حتی اَگَ بخوا اُ افتخار بُکنُ، نا فَم ن مِ شا، وَرخاطِرِ کِ حقیقتَ مِ گُ. وَلِ از ای کار دوری مِنُ تَ کَسِ م°نَ چیزِ بِشتَر از اُچیزِ که دَر مِ م بینَ نُ از مِ م یَشنَ،درباره مِ گْمُ نَکنَ.
نَفا وَر خاطرکِ کَلُنی بِ اندازۀ ای مکاشفه آ مغرور ن شا، خارِ دَر لَشِّ مِ وَ مِ دادَ شَ، یعنِ مثل قاصدِ از سونِ شِطُ که مْنَ آزار ب دیَ نُ م°نَ از غرور نْ گَ دَرَ.
