San Matiou 28
28
1Mai aquelo seman’ estèn passado, lou proumiè jou de la suivènto coumençav’ à peno de lusi, que Marïo Madalen’ e l’ aoutro Marïo venguéroun pèr vèire lou sepulcre.
2E tou d’ un coou si fagué ’n gran tramblamen de tèrro; car un ánji doou Signour decendé doou cièle, e vengué devessa la pèiro que fèrmavo lou sepulcre, e si l’ asseté dessu.
3Soun visáji èro lusèn coum’ un uyaou, e sei vièsti blan coumo la nèou.
4Lei gárdi nen sièguéroun talamen treboura d’ esfrai, que devenguéroun coumo de mouar.
5Mai l’ ánji s’ adrèissan ei fremo, li digué: Pèr vaoutrei, n’ agué pa poou; car sábi que cèrcà Jèsu qu’ es esta crucifia:
6Es pa ’icí: car a ressucita coumo v’ aviè di. Venè, e guèirà lou luè mounte lou Signour aviè ’sta mé;
7E despachà‐vou d’ ana dir’ à sei diciple qu’ a ressucita. Anara ’van vaoutr’ en Galilèyo: es aqui que lou vèirè: v’ en avèrtíssi aouparavan.
8Aquelei fremo sourtéroun subran doou sepulcre, emé crent’ e fouèsso joyo; e courréroun anounça ’cô à sei diciple.
9En meme tèn Jèsu se presenté davan elei, e li digué: Lou salu vou siègue douna. E s’ aprouchan l’ embrasséroun lei pè, e l’ adouréroun.
10Alor Jèsu li digué: Crèigné rèn: anà dir’ à mei frèro que vágoun en Galilèyo: es aqui que mi vèirán.
11Doou tèn que l’ anávoun, caouqueis‐un dei gárdi venguéroun à la vilo, e rapourtéroun ei prince dei prèire tou ce que s’ èro passa.
12Aquestei d’ èicí s’ estèn assembla ’mé lei senatour, e aguèn delibera ’nsèn, dounéroun uno grando soumo d’ arjèn ei sourda,
13En li dian: Digà que sei diciple soun vengu la nuè, e l’ an enleva doou tèn que dourmià.
14E se lou gouvèrnour vèn à va saoupre, l’ abaoucaren, e vou metren en segurènço.
15Lei sourda ’guèn reçu ’quel arjèn, faguéroun ce que l’ avièn di: e aqueou bru qu’ espandiguéroun dur’ enca vuèi parmi lei Judiou.
16Adoun lei vounze diciple s’ en‐anéroun en Galilèyo su la mountagno mounte Jèsu l’ aviè coumanda de si trouva.
17E lou vesèn aqui, l’ adouréroun: caouqueis‐un pamen sièguéroun en doute.
18Jèsu s’ aprouchan li parlé ’nsin: Touto puissanço m’ es estado dounado din lou cièl’ e su la tèrro.
19Anà doun, e ensignà toutei lei pople, lei batejan aou noun doou Pèro, e doou Fiou, e doou Sant‐Espri;
20E l’ aprenèn à obsèrva toutei lei caouvo que v’ ai coumandado. E assegurà‐vou que serai toujou ’mé vaoutre finc’ à la counsoumacièn dei siècle.
Currently Selected:
San Matiou 28: OCI1866
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Published in London in 1866.
