ که در ظاهر و دَر جسمِ واقعا ختنه شتَ نَ . 29وَلِ یهودی کَسِ اَستَ که دَر باطن یهودی بَشَ نُ خَتنَه یَگ چیزِ اَستَ از رو دلَ که از طریقِ روح خدا انجام مِ شُ نه از طریق یَگ ن ویشتِ. از ایطو آدَمِ خدا تعریف مِنَ نه انسان .
Currently Selected:
نامه وَ کلیسا اِ روم 2: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
