ລູກາ 7
7
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງໂຜດຮັກສາປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ນາຍທະຫານໂຣມ
(ມທ 8:5-13; ຢຮ 4:43-54)
1ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດສັ່ງສອນສິ່ງເຫຼົ່າແນັ ແກ່ປະຊາຊົນໂຕດແອມ໋ອມສະ ພຣະອົງກໍມູດນືເມືອງກາເປນາອູມ. 2ໃມ໋ນາຍທະຫານໂຣມມີຣາ ລາວໃມ໋ປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ມີຣາ ທີ່ຮັກລາວທຳ ປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ຜູ້ເຢຍຊິໜັກແລະຕາຕຽບສາບັດເກດ. 3ເມື່ອນາຍທະຫານປີນຸ໋ຍແນັປິດຊ໋ອງເຖິງເລື່ອງພຣະເຢຊູເຈົ້າໂກຼເຮິເມືອງ ລາວຈຶ່ງເຕງເນເອີນກາຣະຊາວຢິວບາງຄົນ ເຕິກທັຽງພຣະເຢຊູເຈົ້າ. ລາວເບົ໋າຫາມາຍເນເບົ໋າເກີພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ ກະລຸນາເຈິະຮັກສາປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ທິນາ. 4ແລະເຮິເວລາທີ່ຫາມາຍເຈິະທັຽງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຫາມາຍກໍ່ອ້ອນວອນລາເກິພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ເນເຈິະເກິຫາມາຍເຜີຊ່ວຍນາຍທະຫານໂຣມປີນຸ໋ຍແນັ, ຫາມາຍເບົ໋າວ່າ “ນາຍທະຫານໂຣມຜູ້ແນັສົມຄວນຈະປິດຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫລືອເກິດທ່ານ. 5ເພາະວ່າເຫີຮັກປະຊາຊົນທິສີນາ, ແລະເຫີກໍປິດສ້າງທຳມະສາລາສຳລັບສີນາດ້ວຍ.”
6ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈິ່ງປິດເຕິກເກິຫາມາຍ ເຕິກນືສະນາມທິນາຍທະຫານໂຣມ ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈິະຕາຕຽບສະນາມທິນາຍທະຫານໂຣມສະ ເຫີປິດເຕງເມົ໋າທິເຫີເຕິກເບົ໋າເກິພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ, “ພຣະອົງເຈົ້າເອີຍ ມະປຼືມເນທ່ານຍຸ້ງຍາກເລີຍ ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍຢີສົມຄວນ ທີ່ຈະອຳທ່ານມູດເຈິະນືສະນາມທິຂ້ານ້ອຍ, 7ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຕາຍວ່າ ຕົນເອງເປີຼຍປີນຸ໋ຍຢີສົມຄວນ ທີ່ຈະເຕິກທັຽງທ່ານດ້ວຍຕົນເອງ ຂໍທ່ານພຽງແຕ່ເຕງມີຄຳເທົ່ານັ້ນວ່າປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ທິຂ້ານ້ອຍຄວນຈະປິດຮັບການປິ່ນປົວ ແລະປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ທິຂ້ານ້ອຍກໍຈະປິດຮັບການປິ່ນປົວເນນຽມເຣາະ. 8ຂ້ານ້ອຍເບົ໋າເປະແນັເນືອງຈາກວ່າຕົນເອງເປຼີຍກາລໍທີ່ໂກຼໃຕ້ອຳນາດທິປີນຸ໋ຍອື່ນ ຫາມາຍສັງຂ້ານ້ອຍ ແລະຂ້ານ້ອຍກໍເຊີຕາເມິງຫາມາຍ ແລະນະໃມ໋ທະຫານໂກຼພາຍໃຕ້ອຳນາດທິຂ້ານ້ອຍ ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ ຂ້ານ້ອຍເບົ໋າມີຣາວ່າ, ‘ເຕິກເຮິແອ’ ແລະລາວກໍເຕິກ ແລະເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ນາສັງເກີບມີຣາວ່າ ເຮິແນັ ລາວກໍເຈິະ ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຂ້ານ້ອຍເບົ່າປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ທິຂ້ານ້ອຍວ່າ, ‘ຈົ່ງປືຼມວຽກແນັ’ ລາວກໍປືຼມ.”
9ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດຊ໋ອງສິ່ງທີ່ນາຍທະຫານປິດເບົ໋າ ພຣະອົງປາລັກເຕິກທັຽງຝູງຊົນທີ່ຕິດຕາມພຣະອົງ ແລະເບົ໋າວ່າ, “ນາເບົ໋າໄປຕຼຸບສະເນ໋ະວ່າ ນາຢີເຄີຍຕາຍປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ ທີ່ໃມ໋ຄວາມເຊີເຮິນາຢ່າງເຂັ້ມແຂງເປະປີນຸ໋ຍຕ່າງຊາດຜູ້ແນັ.” 10ແລ້ວເມົ໋າທິນາຍທະຫານໂຣມ ກໍບີງເຈິະເຕິກເຮິສະນາມທິຕົນ ແລະຫາມາຍຕາຍວ່າ ປີນຸ໋ຍຮັບໃຊ້ເຢຍນຽມເຣາະສະ.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງໂຜດຮັກສາກອນກາລໍເມະໝ້າຍເນຄືນເຈິະຈາກເກດ
11ຈາກນັ້ນຢີໂຕນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດເຕິກທີ່ເມືອງໂມຍທີເນາະວ່າ ນາອິນ ແລະເອີນສາວົກເກິປະຊາຊົນມຶມຶນທຳເຕິກທັຽງພຣະອົງ. 12ຂະນະທີ່ພຣະອົງເຈິະພຶ໋ຄະມອງເມືອງ ກໍໃມ໋ປີນຸ໋ຍຫາມໂຣງທິກາລໍເນິກມີຣາເຍືອຍເກິດເມືອງເຜີເຕິກຕົບລາວ ປີນຸ໋ຍທີ່ເກດແນັ ເປີຼຍກອນກາລໍມີຣາທິເມະໝ້າຍ ແລະໃມ໋ປະຊາຊົນເຈິະເກິດເມືອງກໍເຕິກຕົບໂຣງເກິນາງ 13ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດຕາຍຕາເຣເຢຍເຍືອມ ພຣະອົງກໍໃມ໋ຈິດໃຈສະເລິະນາງທຳ ແລະພຣະອົງເບົ໋າຕໍ່ນາງວ່າ, “ມະເຍືອມເລີຍ.” 14ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍຕາເຕິກກະໂປຍໂຣງ ແລະເອີນທີ່ຫາມໂຣງກໍເຊິງໂກຼ ພຣະເຢຊູເບົ໋າວ່າ, “ກະລໍເນິກເອີຍ, ນາເຕງໄມ ເນຈົ່ງຕຶກ.” 15ແລ້ວປີນຸ໋ຍທີ່ເກດກໍກັບໃມ໋ຊີວິດອີກ ແລະ ກໍຕຶກກຳເລີມຕົ້ນເບົ໋າ. ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງມອບກາລໍປີນຸ໋ຍເຢຍອຳເມະທິລາວ.
16ປະຊາຊົນປິດຕາຍຈຶ່ງເກີດຄວາມອາຊັດ ແລະຕ່າງກໍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າວ່າ, “ຜູ້ທຳນວາຍທີ່ຍິ່ງຕາເມະມີຣາ ປິດປາກົດຈັກນືຕິຕາຕີສີນາ ພຣະເຈົ້າປິດເຈິະຊ່ວຍປະຊາຊົນທິພຣະອົງສະ.”
17ຂ່າວເລື່ອງທິພຣະເຢຊູເຈົ້າ ປິດຊ່າລືເຕິກໂທຼທັ່ງແຂງຢູດາຍ ແລະທົ່ວທັ່ງຂົງເຂດເຢຍດ້ວຍ.
