نامه وَ عبرانیگُ 11
11
به ایمُ
1آلا،ایمُ اطمینان وَ چیزِ استَ که امِدِ ما وَ اُشُ استَ نُ خاطر جمع شَدَ از اَقیقتِ اُ چیز آ ایی کِ خِ چَش نِمِتنِ دید. 2وَخاطِرِ ایمُ بو که درباره آدَمُنِ قدیم وَ خوبی شهادت دادَ ب°شَ.
3خه ایمُ اَستَ که فَمِ کائنات از طریق کلام خدا شکل بَگرَ، وَ اُ جور که اُچیزِ که دیدَ مِشُ از چیز إِ دیدنی وجود بیو مَ.
4خه ایمُ بو که هابیل قربُنی اِ پِشکِش کَ که بشتَر از قربُنی قائن مورد قبول خدا بو، نُ وَخاطِرِ اَمی ایمُ درباره اُ شهادت دادَ شَ که صالحِ استَ ورَخاطِرِکه خدا درباره پشگَش إِ اُ وَ خوبی شهادت ب°دا. وَ اَمی خاطر، أَر چِند چَش از دنیا بَ سته، اَنو اَرفِ مزَنَ.
5خه ایمُ بو که خَنوخ وَ بالا بَردَ شَ تَ طعم مرگ اَ ن چشَ اُ د°گَ وَدی نشتَ، وَرخاطِرِکه خدا اُ نَ بَردَ بو. ورَخاطِرِکه پِش از اُ کهِ اُ وَ بالا بَردَ شَ درباره اُ شهادت دادَ شَ که خدا از اُ راضی اَ. 6نُ بِ ایمُ ممکن نیّیَ ب شِیَ خدا رَ راضی بْکَ، ورَخاطِرِکه أَر که وَ خدا نزدیک مِشُ، باأَد ایمُ دِشتَ بَشَ که اُ اَستَ نُ اُشُنِ که رَدیُ م گَردَ پاداش م ِدَ.
7خه ایمُ بو که نوح دَم که از سونِ خدا درباره کار إِ که تَ اُ مَلِ دیدَ نَشْتَ بو وا خور شَ، اُ نَ خه خداترسی جدی بَگرَ نُ وَر نجات خُنوادۀ خا کشتی ب ساختَک. اُ خه ایمُنِ خا دنیا رَ محکوم ب°کَ نُ وارث اُ صالح بودَن ب°شَ که از رَ اِ ایمُ وَ دَست میَیَ.
8خه ایمُ بو که ب رااِم دَم که دعوت شَ، اطاعت ب°کَ نُ حاضر ب°شَ وَ جا اِ بْ رِیَ که بعدها وَ میراث مِ گرَ؛ نُ أَر چِند ن مِفَمی اَگجا مِرَ، وَرَ ب°شَ. 9خه ایمُ بو که اُ برَ تَ دَر مُلکِ وعدَ زندگی کُنَ از دیارِ غریب خِ اسحاق اُ یعقوب که خِ اُ در همین وعدَ اَم اِرث بودَ در خیمه آ زندگی کَ. 10ورَخاطِرِکه چَشانتظار شهرِ بو که پی آ دارَ، که معمار اُ سازندِیُ خدا اَستَ.
11خه ایمُ بو که سارا قوت حامله شَدَ رَ بَگرَ، خِ ایکِ سنی از اُ بَگذَشته بو،وَریکه اُ، اُ کَسِ که وعدَ دادِ بودَ وفادار مِدونست. 12ای جور، از یگ مرد، اُ اَ از کَسِ که تقریباً مَردَ بو، نسل آ اِوَ دنیا بیومَ که وَ اندازِ ستارَگُ آسمُ، نُ وَ اندازِ ماسَه إِ دُوِ دریا بی اِساب بودِ.
13اَمَّ ایشُ دَر ایمُ مَردَ، بِ اُ کِ وعدَ آ رَ بگیرِ وَلِ اُشُ رَ از دور دیدند وَ به اُشُ سلام دادِ نُ قبول کَردِ که وَر رو زمی بیگانه نُ غریبَ اَستَ. 14وَریکه اُشُ که ایطو گَف م زَنِ، شونی مِ دَ که وَ رَدِ وطنِ وَر خود خا اَستِ. 15اَگَ وَ مُلکِ فک مِکَردِ که اُنَ تَرک کردَ دِ، فرصت وَرگَشت دِشتِ. 16وَلِ اَمطو که میبینِ اُشُ در اشتیاقِ وطنِ دِگَ اَستَ یعنِ وطنِ آسمُنی. وَر اِم خاطر، خدا عار ن دارَ خدا اِ اُشُ صدا بْ شِیَ، ورَخاطِرِکه شهرِ وَرشُ آمادَ کرد اَ.
17خه ایمُ بو که ب رااِم دَم که آزمایَش شَ، اسحاق اَ بهعنوان قربُنی پِشکَش بْ کَ؛ نُ اُ که وعدَ آ رَ قبول کَردَ بو حاضر شَ پ°سِ یگانِه خود خا قربُنی بُکنَ، 18اَمُ کَسِ که دربارِیُ گفته ش°تَ بو: «نسلِ تو از اسحاق إَساب مِ شُ.» 19ب رااِم ایطو فِک کَ که خدا قادر اَ حتی اسحاق رَ از مَردَگُ زندَ بُکنَ.
