انجیل لوقا 1
1
1عالیجناب تِئوفیلوس، از اون جا کِ خِلِ آ،دست وَ وَن ویشتَنِ حکایتِ اُ کارایی زدَ کِ نزدِ ما وَ انجام رَسیدِ، 2دقیق اَمتو که از اول ای اتفاقا، اُشُن که ای اتفاقا رَ وَ چَش خا دیدَ نُ خادِمُنِ که کلامِ خدا رَ تَعلیم مِدادِوَ ما سپردَ. 3مِ اَ کِ درباره اَمِ ای اتفاقا از اول وَ دقت بررسی کَردا، صلاح بدیدُ که اُشنَ و ترتیب وَرشما، بَنویسُ، 4تَ ش ما از د°رُستی چیزِکِ یاد گرَفتَ، مطمئن شَ.
پِشگویی وَ دنیا اُمدَنِ یحیی
5در دوره هیرودیس،که پادشاه یهودیَّه بو، از دستِه کاهِنُنِ اَبیا که عالِمُنِ معبد بودِ، کاهِنِ وَ اِسمِ زکریا زندَگی مِکَ. زَنِ زکریا، اِلیزابِتَ از نَسلِ هارونِ کاهن بو. 6پِش خدا اَر دوُتِّشُ صالح بودِ نُ اَمِّۀ اُکما اُ فرمُنِ خداوندَ بِ عیب انجام مِدادِ. 7وَلِ اُشُ گُچِ ن دِشتِ، وَخاطِرِکِ اِلیزابِت نازا بو نُ اَر دوُتِّشُ پیر بودِ.
8یک رُ کِ نوبتِ دَسته زکریا بو که در معبد خدمَت بُکنِ نُ زکریا وَ درگاهِ خدا کاهنی مِکَ، 9وَ رسم کاهِنُ، قرعِه رَفتَنِ وَ معبدِ خداوندُ سُختَنِ بخور، وَ اِسمِ زکریا بیَفتی. 10دَمِ که زکریا دِشت بخور مِسُختَک، اَمِ مَردُم بیرو وَ دعا س تادَدِ 11کِ یَگ لِ، یَک فرشته خداوند، اَمتو که سونِ راست آتِش دونِ بخور س تادَه بو، وَر زکریا ظاهر شَ. 12زکریا خِ دیدنیُ، وَحشَت کَ نُ تَرس اَمِ وجودِنَ بَگرَ. 13وَلِ فرشته وَ اُ ب°گَ: «زکریا، مترس! دعاتُ مستجاب ش تَ. نُ زَن تو اِلیزابِت، وَر تو پ°سِ م°زآ اَ نُ تو اسمِنَ یحیی مِلّی. 14تو پَرِ شادیُ خوشی مِشِ نُ خِلِ آ اَ از وَدنیا اُمدَنیُ شاد مِشَ. 15وَرایکِ اُ پِش خداوند آدَمِ کَلُنِ مِشُ. یحیی نبا اَد دَن خا وَ شراب یا عرق ب°زَنَ. اَتّی از ش°کَمِ مُکِخا اَ، پَرِ روحالقدس مِشُ. 16یحیی خِلِ آ رَ ازقومِ اسراییل وَ سوُنِ خداوند خداشُ وَرِم°گَردُنَ. 17اُ خِ روحُ قدرتِ ایلیا پیغَمبَر، پِش آ پِش مسیح موعود م°یااَ تَ دل پدرانَ وَ سوُنِ فَرزِندُ وَرگَردُنَ نُ وَ یاغیگُ یاد دیَ که مثلِ پدرانِ خا،وَ راهِ آدَمونِ صالح وَرگَردِ نُ تا قومی آمادِ وَر خداوند حاضر کُنِ.» 18زکریا از فرشته پَرسی: «مِ اینَ از اَگجا فَمُ؟ مِ پورمردِ اَستُ نُ زَن مِ اَ پیرَ.» 19فرشته دَرجواب بگَ: «مِ جبرئیلُ کِ پِش خدا مِستُ. خدا م نَ رآیی کَردَ تَ خِ تو گَپ بزَنُ نُ ای مژدَ رَ وَ تو ب°دا. 20تو گُنگ مِشِ نُ تَ رُزِکه ای چیزا انجام شیَ، دگَ ن°مِتنی اَرف ب زَنی، وَخاطِرِکِ اَرفِم°نَ کِ وَ مُقِیُ اتفاق م یَفتَ، باوَرِ ن کَردی.»