ຜູ້ສົງຂ່າວເກິດໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ
(ມທ 11:2-19)
18ເອີນສາວົກທິໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ ປິດເລົ່າເລື່ອງໂຕດແອແນັອຳແກ່ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕຕາເມິງ ດັ່ງນັ້ນໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕກໍກະເລົາຈ໋ອກສາວົກປຣຽຣ໌ຣາເຈິະ 19ແລະ ເຕງສາວົກເຕິກພົບພຣະເຢຊູເຈົ້າ ເຜີເຕືອນພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານແມ່ນພຣະຄຣິດທີ່ພຣະເຈົ້າສັນຍາວ່າຈະເຈິະເຢຍບໍ ຫຼືສີນາຄວນຈະຕ້ອງຈຳປີນຸ໋ຍອື່ນອີກ?”
20ເມື່ອຫາມາຍເຈິະພົບພຣະເຢຊູເຈົ້າແລ້ວ ກໍເລີ່ມເບົ໋າພຣະອົງວ່າ, “ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ ປິດໃຊ້ເອີນາຂ້ານ້ອຍເຈິະເຕືອນວ່າ, ‘ທ່ານແມ່ນພຣະຄຣິດທີ່ພຣະເຈົ້າສັນຍາວ່າບັດເຈິະເຢຍບໍ ຫລືເອີນຂ້ານ້ອຍຈະຕ້ອງຄອຍຈຳປີນຸ໋ຍອື່ນອີກ?’”
21ເຮິເວລາດຽວກັນເຢຍ ພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດຊົງໂຜດຮັກສາທຳຣາເນນຽມເຣາະຈາກພະຍາດຊີໂທະອາສາຕ່າງໆ, ເນພົ້ນຈາກພາວຢີເຣາະ ແລະຊົງຮັກສາປີນຸ໋ຍມັດໂຊດທຳຣາເນຕາຍສະອ່າງເກີບ. 22ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍເພີຼບ ເອີນລູກສິດທີ່ໂຢຮັນເຕງເຈິະເຢຍວ່າ, “ໄປຈົ່ງບີງເຈິະເຕີກເບົົ໋າໂຢຮັນ ຕາມທີ່ໄປປີດຕາຍແລະປິດຊ໋ອງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປຼືມກາອັດສະຈັນ ຄືວ່າປີນຸ໋ຍມັດໂຊດຕາຍສະອ່າງປິດ ປີນຸ໋ຍລອຍຕາເຕິກປິດ ແລະຜູ້ທີ່ທໍລະມານດ້ວຍພະຍາດຂີ້ທູດກໍເຣາະສະອາດ, ປີນຸ໋ຍຕາປີດຕົງກໍປິດຊ໋ອງ, ປີນຸ໋ຍເກດແລ້ວກໍເປີຼຍຄືນເຈິະໃມ໋ຊີວິດ ແລະຂ່າວປະເສີດກໍປະກາດແກ່ປີນຸ໋ຍທ໋ອກຍາກ. 23ບຸກຄົນອາເຕທີ່ເຊີແລະຢີສົງໄສເຮິນາ ຜູ້ເຢຍກໍເປີຼຍສຸກ.”