20خه ایمُ بو که اسحاق، یعقوب اُ عیسو رَ دَر بارِ چیزِ آیندَ دَر دعا برکت ب°دا.
21خه ایمُ بو که یعقوب دَمِ مرگ، أَر یک از پ سَرُنِ یوسف اَ برکت ب°دا نُ دَر حالِ که وَ سر عَصُوِ خا تکیه ز دَه بو، سَجدَه نُ پرستش ب°کَ.
22خه ایمُ بو که یوسف دَم کِه وَ آخر عمر خا نزدیک شَ، از خروج بنیاسرائیل گَپ بْ زَ نُ درباره استُخُن إِ خا وصیت إِ ب°دا.
23خه ایمُ بو که بَبُ نُ مُکِ موسی اُ نَ بعد از تولّد بهمدت سَ ماه زِر بْکَردِ، ورَخاطِرِکه ب دیدِ گُچِ اَستَ قشنگیَ؛ نُ از اُکم پادُشا ن تَرسیدِ.
24خه ایمُ بو که موسی دَم که کَلُ شَ، زِرِ بارِ ای نَرَ که پ°سِ کِنجِ فرعون خوندَ ب شیَ. 25اُ حاضر شَ خِ قوم خدا خفتِ بکَشَ تا ای کِ اندَکِ از مدت زمانِ خوشی گنا کَف بُکنَ . 26اُ سرزنش شَدَ وَخاطر مسیح اَ گنج إِ کلو تَر از گنجِ مصر إِساب کَ، ورَخاطِرِکه از پِش وَ دنبالِ پاداش بو. 27خه ایمُ بو که اُ بِاُکِ از خشم پادُشا اِ ب تَرسَ مصر اَ ترک کَ، ورَخاطِرِکه اُ تاب بیاوَ اَمطو کَسِ کِ گویی اُ چِزِ کِ نِمِتنِ بینِ،مبینِ. 28خه ایمُ بو که اُ پِسَخ اُ پاشیدن خونِ اَ وَ جا ب یاوَ تَ اُ فرشته که هلاککنندۀ نخستزادگان اَستَ، وَر نخستزادگان اسرائیل دس دراز نَکنَ.
29خه ایمُ بو که قوم اسراییل از میون دریای سرخ مثلِ زْمینِ خشک گ را ب شَدِ؛ وَلِ دَم کِه مصریگُ تَلاش ب کَردِ اَمُ کار رَ انجام بْ دَ، غرق ب شَدِ.
30خه ایمُ بو که دیوارإِ اَریحا بعد از ایکِ قوم اسراییل هفت رُزِ دور اُ ب گَشتِ، پایی ب رِختَک.
31خه ایمُ بو که راحابِ فاحشه همرا خه نامطیعان کشتَ نَشَ، ورَخاطِرِکه جاسوسُ نَ وَگرمی قبول کَ.
32د°گَ چِ زِ بُگُ؟ ورَخاطِرِکه فرصت نیّیَ درباره جِدعون اُ باراق اُ سامسون اُ یِفتاح اُ داوود اُ سموئیل اُ پیغَمبَرُ گَف ب زَنُ، 33که وَ ایمُ، مملِکَت آ رَ فتح بْکَردِ، عدالت اَ برقرار ب کَردِ، نُ وعدَ آ رَ بهچنگ ب یاردِ؛ دَن إِ شِرُنِ اَ بَست إِ، 34ز رُنَ إِ داغ آتِش اَ خاموشِ ب کَردِ نُ از دَنِ شمشِر جون وَ دَر بَردَ؛ ضعفشَ وَ قوّت تبدیل بْشَ، دَر جنگ پَر قدرت ب شَدِ نُ لشکریون اَجنبی رَ تارومارِ ب کَردِ. 35اُرتینَگُ، مَردَگُ خود خا زندَ پِدابکَردِ.عدَ اِ عذاب کَشیدَ نُ رها شَدَ رَ قبولِنکَردِ تَ دِگَلِ وَر یک زندگی بِتَر زندَبشییَ . 36بعضِ مسخرَ ب شَدِ نُ شلاق ب خواردِ، نُ حتی وَ زنجیر کَشیدَ بْ شَدِ، وَ زِندُ پَرُندَ ب شَدِ. 37سِنگسار ب شَدِ، خه ارّه دو تکَّ ب شَدِ نُ خه شمشِر وَ قتل ب رَسیدِ. پُست گُسفِندِ اُ بز در بَریو، فقیر،ذلیل نُ عذاب کَشیدَ نُ آوارَ بشَدِ . 38ایشُ که دنیا لایقشُ نبو، دَر بیابُنا نُ کو آ، نُ غار آ نُ شکاف إِ زمی، آواره بودِ.
39ایشُ اَمَّ وَخاطِرِ ایمانِشُ وَ خوبی یاد ب شَدِ. خه ای حال، ایچ کَدَک چیزِکه رَ که وَشُ وعدَ دادَ ش°تَ بودِ، وَدی نْکَردِ. 40ورَخاطِرِکه خدا از پِش چیزِ بهتر وَر ما دَر ن°ظَرِ دِشت تَ اُشُ بِ ما وَ کامل نَشَ.
Currently Selected:
نامه وَ عبرانیگُ 11: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