21در ای دَم،مردُمَ مَعطَلِ زکریا بودِ نُ اِرُ مُندَدِ که زکریا وَرچه ایذقَر در معبد مُندَ. 22دَم که بیرو ب°یومَ، ن°مِتنِستَک خِ مردم گَپ ب زَنَ. نَفَ مردُم فَمیدِ کِه زکریا دَر معبد رویا اِ دیدَ، وَر خاطِرِکِ فقط وَ شُ اشارَه مِکَنُ ن مِتنِست گَپ ب زَنَ وَ امطُ گنگ موندَ بو. 23زکریا بعد از ایکِ نوبَتِ خدمَتیُ تمام شَ، وَ خُنِ خا وَرگَشتَک.
24بعد از اُ رُزا، زَنیُ اِلیزابِت آمِلَ شَ نُ پنج ماه از خُنَ بیرو نَرَ. اِلیزابِت مِگُفتَک: 25«خداوند وَرمِ ای کارَ کَردَ. اُ دَر ای رُزا وَر مِ لطف کَردَنُ اُچیزِ کِ پِش مردم وَرمِ مااِ ننگ بودَ، وَدِشتَ.»
پِشگویی وَ دنیا اُمدَنِ عیسی
26دَم که اِلیزابِت شیش مااَ آمِلَ بو، جبرئیل فرشته، از سونِ خدا وَ یَکِ از شهرِ ولایت جلیل وَ اِسمِ ناصره رآیی شَ 27تَ پِشِ یَک کِنجِ باکرِه وَ اِسمِ مریم ب°رییَ. مریم خُزگارِ مردِ وَ اِسمِ اِیسُف بو. اِیسُف از نسلِ داوود پادشاه بو. 28فرشته پِشِ اُ ب°رَ نُ ب°گَ: «سلام، ای تو کِ پِش خدا اَزیزی. خداوند خِ ت رَ.» 29وَلِ مریم خِ اَشنیدن اَرفِ فرشتَه خِلِ مضطرب شَنُ مِخواستَک فَمَ اید گَ ش°تُ سلامِ بو. 30وَلِ فرشته خِ اُ ب°گَ: «مریم، مترس! وَرایکِ پِش خدا اَزیزِ شتِ. 31تو آمِلَ مِ شِ، پ°سِ م°زایی نُ اسمِنَ عیسی مِلّی. 32اُ آدَمِ کَلُنِ مِشُ نُ اُنَ پ°سِ خدااِ متعال صدا مِنِ. خداوندْ خدا تختِ پادشایی جَدِّیُ داوود پادشا رَ وَ اُ مِدَ. 33اُ تا ابد وَر خاندانِ یعقوب پْ سِ ابراهیم سلطنت مِ نَ نُ پادشاییُ اَز تمامی نیّیَ.» 34مریم از فرشته پَرسی: «ش°تُ ایتُ چیزِ ممکنَ، وَخاطِرِکِ مِ باکِرَه اَستُ؟» 35فرشته وَ اُ جواب بدا: «روحالقدس وَر تو م°یااَ نُ قدرتِ خدااِ متعال رو سَرتُ سآاَم پَرنَ. وَر اَمی، اُ گُچَ رَ، مقدّس صدا مِنِ، پ°سِ خدا. 36آلا اِلیزابِتَ کِ از خِشُن ت رَ، سَر پیری آمِلَ شتَ نُ گُچِ دَر ش کَمیُ اَ، پِ سِ اَستَ. اُ کِ ن مِتنِستَک صاب گُچَ بشیَ،آلا شیش مااَ آمِلیَ. 37وَرخاطِرِکِ پِشِ خدا هیچ کارِ غِرِممکن نیّیَ!» 38مریم ب°گَ: «مِ کنیزِ خداوندُ. اُچیزِکِ درمورِدِ مِ ب°گفتی، انجام شیَ.» بعد فرشته از پِشیُ ب°رَ.
