Skip to content

पेरेरित 20

20
पावल माकेडोनिया आउर गिरिसमे गिनें
1उ हुलदङ्‌गा सान्‍त होइलपाछुक, पावल बिस्‍वासिभरिन बुलइनें आउर ओइन हिम्‍मत दहनें। ओहकापाछुक ओइनति बिदा होक माकेडोनिया इलाकाघइन गिनें। 2हुँवाँ पुगलपाछुक पावल जगा-जगामे जाक बिस्‍वासिभरिन हिम्‍मतके बचन दहनें, ओहकापाछुक पावल गिरिसमे गिनें। 3पावल हुँवाँ तिन महिनातक बइठनें। पावल जहाजमे चरहके सिरिया इलाकामे जइना बिचार करले रेहें। पर यहुदिभर उनके मारेक खोजत आहें कहिके पता पइनें। तउ पावल फेर लउटके माकेडोनिया हुइति सिरिया जइना निरनय करनें। 4इ दाउँक यात्‍रामे तमान जगक बिस्‍वासिभर पावल सँघसँघे गिनें। ओइनें बेरिया सहरमे बइठइया पुरसके लउँरा सोपातोरोस, थेसलोनिके सहरमे बइठइया अरिस्‍तारखस आउर सिकन्‍दस, डरबि सहरमे बइठइया गायस आउर तिमोथि, एसिया इलाकाति आइल तुखिकस आउर तोरोफिमस रेहें। 5ओइनें हम्‍मर ति आगे जाक तोरोआस सहरमे हम्‍मर असरा लागत रेहें। 6पर हमरे भर खमिर नाइमिलाइल रोटि खइना पबनि मनाक फिलिप्‍पि सहरति जहाजमे चरहके पाँच रोजपाछुक ओइनतिरा तोरोआस सहरमे पुगलि। हमरे हुँवाँ सात रोज बइठलि।
तोरोआसमे युटिकस मरलति जिति हुइनें
7हप्‍तक पहिला रोज हमरे परभु भोज खाइक तहन हुँका बिस्‍वासिभरिनसँघ जमा हुइलि। पावल ओइनसँघ आधा राततक बात करत रेहें, काहिक्‍कि अउरे रोज उनके जाइक परना रेहे। 8हमरे जमा होइल घरके उप्‍परका कुन्‍ठिमे ढेरे दिया बरत रेहे। 9हुँवाँ युटिकस नाउँक एक जनें जोंन लउँरा झ्‍यालमे बइठल रेहें आउर उ उङ्‌घाइत रेहें। अइसे उ उङ्‌घाइत-उङ्‌घाइत पुरे सुतगिनें। जब पावल ढेरे देरतक मन्‍कत रहनें, तउ युटिकस तिन तल्‍लामहति तरे गिरगिनें। मनइभर लिग्‍घे जाक दिखनेंत उ मरगेल रेहें। 10पर पावल तरे जाक ओहके अकउरिम भरनें आउर हुँवाँ रहल मनइभरिन कहनें, “तोइनें नाडराउ, इ मरल नाइआहे।” 11ओहकापाछुक पावल सब जन्‍हिन‌सँघ उप्‍परका तल्‍लामे जाक परभु भोज खइनें आउर पावल भिन्‍हिक नाइहोइततक ओइनसँघ बात करत रहनें। ओहकापाछुक पावल ओइनसँघ बिदा होक गिनें। 12तउके ओइनें उ जोंन लउँराकेहें हुँवाँति उनका घरमे जिति पुगादहल‌के मारे, बहुते खुसि हुइनें।
पावलके तोरोआसतिति मिलेटसतक‌के यात्‍रा
13हमरे जहाजमे चरहके अस्‍सोस सहरमे गिलि आउर पावल उहि सहरमे हम्‍हिन भिटना बात मिलइले रेहें। काहिक्‍कि पावल अस्‍सोस सहरमे पइदल जबइये रेहें। 14जब पावल हम्‍हिन अस्‍सोस सहरमे भिटनें, तउ हमरे हुँवाँति जहाजमे चरहके सँघे मितिलेने सहरमे गिलि। 15दुसरा रोज हमरे हुँवाँति जहाजमे चरहके खियस टापुक लिग्‍घे पुगलि आउर परउँक रोज सामोस टापुमे पुगलि। उस्‍तेकरके ओहका अउरे रोज मिलेटस सहरमे पुगलि। 16पर पावलकेहें एसिया इलाकामे समय बितइना बिचार नाइहोइलके मारे, एफिसस सहरमे नाइपिल्‍ना निरनय करनें। काहिक्‍कि उ सकभर हालिये पेन्‍तिकोसके पबनिक रोजमे यरुसलेममे पुगना इच्‍छा करले रेहें।
एफिससके मन्‍डलिक एल्‍डरभरिनसँघ पावलके बिदाइ