24ຫລັງຈາກປີນຸ໋ຍສົງຂ່າວທິໂຢຮັນປິດບີງເຈິະສະ ພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍເລີ່ມເບົ໋າແກ່ປະຊາຊົນ ເຖິງເລື່ອງທິໂຢຮັນວ່າ, “ເມື່ອໄປຕຼຸບສະເນ໋ະປິດເຍືອຍເຕິກເຮິປະເຕ໋ຍຮາຣອຍຮາຣຳເຢຍ ເພື່ອໂງນຮາເລເມ໋າະ? ໂງນຮາເລເຕີມຕຣາງຕໍຼກະເຢີບໍ? 25ໄປປິດເຍືອຍເຕິກຮາເລເມ໋າະ ລາວແມ່ນປີນຸ໋ຍກາລໍທີ່ສົບອາວລາຄ່າແພງ ຢີເກີນບໍ? ເພາະວ່າ ປີນຸ໋ຍທີ່ສົບອາວທີ່ໃມ໋ລາຄ່າແພງ ແລະຮັ່ງໃມ໋ ສະໜຸກສະໜານກໍໂກຼນືລາດຊະວັງ. 26ໄປເຍືອຍເຕິກຮາເລເມ໋າະ? ໄປເຍືອຍເຕິກຮາເລຜູ້ທຳນວາຍບໍ? ມາດສະ, ແຕ່ນາເບົ໋າໄປວ່າ ໂຢຮັນເປີຼຍປີນຸ໋ຍຕາເມ໋ະເປີງຜູ້ທຳນວາຍ 27ເພາະວ່າ, ໂຢຮັນເປຼີຍຜູ້ທີ່ພຣະຄຳພີຂຽນວ່າ, ພຣະເຈົ້າປິດເບົ໋າວ່າ,
‘ນາຈະປີນຸ໋ຍສົງຂ່າວທິນາ
ເຕິກນອຣ໌ມັດທ່ານ
ເຜີຈັດຕຽມໂຕຼງສຳລັບທ່ານ.’
28ນາເບົ໋າໄປຕຼຸບສະເນ໋ະວ່າ, ໂຢຮັນຕາເມ໋ະເປີງປີນຸ໋ຍອື່ນໆ ທີ່ເຄີຍເກີດຈາກເມະຕາເຣ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ກາເລດທີ່ສຸດນືອານາຈັກສະຫວັນທິພຣະເຈົ້າ ກໍຕາເມ໋ະເປີງໂຢຮັນອີກ.”
(29ໂຕດສະເນ໋ະທີ່ເຄີຍຕາເມິງແມ່ນແຕ່ປີນຸ໋ຍເກັບພາສີ ກໍປິດເຊີຕາເມິງພຣະເຈົ້າ ແລະປຼືມສິ່ງທີ່ຕຼໍ ໂດຍອຳໂຢຮັນເນບັບຕິສະມາ. 30ແຕ່ເອີນຟາຣີຊາຍ ແລະຄູສອນກົດບັນຍັດທິໂມເຊ ຢີໂຢມຮັບຈຸດປະສົ່ງທິພຣະເຈົ້າສຳລັບຕົນເອງ ໂດຍທີ່ຫາມາຍປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບບັບຕິສະມາເກິດໂຢຮັນ.)
31ພຣະເຢຊູເຈົ້າເບົ໋າຕໍ່ໄປວ່າ, “ຖ້າດັ່ງເຢຍ, ນາຈະປາໂຈປີນຸ໋ຍສະໄໝແນ້ບັດເປະແນັ? ແນັແມ່ນສິ່ງທີ່ຫາມາຍເກີດ? 32ໄມປຼືມເປະກອນກາເລດທີ່ກຳຫຼິ້ນເກມເຮິຕະຫລາດ ກອນກາເລດບາງຄົນອາໂຣ໋ະທັຽງປີນຸ໋ຍອື່ນວ່າ, ‘ສີນາຫຼິ້ນເພງຣອມໆດ້ວຍສຽງຂຸ່ຍອຳໄປແຕ່ໄປຢີປິດຟອນລຳ ສີນາຮ້ອງເພງທີ່ໂສກເສົ້າ ແຕ່ໄມຢີປິດເຍີມ’ 33ດ້ວຍວ່າ, ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕປິດເຈິະໄອຢີຈາ ແລະ ຢີເຍດຕາເພຍອະງຸ່ນ ແຕ່ໄປພັດເບົ໋າວ່າ ‘ໄອຕຼໍປຼ໋ະປຼີຢີເຣາະມູດ’ 34ສ່ວນກອນມະນຸດເຈິະຈາແລະເຢດ, ທ່ານເບົ໋າວ່າ, ‘ຮາເລປີນຸ໋ຍແນັຈາ ແລະ ເຍດທຳເກີນໄປ ລາວນະເປຼີຍເມົ໋າເກິປີນຸ໋ຍເກັບພາສີ ແລະປີນຸ໋ຍບາບ.’ 35ແຕ່ສະຕິປັນຍາທິພຣະເຈົ້າ ຕໍຼສະແດງເນຕາຍວ່າຕຼໍສະ ໂດຍຊີວິດທິໂຕດສະເນ໋ະທີ່ໂຍມປະຕິບັດຕາມ.”