مریم وَ دیدَنِ اِلیزابِت مِرَ
39اُ رُزا، مریم پُ شَ نُ خِ عجلَه وَ شَهرِکِ در کُ اِ ولایَتِ یهودیَّه بو، ب°رَ. 40او وَ خُنِ زکریا ب رَنُ وَ اِلیزابِت سلام کَ. 41دَم که اِلیزابِت سلام مریم اَ بیَشنی، گُچَ دَر ش کَمیو وَ تَکُ شَ نُ اِلیزابِت از روحالقدس پر شَ 42نُ الیزابت خِ صدا اِب لِندِ ب°گَ: «دَر بِنِ زَنکُ، خدا وَ تو لطف کَردَنُ برکَت دادَ نُ گُچِ وَشکَمِ تواَ مورد لطف خدا اَستَ! 43مِ کِ بَشو کِ مُکِ خداوندِمِ پِشِ مِ بیَ یَ؟ 44دَم که صدا اِ سلامِ تو وَ گُشِ مِ برَسی، گُچَ از ذوق دَر ش کَمِ مِ وَ تَکُ شَ. 45خوش وَ حال زَنِ کِ باوَرکَ، اُ چیزِ که خدا گفتَه وَ انجام م رَسَ.»
مریم خدا رَ ستایِش مِنَ
46مریم ب°گَ:
«جُنِ مِ خداوند اَ ستایش مِ نَ
47وَروحِ مِ وَرخاطِرِ خدا اِ که م نَ نجات مِدَ، شادی مِنَ،
48وَرایکِ اُ وَکنیزِ ناچیزِخا لطف کَردَ.
از آلا وَبعد، اَمِّ نسلا مِ نَ مبارَک م دُونَ،
49وَر ای کِ اُ قادِر کِ نومیُ قدوسَ
کارِ کَلونِ وَر مِ کَردَ.
50رَحمتیُ، نسل اندر نسل،
نصیبِ خدا ترسُ مِشُ.
51خداوند خِ بازُل خا، کارِ قدرَتمندِ کَردَ نُ
اُشُن کِ در نیَّتِ قلبی خا مغروره،پراکِندَ کَردَه؛
52آدَمُنِ زورگُ رَ از تختِشُ پایی کَشیدَ
نُ آدَمُنِ سَروَ زِرَ سَرب لِ کردَ؛
53گُشنَگُنَ خِ چیزِ خوب سِر کردَ
وَلِ ثروتمندُنَ دسِ خالی رایی کَردَ.
54اُ رَحمت خا وَیاد آردَ
نُ وَ خادِم خا قومِ اسراییلَ کمک کَردَ،
55اَمتو کِ وَ جدِّ ما برآ اِمِ پیغمبرُ نسلیُ
وعدَ بدا که تا ابد ایکارَ بُکنَ.»
56مریم حدود سَ ماه، پِشِ اِلیزابِت مُندَکُ بَعدیُ خُنِ خا ب رَ.
وَ دنیا اُمدَنِ یحیی
57مَلِ زاییدَنِ اِلیزابِت بشَنُ اُ پ سِ وَ دنیا ب یاوَ. 58اَمسَگُ نُ خِشُنیُ دَم که ب یَشنیدِ، خداوند چه رَحمتِ کَلُنِ دَر حَقیُ کَردَ، دَر شادیُ شریک شدِ.
