نامه دوم وَ کلیسا اِ قرنتس 12
12
خار جسمِ پولس
1با اَد کِ افتخار کُنُ؛ أَر چه که ایچ فااِده ن دِشتَ بَشَ، ادامه مِدا نُ وَ رؤیاها نُ مکاشفه إِ خداوند مشغول مِشا . 2مِ مَردِ رَ دَر مسیح مِشناسُ کِ چارده سال پِش تَ آسمُن سوّم بَردَ شَ. ن مِفَمُ خِ بدن وَ آسمُ ب°رَ یا بورو از بدن، خدا م فَمَ. 3نُ مِم فَمُ کِ وَ بهشت بالا بَردَه ب°شَ - خِ بدن یا بورو از بدن ، خدا م فَمَ - 4نُ چیز إِ بْ یَشنی که ن مِشِیَ بُگی، نُ گَپ زْدَ از اُشُ وَر انسان جایز نیّیَ. 5مِ وَ ای تُ آدَمِ افتخار مِ نُ. وَلِ درباره خا، جز وَ ضعف إِ خا افتخار ن مِ نُ. 6حتی اَگَ بخوا اُ افتخار بُکنُ، نا فَم ن مِ شا، وَرخاطِرِ کِ حقیقتَ مِ گُ. وَلِ از ای کار دوری مِنُ تَ کَسِ م°نَ چیزِ بِشتَر از اُچیزِ که دَر مِ م بینَ نُ از مِ م یَشنَ،درباره مِ گْمُ نَکنَ.
7نَفا وَر خاطرکِ کَلُنی بِ اندازۀ ای مکاشفه آ مغرور ن شا، خارِ دَر لَشِّ مِ وَ مِ دادَ شَ، یعنِ مثل قاصدِ از سونِ شِطُ که مْنَ آزار ب دیَ نُ م°نَ از غرور نْ گَ دَرَ. 8سَ لِ وَ خداوند التماس کردُ اُنَ از مِ بْگیرَ، 9وَلِ خدا وَ مِ ب°گَ: «فیض مِ تْ رَ بسَّ، وَرخاطِرِ کِ قدرت مِ دَر ضعف کامل مِشُ .» نَفا خِ شادی زیادِ وَ ضعف إِ خا افتخار مِ نُ تَ قدرت مسیح وَر مِ ساکن ب شیَ. 10وَر اِم خاطر، دَر ضعف آ، دُ وآ، سختیا، آزارا نُ مشکلا، وَخاطر مسیح خوشالُ، وَرخاطِرِ کِ دَم کِه ضعیفُ، اُدَم قوی استُ.
نگرانی پولُس وَر قُرِنتیان
11مثلِ نافَمُ رفتار کَردا! ش°ما مْنَ مجبور ب کَردِ. شْمابایَد از مِ تعریف مِکَردِ، وَرخاطِرِکه حتی اَگَ ایچی وَ اِساب ن یا، وَلِ از اُ «رسولُ کَلُ» چیزِ کم ن دارُ. 12ن شوُنی إِ رسول واقعی، خه صبر تمام دَر میون ش°ما شونی دادَ شَ، خِ نْشونیِ آ نُ چیز إِ عجیب اُ مُجِزَ آ. 13دَر ب راوَرکی خِ بَقیِه کلیسا آ، چه لطفِ کمتَرِ دَر حق ش°ما شْ تَ، غِرِ ایکِ اصلا بارِ رو دُشِ شْما نْبودا؟ ای اشتباهِ منَ بَخشِ!
14آلا آمادَ اَستُ وَر لِ سوّم پِشِ شْ ما بْیَ اُ، نُ بارِ رو دُشِ شْما ن مِ شا. وَرخاطِرِ که نه مال و منال شما، بلکه خودش ما رَ م خوآ اُ. وَرخاطرِکه وَر گُچَگُ لازم نییِّ که وَر بَبُ نُ مُکِ خا مال جمع بُکنِ، بلکه بَبُ نُ مُکَ بااَد وَر گُچَگُن خا جمع کُنِ. 15مِ خِ شادی زیادِ أَر چِیزِ که دارُ وَر خاطرِ ش°ما خرج مِ نُ نُ حتی جُن خود خا اَ دْ رِغ ن مِ نُ. اَگَ مِ ش°مَ رَ ای اندازه دُس دارُ، مَگَ ش°ما باأَد م°نَ کمتر دُس دِشتَ بَشِ؟
16وَلِ حتی اَگَ قبول بُکنِ کِ خود مِ بارِ رو دُشِ ش°ما نْبودا، لابد مِگِ مِثلِ آدَمِ پَر مَکر اَستُ، باأَد خه مَکر از ش°ما استفادَ کردَ بَشو. 17مَگَ از طَریقِ اُشُ کِ پِشِ ش ما رایی کَردا از ش°ما استفاده بَدِ کردا؟ 18مِ از تیتوس ب خواستُ که پِشِ ش°ما ب یَ یَ نُ بْ رِ مِشمَرَ خِ اُ رایی کَردُ. مَگَ تیتوس از ش°ما استفاده بَدِ بْ کَ؟ مَگَ ما اَ وَ اَمی جور رفتار ن کَردِ ؟ مَگَ ما اِم کارَ ن کَردِ ؟
19مَگَ تَ ای دَم ش ما گ مُ م کَردَ که ما تَلاش مِنِ دَر براوَر ش°ما از خا دفاع کُنِ؟ ما دَر حضور خدا اُ مثلِ آدَمُنِ گَف م زَنِ کِ دَر مسیح استِ، نُ أَر اُکارِ کِ مِنِ،ای عزیزُ، وَر تقویت ایمونِ ش ما کَردِ. 20وَرخاطِرِ کِ م تَرسُ پِشِ ش ما ب یَ اُ نُ ش°ما رَ اُطورِ که م خوا اُ، نْبینُ، نُ ش°ما اَ م°نَ طورِ که م خوا اِ، نْبینِ. م تَرسُ که دَر میونِ ش°ما جنگ، بَخیلی، خشم، دُشمنی، تهمت، غیبت، غرور اُ بِ نظمی بینُ. 21مِ اَمتو م تَرسُِ که د°گَلِ کِه پِشِ ش°ما بْیَ اُ، خدا مِ د°گَلِ م°نَ دَر پِشِ ش°ما فروتن بُکنَ نُ مِ مجبور بَشُ وَخاطر عدِّ کِ دَر قَدیم گناه کردَ نُ از ناپاکی، بِعفتی اُ عیاشی خا توبه نکردَ، ماتم ب گیرُ.
Currently Selected:
نامه دوم وَ کلیسا اِ قرنتس 12: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