ພຣະເຢຊູເຈົ້າໂກຼທີ່ສະນາມທິຊີໂມນປີນຸ໋ຍຟາຣີຊາຍ
36ໃມ໋ປີນຸ໋ຍຟາຣີຊາຍມີຣາ ປິດເຊີນພຣະເຢຊູເຈົ້າເຕິກຈ໋ອງຈານາທີ່ສະນາມທິຕົນ, ພຣະອົງຈຶ່ງມູດເຕິກນືສະນາມທິລາວ ແລະພຣະອົງກຳຈ໋ອງຈານາ. 37ເຮິເມືອງເຢຍໃມ໋ຕາເຣມີຣາໃຊ້ຊີວິດທີ່ຜິດບາບນາງປິດຊ໋ອງວ່າ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າປິດຈ໋ອງປອຣ໌ໂກຼນືສະນາມທິປີນຸ໋ຍຟາຣີຊາຍນາງຈຶ່ງຈຽງກະປ໋ອງນໍ້າຫອມທີ່ໃມ໋ລາຄາເພງໂມຍກະປ໋ອງ 38ແລະນາງເຈິະເຊິງໂກຼຂ້າງໆຕາຕຽບຊຶງທິພຣະເຢຊູູເຈົ້າ. ນາງເຍີມຈົນຕຽກມັດເກຼ໋ະໃສ່ຊຶງທິພຣະອົງກັນຕຽກສຣັງ ແລ້ວນາງກໍສັວດຊຶງທິພຣະອົງ ດ້ວຍຊ໋ອກທິຕົນ ທັງມົກແລະທັງຖອກນໍ້າຫອມເຮິຊຶງແລະທູຊຶງທິພຣະອົງ. 39ເມື່ອປີນຸ໋ຍຟາຣີຊາຍ ຜູ້ທີ່ປິດເຊີນພຣະອົງເຈິະຕາຍດັ່ງແນັ ລາວຄຶດນືເກີຼມວ່າ, “ຖ້າກາລໍປີນຸ໋ຍແນັ ແມ່ນຜູ້ທຳນວາຍມາດ ເຫີຄົງຈືວ່າ ຕາເຣທີ່ກຳລັງແຕະຕ້ອງຕົົນເຢຍ ເປີຼຍປີນຸ໋ຍອາເຕ ເຫີຄົງຈືວ່າ ນາງເປີຼຍປີນຸ໋ຍບາບ.”
40ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າ ກໍເບົ່າແກ່ຊີໂມນວ່າ, “ຊີໂມນເອີຍ ນາໃມ໋ສິ່ງໂມຍ ທີ່ຈະເບົ໋າເກິໄມ.” ຊີໂມນເພຼີບວ່າ, “ເຊີນເບົ່າມາເລີຍອາຈານເອີຍ.”
41ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າເລີ່ມເບົ່າວ່າ, “ນະໃມ໋ກະລໍປຣຽຣ໌ຣາ ທີ່ໃມ໋ໜີ້ທິເຈົ້າໜີ້ມີຣາກາເລີງ ປີນຸ໋ຍໂມຍໃມ໋ໜີ້ປຣັກເຊີງລ້ອຍຫລຽນ ແລະປີນຸ໋ຍໂມຍອີກ ເປີຼຍໜີ້ເຊີງເຈັດລຽນ. 42ເມື່ອໂຕດປຣຽຣ໌ຢີ ສາມາດຈະໃຊ້ໜີ້ປິດ ຜູ້ອຳຢືມເຢຍຈຶ່ງເຢີກໜີ້ອຳຫາມາຍໂຕດປຣຽຣ໌ ເຮິປຣຽຣ໌ຣາແນັແມ່ນປີນຸ໋ຍອາເຕ ທີ່ຈະຮັກເຈົ້າໜີ້ທໍາທີ່ສຸດ?”
43ຊີໂມນເພຼີບວ່າ, “ເອືອຄິດວ່າ ຄົງຈະແມ່ນຜູ້ທີ່ເຫີປິດເຢີກໜີ້ທຳ ແລະຢີຈຳເປັນຕ້ອງອຳຄືນລາວກໍຄົງຮັກທຳ.”
ພຣະເຢຊູເຈົ້າເພີຼບຊີໂມນວ່າ, “ໄມຄິດຕໍຼສະ.” 44ເມື່ອພຣະອົງຮາລຽກຮາເລຕາເຣປີນຸ໋ຍເຢຍແລ້ວ ກໍເບົ່າແກ່ຊີໂມນວ່າ, “ໄມຕາຍຕາເຣປີນຸ໋ຍແນັບໍ? ໄມປິດເຊີນນາມູດເຈິະນືສະນາມທິໄມ ແຕ່ໄມຢີປິດອຳທຽກສຳລັບຣາວຊຶງທິນາ ແຕ່ຕາເຣຜູ້ແນັປິດຣາວຊຶງທິເອືອດ້ວຍທຽກມັດ ແລະຊັວດຊຶງທິເອືອດ້ວຍຊ໋ອກທິນາງ. 45ໄມຢີປິດມົກເອືອ ເພື່ອເປີຼຍການຕ້ອນຮັບ. ແຕ່ຕາເຣຜູ້ແນັ ຕັ້ງແຕ່ເອືອມູດເຈິະ ນາງຢີປິດເປາະມົກຊຶງທິເອືອເລີຍ. 46ໄມຢີປິດຕ້ອນຮັບເອືອດ້ວຍການຈ໋ອກນໍ້າມັນໄປຼຕາປວນຈົກໂຕຍເອືອ ແຕ່ນາງປິດຈ໋ອກນໍ້າຫອມລາຄາເພງຈົກຊຶງທິເອືອ. 47ເພາະສະນັ້ນ ເອືອຈຶ່ງເບົ່າໄມວ່າ, ເພາະນາງຮັກທຳ ບາບກຳຕຼຸບສະເນ໋ະທິນາງ ປິດຮັບການອະໄພສະ, ແຕ່ປີນຸ໋ຍເຕ ທີ່ປິດຮັບການອຳອະໄພກາເລດ ຜູ້ເຢຍກໍເມີດກາເລດ.”
48ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍເບົ່າແກ່ຕາເຣເຢຍວ່າ, “ບາບກຳຕຼຸບສະເນ໋ະທິໄມ ປິດຮັບການອະໄພສະ.” 49ສ່ວນປີນຸ໋ຍຕຼຸບສະເນ໋ະ ທີ່ກຳຈາຈານາຮວມເກິພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຕ່າງກໍເລີມຄິດນືເກີຼມວ່າ, “ຜູ້ແນັແມ່ນປີນຸ໋ຍເຕອ໋ອງ ທີ່ເລີອຳອະໄພບາບກຳ?”
50ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າເບົ່າແກ່ຕາເຣເຢຍວ່າ, “ເພາະໄມເຊີເຮິນາ ບາບທິໄມຈຶ່ງປິດຮັບການອະໄພສະ ຈົ່ງເຕິກເປຼີຍສຸກເທີ້ນ.”
Currently Selected:
ລູກາ 7: LVI
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
La vy Bible by Beyond Translation is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.