59دَررُزِ اَشتم، امَّ خِشُنُ اُ رفيقِشُ ب یومَدِ تَ گُچَ رَ ختنَه بُکنِ نُ مِخواستِ اسمِ بَبِیُ زکریا رَ رویُ بِلِّ. 60وَلِ مُکِیُ ب°گَ: «نه! اسمیُ با اَد یحیی بَشَ.» 61اُشُ ب گُفتِ: «از طایفه تو کَسِ ایتُ اسمِ ن دارَه.» 62بعد خِ اشاره، از بَبِ گُچَ پَرسیدِ که م خآ اَ اِسمِنَ چِز بِلِّ. 63زکریا تختِه ب خاستَکُ رویُ بَنویشتَک: «اسم ای گُچَ یحیی اَستَ!» وَ اَمَ تعجب کَردِ. 64اَم دم، ز بُنیُ وا شَ نُ شروع کَ وَ ستایش خدا. 65اَمِّ اَمسَگُ ب تَرسیدِ نُ مردم دَر سرتاسر کُ اِ ولایَتِ یهودیَّه در ای مورد گَپ مِزَدِ. 66اَرکه ای اَرفا رَ م یَشنی، در دل خا فِک مِکَ کِ: «ای گُچَ ش°تُ آدَمِ مِشُ؟» وَخاطِرِکِ دس خداوند خِ اُ بو.
نبوت زکریا
67زکریا، بَبِ گُچَ، از روحالقدس پر شَنُ ایتُ پِشگویی کَ:
68«متبارک باد خداوندْ خدا اِ قُومِش اسراییل،
وَر خاطِرِکه اُ وَ کمکِ قوم خا اُمدَ نُ اُشنَ آزاد کَردَ.
69اُ از نسلِ خادِمِ خا، داوود پادشاه،
اُ کَسِ رَ کِ نجات مِدَ نُ پَر قوتَ، وَر ما رآیی کَردَ.
70اَمتُ کِ از قَدیم
از ز بُنِ پیغمبَرُنِ مقدّس خا وعدَ دادَ بو کِ،
71مَا رَ از دس دشمنُن ما نجات مِدَ
نُ از اَمِّۀ اُشُن کِ از ما بد بَری دارِ،
72تَ اُ رَحمتِ که وعدِنَ وَ اَجدادِ ما دادَ، شونی ب دیَ
نُ عَدِ مقدّس خا وَیاد ب یَرَ؛
73وَ اُ قَسَمِ کِ
وَر جَدِّ ما برآ اِم پِغَمبَرب°خا
74کِ ما رَ از دس دشمَنُن ما آزاد مِنَ،
تَ ما اُنَ بِ ترسُ وااِمَه خدمت بُکنِ،وَ کمک ما بیَ اِ تَ بِ اِچ تَرسِ اونَ خدمت کُنِ
75اَمِ رُزِ عمرِخا وَ دَرگاهیُ، خِ قدوسیتُ صالح بودَ.
76و تو، ای فَرزِندِ مِ، پیغمبرِ خدایِ متعال خوندَ مِشِ؛
وَرخاطِرِکِ پِش پِشِ خداوند اَرکت مِ نی تَ رِنَ وَر اُ آمادَ بُکنی
77نُ وَ قوم یو اینَ فَمُنی
کِ خِ بَخشیدَش دَنِ گنا اِ شُ، اُشُ نجات مِنِ.
78وَخاطِرِکِ خدا اِ ما، دلِ پَر رَحمتِ دارَ
نُ وَ اِم خاطِر، اَفتُوِ صُبح از عرش بَرین وَر ما م تاوَ
79تَ وَ اُشُن کِ در تاریکی اُ زِر سایۀ مرگ مِرشینِ، نور ب دیَ
نُ ق دَمِ ما رَ وَ رِ صُلح اُ سلامتی بَرَ.»
80اُ گُچَ دِشت کَلُ مِشَنُ دَر روح پَرقدرت مِشَ، اُ تَ رُزِکه خودخا وَ قومِ اسراییل شونی ب دیَ، در بیابُ زندگی مِکَ.
Currently Selected:
انجیل لوقا 1: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
