ମାର୍କାସ୍ 14
14
ବେଥାନୀରେ ଯୀଶୁ ତୈଳାଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ
1ନିସ୍ତାର ପର୍ବ ଓ ଖମିରଶୂନ୍ୟ-ରୋଟୀର ପର୍ବ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଆଉ ଦୁଇଦିନ ଥିଲା। ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ କୌଶଳରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁଧରି ବଧ କରିବାକୁ ସୁଯୋଗ ଖୋଜୁଥିଲେ। 2“କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, ପର୍ବ ସମୟରେ ନୁହେଁ, କାରଣ ତାହା କଲେ ଦଙ୍ଗାହାଙ୍ଗାମା ସୃଷ୍ଟି ହେବ।”
3ଯୀଶୁ ବେଥାନୀରେ କୁଷ୍ଠୀ ଶିମୋନ ନାମକଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଘରେ “ଭୋଜନରେ ବସିଲା ବେଳେ ଜଣେ ନାରୀ ଏକ ଫରୁଆରେ ବହୁମୂଲ୍ୟ।” ଶୁଦ୍ଧ ଜଟାମାଂସୀ ତୈଳ ନେଇ ଆସିଲେ ଓ ସେ ପାତ୍ରଟିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଯୀଶୁଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ତାହା ଢାଳି ଦେଲେ।
4ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ବିରକ୍ତ ହୋଇ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଲେ, “ଏହି ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳର ଅପଚୟ କାହିଁକି? 5ସେହି ତୈଳକୁ ତ ତିନି ଶହରୁ ଅଧିକ ଦୀନାରରେ ବିକ୍ରୟ କରି ସେହି ଅର୍ଥ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯାଇ ପାରିଥାଆନ୍ତା!” ଏହିରୂପେ, ସେମାନେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ କଠୋର ଭତ୍ସନା କଲେ।
6କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, କାହିଁକି ତାକୁ ବିରକ୍ତ କରୁଛ? ସେ ମୋ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର କାମ କରିଛି? 7ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କମଧ୍ୟରେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକେ ତ ସର୍ବଦା ଥିବେ ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛା, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାର, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ସର୍ବଦା ନ ଥିବି। 8ସେ ତାହାର ଯଥାସାଧ୍ୟ କରିଛି। ମୋର ସମାଧି ନିମନ୍ତେ ମୋତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ସେ ମୋର ଶରୀରରେ ଆଗରୁ ତୈଳ ଢାଳିଛି। 9ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ପୃଥିବୀର ଯେଉଁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରିତ ହେବ, ସେହିସବୁ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ନାରୀର ସ୍ମୃତି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟର କଥା ମଧ୍ୟ କୁହାଯିବ।”
10ଏହାପରେ ତାଙ୍କର ଦ୍ଵାଦଶ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଇଷ୍କାରିୟୋଥ ଯିହୁଦା ନାମକ ଶିଷ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଧରାଇ ଦେବାକୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା। 11ସେମାନେ ତାହା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାକୁ ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ଶପଥ କଲେ। ଅତଏବ ଯିହୁଦା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଧରାଇ ଦେବାର ସୁଯୋଗ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ଶେଷ ରାତ୍ରଭୋଜ
12ଖମିରଶୂନ୍ୟ ରୋଟୀ ପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ, ଯେଉଁଦିନ ନିସ୍ତାର ପର୍ବର ମେଷଶାବକ ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସେହିଦିନ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମେ ଯାଇ କେଉଁଠାରେ ନିସ୍ତାର ପର୍ବର ଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ବୋଲି ଆପଣ ଚାହାନ୍ତି?”