17जब हमरे मिलेटसतक पुगलि, तउ पावल एफिससके मन्‍डलिक एल्‍डरभरिन उनके भेंटे आउ कहिके ओइन खबर पठइनें। 18जब ओइनें हुँवाँ पुगनें, पावल ओइन कहनें, “एसियामे आइल रोजतिति आजतक मइ तोइनसँघ बइठे बखत कइसे दिन कटइनु कहिके तोइन पते आहे। 19मइ नम्‍र होक आँस बहइति यहुदिभरिनके सतावटमे फेक परभुके सेबा करनु। 20तोइन सबका आगे आउर घर-घरमे जाक तोइन तहन बरहिया हुइना बात सिखइना मइ नाइछुरनु। 21मइ यहुदिभर आउर अउरे जातके मनइभर सब जनें अपना-अपना पाप मानके परमेस्‍वरघइन लउटो आउर हम्‍मर परभु येसुनउप्‍पर बिस्‍वास करो कहिके परचार करनु। 22अब सुनो, मइ पबित्‍र आत्‍मन कहल बात मानके यरुसलेमघइन जाइत आहुँ। हुँवाँ मोहके का-का होइ, मइ नाइजन्‍तु। 23पर मोहके अत्‍ता पता आहे कि, हर सहरमे सतावट आउर जेलमे दुख भोगेक परि कहिके पबित्‍र आत्‍मा मोहके कहले आहें। 24तभुफेक मोरमे जा परलेति फेक मोहके कुछु मतलब नाइआहे। मोर चहना अत्‍ते केल आहे कि परभु येसुन दहल एकठोर काम पुरा करे सिकुँ। उ काम का आहे कहलेति, परमेस्‍वर मनइभरिन अनुगरह दहले आहें कहना खुसिक खबर फइलइना आहे।#२ तिमो ४:७
25“अब देखो, मइ तोइन जत्‍ता जन्‍हिन परमेस्‍वरके राज्‍यक बारेम परचार करले आहुँ, तोइनें फेर मोहके कबु नाइदिखबो कहिके मोहके पता आहे। 26उहिकमारे, आज मइ तोइन गम्‍भिर बात कहत आहुँ कि, अगर तोइनमहति कुइ नास होइ कहलेति ओहका दोस मोर उप्‍पर नाइलागि। 27काहिक्‍कि परमेस्‍वरके सब योजना मइ तोइन बतइले आहुँ। 28उहिकमारे, तोइनें अपना आउर पबित्‍र आत्‍मा तोइन जउन बिस्‍वासिभरिन उप्‍पर अगुवा बनइले आहें, ओहका रेखदेख करियो। तोइनें परमेस्‍वरके मन्‍डलिक बरहियससँघ रेखदेख करइया अगुवा बनो, काहिक्‍कि परमेस्‍वर अपना लउँरक रकतलइक खरिदले आहें। 29मोहके पता आहे कि, झुठा बचन मन्‍कइयाभर भिंरबाभरिन सखाप करइया लकरबगघा ढार तोइन बिचमे आक मन्‍डलिभरिन हानि करहें। 30तउके तोइन बिचमहति फेक झुठा सिछ्‍छा दिबइया मनइभर निकरहें आउर ओइनें बिस्‍वासिभरिन झुठ बात सिखाइक तहन अपना पाछे लइजाइक खुजहें। 31उहिकमारे होसियार रहियो। मइ तिन बरसतक रात दिन आँस बहइति हरेक बिस्‍वासिभरिन सिखाइल बात सम्‍खले रहियो।
32“अब मइ तोइन परमेस्‍वरमे आउर उनका अनुगरहके बचनमे सउँपत आहुँ। उहि बचन मारफत परमेस्‍वर तोइन बिस्‍वासमे बलगर बनइहें आउर अपना सब मनइभरिन आसिस दिहें। 33मइ कबु फेक कुहिक सोंन, चाँदि आउर महिंगा लत्‍ता कपरक लालच नाइकरनु। 34तोइन पता आहे कि, मइ अपना हाथलइक काम करके अपना आउर मोरसँघ बइठइयाभरिनके तहन चहना चिझ जुटइनु। 35मइ सब कामभर तोइन दिखइले आहुँ। जइसे परभु येसु ‘लहनातिति ते दहनामे आउ बरहिया आहे’ कहिके कहले आहें, तोइनें फेक उ समखके अस्‍ते मेहनत करके कमजोर मनइभरिनके मदत करियो।”
36इ बात कहिसिकल पाछुक, पावल घुठेलि गरनें आउर सब जन्‍हिन‌सँघ मिलके पराथ्‍ना करनें। 37तउ ओइनें सब जनें बुहते रुइनें आउर पावलकेहें अकउरिम लइके चुमे लगनें, 38आउर पावल ओइन, “तोइनसँघ मोर फेर कबु फेक भेट नाइहोइ” कहल बात समखके ओइनें बहुते दुख मन्‍नें। ओहकापाछुक ओइनें पावलकेहें जहाजमे पुगादहनें।