نامه وَ کلیسای غَلاطیه 4
4
پسران اُ وارِثُ
1وَلِ مِ مِگُ تَ دَمِ کِ وارث صغیر استِ، خه غلام فرقی نْ دارَ، اَر چِند مالک اَمَّ چی بَشَ. 2وَلِ تَ مَلِ که پدریُ تعیین کرده سرپرستیُ خِ قیّمُ نُ وکیل وَصی آ اَستِ. 3دَر مورد ما اَ وَ اِمگونَه است: تَ مَلِ که ما صغیر بودِ، غلامِ قانونِ ای دنیا بودِ. 4وَلِ دَم کِه زمان مقرر تمام اُ کمال فرا رسید، خدا پ°سِ خا رَ رایی کَ که از یک زنِ زادَ ب°شَ نُ زِرِ شریعت وَ دنیا بیومَ، 5تَ اُشُن رَ که زِرِ شریعت بودَ بازخرید بُکنَ، نُ تَ مقام پسرخواندگی رَ وَدَس ب یَرِه. 6وَلِ از اونجَ که شما فرزندُ استِ خدا روح پ°سِ خا رَ دَر دلِ ما فرستادَ که ندا مِدَ «اَبّا» یعنِ «ای پدر» 7وَای جور، د°گَ غلام نی اِ، وَلکه پسر اَستِ؛ نُ دَم کِه پسری، وارث خدا اَستِ.
نگرانی پولُس وَر کلیسا اِ غَلاطیان
8پِش از ای، مَلِ که خدا رَ نمشناختِ، غلامِ چیزَ اِ بودِ که در حقیقت خدا نْبودِ. 9وَلِ آلا که خدا رَ مِشناسِ، یا بِتَر بُگُ، خدا ش°مَ رَ مِشناسَ، چطورَ که دِگَلِ وَرِمگَردِ وَ سوُنِ اُ قانون آ سست اُ بِ ارزشَ ای دنیا نُ مْخوا اِ دواردَ غلومِ اُشُ بَشِ؟ 10رُزا نُ ماهها نُ فصلها نُ سالها رَ ن گَ م دارِه! 11وَرخاطِرِ شْ ما ترس دارُ که نَکنَ وَر شْ ما بِ جهت زَمَت کَشیدَ بَشُ.
12ای ب رادَرُ، از ش°مَ تمنا دارُ که مثلِ مِ بْ شَ اِ، ورَخاطِرِکه مِ اَ مِثلِ ش°مَا ش°دآ. شْما دَر اَقِّ مِ ایچ بدی نْ کَردِ. 13اَمطو کِه مْ فَمِ، وَخاطِرِ ناخوشی که در بدنِ مِ بو اول پغومِ انجیل وشْما موعظه بْکردُ . 14وَلِ وضع جسمی مِ وَر ش°مَ امتحانی بو، وَلِ مْنَ خارُ بِ حرمتِ نْکَردِ. وَلکه م°نَ مثلِ یَگ فرشته اِ خدا قبول کَردِ که انگار مسیحْ عیسی رَ قبول کَردِ. 15نَفا اُ مبارک بودَنِ شْما اگجیَ وَر ای که مِ درباره شْما مِتنُ شهادت بْ دا که اَگَ مِتنِستِ، حتی چَشِ خا رَ بیرو مِ آردِ نُ وَ مِ مِدادِ. 16مَگَ آلا کِه حقیقت رَ وَ ش°مَ مِگُ دشمنِ ش°مَا شَدُ؟
17اُ کَسونِ کِ وَر ش°ما غیرت دَرِ، وَلِ نه خِ قصد خوب. اُشُن م خا اِ ش°مَ رَ از ما جدا بُکنِ تَ وَر خودشُ غیرت دِشت بَشِ. 18غیرت داشتن خوبَ، بهشرطی که خه قصد خوب بَشَ نُ همیشگی، نه فقط مَلِ که مِ خه ش°مَ اَستُ. 19اِ فرزندُنِ مِ، دِگَلِ وَرشما دردِ زایمُ دارُ تَ مسیح دَر ش°مَ شکل بْ گیرَ، 20کاش اَمی آلا پِشِ ش ما بودا تَ لحن خا رَ تغییر مِدادُ، ورَخاطِرِکه از ش°مَ تعجب مِنُ.
برده اُ آزاد
21وَ مِ بُگِ ش°مَ که م خوا اِ زِرِ شریعت بَشِ، م°نَ بُگِ، مَگَ از چیزِکه شریعت مِ گَ آگاه نِیِّ؟ 22ورَخاطِرِکه دَر تورات ن ویشتَ ش°تَ که ابراهیم دوُتِّ پ°سِ دِشت، یکِّ از کنیزِ نُ د گِ از زنِ آزاد. 23پ°سِ کنیز بهشیوۀ معمولِ بشری متولد شَ؛ وَلِ تولد پسرِ زنِ آزاد، حاصل وعدَ بودَک.
24ای رَ مِتنِ تمثیلوار تلقی ب°کَ. ای دوُ اُرتینَ، دوُ عهد استِ. یکِّ از کُ سیناست، که گَچَگُنِ وَر غلام بودَ م زا اَ: اُ هاجر است. 25آلا ای هاجر کُ اِ سینا اَستِ، دَر سرزمینِ عرب، نُ مثلِ اورشلیم آلا اَستِ که خودیُ نُ گوچَگونیُ غلام استِ. 26وَلِ اورشلیمِ بالا آزادَنُ، موکَ اَمِّ ما اَستَ. 27وَریکه در کتابِ اِشعیای پغمبَر ن ویشتَ ش°تَ:
«شاد باش، ای نازا که نمی زایی،
فریاد برآوَرِ نُ هلهله بُکنِ، ای شما که دردِ زان کَشیدِ
ورخاطِرِ که فرزندُنِ زِنِ طرد شَدَ بِشتَرد مِشُ
از گوچَگونِ زَنِ شو دار.»
28وَلِ ش°مَ ای ب رادَرُ، مثلِ اسحاق فرزندُنِ وعده اَستِ. 29وَلِ اَمطُ که دَر اُ زمان، پ°سِ که بهشیوۀ معمولِ بشری زادَ شَ، اُ رَ که در روحِ خدا وَ دنیا اُمدَ بو آزار مِدادَک. امرُز اَ اَمطو استَ. 30وَلِ تورات چِز مِگَ ؟ «کنیز اُ پ سِ یُ بیرو کُ، ورَخاطِرِکه پ°سِ کنیز هرگز خه پ°سِ زن آزاد وارث ن مِ شیَ.» 31نَفا ای ب رادَرُ، ما فرزندُنِ کنیز نِیِّ، وَلکه از زن آزاد اَستِ.
Currently Selected:
نامه وَ کلیسای غَلاطیه 4: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