13ତେଣୁ ଯୀଶୁ ଦୁଇଜଣ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପଠାଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମର ନଗର ଭିତରକୁ ଯାଅ ଏବଂ କଳସୀ ରେ ପାଣି ଧରି ଯାଉଥିବା ଜଣେ ଲୋକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବ, ତା ପଛେ ପଛେ ଯାଅ। 14ସେ ଯେଉଁ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ସେହି ଗୃହର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ କହିବ, ‘ଗୁରୁ ପଚାରୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ମୋର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁଠାରେ ନିସ୍ତାର ପର୍ବ ଭୋଜ ପାଳନ କରିବି, ମୋର ସେହି ଅତିଥି-କୋଠରି କାହିଁ?’ 15ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉପର ମହଲାରେ ଏକ ବଡ଼ କୋଠରି ଦେଖାଇ ଦେବେ, ତାହା ସଜ୍ଜିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବ। ସେହିଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ନିସ୍ତାର-ଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।”
16ଶିଷ୍ୟଦ୍ଵୟ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସବୁ ବିଷୟ ଠିକ ସେହିପରି ଦେଖି ନିସ୍ତାର-ଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
17ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲା ବେଳକୁ ଯୀଶୁ ଦ୍ଵାଦଶ-ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ 18ସେମାନେ ବସି ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେ କି ମୋ ସହିତ ଭୋଜନ କରୁଛି, ସେ ମୋ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରିବ।”
19ସେମାନେ ଅତିଶୟ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଜଣ ଜଣ କରି ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “କେବେହେଲେ ମୁଁ ହୋଇ ନ ଥିବି?”
20ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସେ ଦ୍ଵାଦଶ-ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେ କି ମୋ ସହିତ ପାତ୍ରରେ ରୋଟୀ ବୁଡ଼ାଇଛି। 21ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଲେଖା ହୋଇଛି, ସେ ସେହିପ୍ରକାରେ ମୃତ୍ୟୁଭୋଗ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟ-ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ତାକୁ ଧିକ୍! ସେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନ ଥିଲେ ବରଂ ତା ପକ୍ଷେ ଭଲ ହୋଇଥାଆନ୍ତା!”
ପ୍ରଭୁ-ଭୋଜ ବିଧିର ସଂସ୍ଥାପନ
22ସେମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ରୋଟୀ ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ତାହା ଭାଙ୍ଗି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ନିଅ, ଭୋଜନ କର, ଏହା ମୋର ଶରୀର।”
23ତତ୍ପରେ ସେ ପାନପାତ୍ର ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତାହା ଦେଲେ ସମସ୍ତେ ସେଥିରୁ ପାନ କଲେ।
24ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା ମୋର ରକ୍ତ ନୂତନ ଚୁକ୍ତିର ରକ୍ତ, ଯାହା ଅନେକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଢଳା ଯାଉଛି। 25ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଯେଉଁଦିନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହି ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନୂତନ ଭାବରେ ପାନ ନ କରିଛି, ସେହିଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆଉ ଏହା ପାନ କରିବି ନାହିଁ।”
26ସେମାନେ ଏକ ସ୍ତବଗାନ କଲାପରେ ଜୀତ ପର୍ବତକୁ ବାହାରିଗଲେ।
ପିତରଙ୍କ ଅସ୍ୱୀକାର ବିଷୟରେ ଯୀଶୁଙ୍କର ପୂର୍ବସୂଚନା
27ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ସମସ୍ତେ ବାଧା ପାଇବ। କାରଣ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି ଲେଖାଅଛି:
“ ‘ମୁଁ ମେଷପାଳକକୁ ପ୍ରହାର କରିବି ଓ
ମେଷମାନେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେବେ।’
28କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଉତ୍ଥିତ ହେଲାପରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଗାଲିଲୀକୁ ଯିବି।”
29ପିତର କହିଲେ, “ଯଦିବା ସମସ୍ତେ ବାଧା ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ କେବେ ପାଇବି ନାହିଁ!”
30ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଆଜି, ହଁ ଆଜି ରାତିରେ କୁକୁଡ଼ା ଦୁଇଥର ଡାକିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ମୋତେ ଜାଣ ବୋଲି ତିନିଥର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ।”
31ପିତର ଅତି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମୋତେ ମରିବାକୁ ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା ମୁଁ କେବେହେଲେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବି ନାହିଁ!” ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ସେହିପ୍ରକାରେ କହିଲେ।
ଗେଥ୍ସେମନୀ ଉଦ୍ୟାନରେ
32ପରେ ସେମାନେ ଗେଥ୍ସେମନୀ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିଠାରେ ବସିଥାଅ।” 33ସେ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ନେଲେ ଏବଂ ମର୍ମାନ୍ତିକ ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। 34ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋର ପ୍ରାଣ ମରଣ ସରିକି ଦୁଃଖରେ ଅଭିଭୂତ ହେଉଛି ଏହିଠାରେ ଥାଅ ଓ ଜାଗି ରୁହ।”
35ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ସେହି ଦୁଃସମୟ ଯେପରି ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ହୁଏ, ସେଥିପାଇଁ ସେ କିଛି ଦୂର ଆଗକୁ ଯାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। 36ସେ କହିଲେ, “ଆବ୍ବା, ପିତଃ, ସବୁ ହିଁ ତୁମ୍ଭର ସାଧ୍ୟ। ଏହି ପାନପାତ୍ର ମୋ ଠାରୁ ଦୂର କର। ତଥାପି ମୋର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ସାଧିତ ହେଉ।”
37ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ନିଦ୍ରିତ ଦେଖିଲେ, ସେ ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଶିମୋନ, ତୁମେ କଣ ଶୋଇ ପଡ଼ିଛ? ଘଣ୍ଟାଟିଏ ସୁଦ୍ଧା ଜାଗି ପାରିଲ ନାହିଁ? 38ପ୍ରଲୋଭନରେ ଯେପରି ନ ପଡ଼, ଏଥିପାଇଁ ଜାଗି ରହି ପ୍ରାର୍ଥନା କର। କାରଣ ଆତ୍ମା ଇଛୁକ, ମାତ୍ର ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ।”
39ସେ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଯାଇ ସେହି କଥା କହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। 40ସେ ଫେରିଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ନିଦ୍ରିତ ଦେଖିଲେ, କାରଣ ନିଦରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଖି ବୁଜି ହୋଇ ଯାଉଥିଲା। ପୁଣି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କି ଉତ୍ତର ଦେବେ, ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ।
41ସେ ତୃତୀୟ ଥର ଫେରିଆସି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କଣ ଆହୁରି ଶୋଇ ରହି ବିଶ୍ରାମ କରୁଛ? ଯଥେଷ୍ଟ ହେଲାଣି! ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପାପୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ହାତରେ ଧରାହେବା ବେଳ ଆସିଗଲାଣି। 42ଉଠ, ଆମେ ଯିବା। ହେଇ ଦେଖ, ଯିଏ ମୋତେ ଧରାଇଦେବ, ସେ ଆସୁଛି!”
ଯୀଶୁ ଗିରଫ ହେଲେ
43ସେ ଏହା କହୁଁ କହୁଁ ଦ୍ଵାଦଶ-ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିହୁଦା ନାମକ ଶିଷ୍ୟ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା। ତା ସହିତ ଅନେକ ଲୋକ ଖଣ୍ଡା ଓ ଲାଠି ଧରି ଆସିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନଯାଜକ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ କୁଳବୃଦ୍ଧମାନେ ପଠାଇଥିଲେ।
44ବିଶ୍ୱାସଘାତକ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ସଙ୍କେତ ଦେଇ କହିଥିଲା, “ମୁଁ ଯାହାଙ୍କୁ ଚୁମ୍ୱନ କରିବି, ସେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିବ ଓ ସାବଧାନରେ ନେଇଯିବ।” 45ସେ ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଗୁରୁ ବୋଲି ଡାକି ତାଙ୍କୁ ଚୁମ୍ୱନ କଲା। 46ତା ପରେ ଲୋକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁଧରି ଗିରଫ କରିନେଲେ 47ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଖଣ୍ଡା ବାହାର କଲା ଓ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସକୁ ଆଘାତ କରି ତାହାର କାନ କାଟି ପକାଇଲା।
48ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ କଅଣ ଜଣେ ଡକାଇତ ଯେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଧରିବାକୁ ଖଣ୍ଡା ଓ ଲାଠି ନେଇ ଆସିଅଛ! 49ମୁଁ ତ ପ୍ରତିଦିନ ତୁମମାନଙ୍କ ସହ ଥାଇ ମନ୍ଦିରପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲି, ସେତେବେଳେ ତ ମୋତେ ଗିରଫ କଲ ନାହିଁ? କିନ୍ତୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରବାଣୀ ଅବଶ୍ୟ ସଫଳ ହେବ।” 50ତା ପରେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଲେ।
51-52କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଯୁବକ, କେବଳ ଖଣ୍ଡେ ଚାଦର ଘୋଡ଼ାଇ ହୋଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଯାଉଥିଲା। ଲୋକେ ତାକୁ ଧରିବାକ୍ଷଣି ସେ ଚାଦରଟିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଖାଲି ଦେହରେ ଦୈଡ଼ି ପଳାଇଲା।
ମହାସଭାରେ ଯୀଶୁଙ୍କର ବିଚାର
53ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଗୃହକୁ ନେଇଗଲେ ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ, କୁଳବୃଦ୍ଧ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଆସି ସମବେତ ହେଲେ। 54ପିତର ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେ ରହି ଯୀଶୁଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଗୃହର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଲେ ସେ ସେଠାରେ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବସି ନିଆଁ ପୋଇଁବାକୁ ଲାଗିଲେ।
55ଇତିମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଓ ବିଚାରସଭାର ସମସ୍ତେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡ ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରମାଣ ଖୋଜୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ। 56ଅନେକେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟାସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ କାହାରି କଥା କାହାରି ସହିତ ମିଶିଲା ନାହିଁ।
57ତା ପରେ କେତେକ ଲୋକ ଉଠି ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ମିଥ୍ୟାସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ କହିଲେ: 58“ସେ କହିବାର ଆମେ ଶୁଣିଅଛୁ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ନିର୍ମିତ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ମୁଁ ଧ୍ୱଂସ କରି ତିନିଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗଢ଼ି ଦେବି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ନିର୍ମିତ ନୁହେଁ।” 59ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ମିଶିଲା ନାହିଁ।
60ଏହାପରେ ମହାଯାଜକ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ କଅଣ ଉତ୍ତର ଦେବ ନାହିଁ? ଏହି ଲୋକମାନେ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛନ୍ତି, ତାହା କଅଣ?” 61କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ କୌଣସି ଉତ୍ତର ନ ଦେଇ ନୀରବ ରହିଲେ।
ମହାଯାଜକ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ କଅଣ ମଙ୍ଗଳମୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟ?”
62ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେହି। ପୁଣି, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବାର ଓ ଆକାଶର ମେଘମାଳାରେ ଆସିବାର ଦେଖିବ।”
63ତତ୍ପରେ ମହାଯାଜକ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରି କହିଲେ, “ଆଉ ସାକ୍ଷୀରେ ଆମର କି ପ୍ରୟୋଜନ? 64ତୁମ୍ଭେମାନେ ତ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦା ଶୁଣିଲ! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମତ କଅଣ?”
ସେ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମତ ଦେଲେ। 65ଏଥିଉତ୍ତାରେ କେହି କେହି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଛେପ ପକାଇଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଆଖି ବାନ୍ଧି ବିଧା ମାରି କହିଲେ, “କିଏ ମାରିଲା ଗଣନା କରି କୁହ।” ପ୍ରହରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନେଇଯାଇ ମାଡ଼ ମାରିଲେ।
ପିତର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ
66ପିତର ଅଗଣାରେ ଥିବା ସମୟରେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆସିଲା। 67ସେ ପିତରଙ୍କୁ ନିଆଁ ପୋଇଁବାର ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଏକଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଁ କହିଲା।
“ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନାଜରିତର ଯୀଶୁଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲ ତ!”
68କିନ୍ତୁ ପିତର ସେ କଥା ଅସ୍ୱୀକାର କରି କହିଲେ, “ତୁମେ କଣ କହୁଛ, ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ, କି ବୁଝିପାରୁ ନାହିଁ।” ଏହା କହି ସେ ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
69ସେହି ଦାସୀ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଦେଖି ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆଉ ଥରେ କହିଲା, “ଏହି ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।” 70ପିତର ପୁନର୍ବାର ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ।
କିଛି ସମୟପରେ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, କାରଣ ତୁମେ ତ ଗାଲିଲୀର ଲୋକ!”
71ପିତର ରାଣ ପକାଇ, ଶପଥ କରି କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକର କଥା କହୁଛ, ମୁଁ ତାକୁ ଚିହ୍ନେ ନାହିଁ।”
72ସେହିକ୍ଷଣି କୁକୁଡ଼ା ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଡାକିଲା। ତା ପରେ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ କଥା କହିଥିଲେ, ତାହା ପିତରଙ୍କ ମନେ ପଡ଼ିଗଲା “କୁକୁଡ଼ା ଦୁଇଥର ଡାକିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ମୋତେ ତିନିଥର ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ।” ସେ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
Currently Selected:
ମାର୍କାସ୍ 14: OCB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
ନୂତନ ନିୟମ, ଓଡିଆ ସମସାମୟିକ ବାଇବଲ
କପିରାଇଟ୍ © 1998 2025 by Biblica, Inc.
ଅନୁମତି ସହିତ ବ୍ୟବହାରିତ। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ସଞ୍ଚିତ ଅଛି।
New Testament, Odia Contemporary Bible
Copyright © 1998, 2025 by Biblica, Inc.
Used with permission. All rights reserved worldwide.
