YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 9

9
فصلِ نُهم
قُدرت و عدالتِ خُدا
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها؛ دَ صَوتِ مُوت لَبین خانده شُنه؛ زبُورِ داوُود.
1اَی خُداوند، ما تُو ره قد تمامِ دِل-و-جان خُو شُکر-و-سِپاس مُوگیُم؛
ما از پگِ کارای عجِیب تُو نقل مُونُم.
2ما دَ حُضُور تُو خوشی و خوشحالی مُونُم؛
ما بَلدِه سِتایشِ نام تُو سرُود میخانُم، اَی قادِر مُتعال.
3وختی دُشمَنای مه عَقَب نِشِینی مُونه
اُونا اُفتده دَ حُضُور تُو نابُود مُوشه،
4چُون تُو دَ حق مه قضاوَت و دادرَسی کدی؛
تُو دَ تَخت خُو شِشته قضاوَتِ عادِلانه کدی.
5تُو مِلَّت ها ره سرزَنِش کدے، شرِیرو ره نابُود کدے؛
تُو نامِ ازوا ره تا اَبَداُلاباد گُم-و-گُل کدے.
6دُشمنا نیست شُده دَ خرابه های اَبَدی تَبدِیل شُده؛
تُو شارای ازوا ره از بیخ-و-رِیشه کَندے،
حتیٰ یادِ ازوا ام از بَین رفته.
7لیکِن خُداوند تا اَبَد دَ تَخت خُو مِیشِینه،
اُو تَخت خُو ره بَلدِه قضاوَت کدو برقرار کده.
8اُو دُنیا ره عادِلانه قضاوَت مُونه
و قد اِنصاف دَ دادِ قَوم ها مِیرَسه.
9خُداوند بَلدِه مظلُوما یگ پناهگاه اَسته،
یگ پناهگاه دَ غَیتِ مُشکِلات-و-سختی.
10کسای که نام تُو ره مِینَخشه، تَوَکُل خُو ره دَز تُو مُوکُنه،
چُون تُو اَی خُداوند، کسای ره که دَ طلبِ ازتُو یَه، ایله نَکدے.
11بَلدِه سِتایشِ خُداوند که دَ کوهِ صَهیون بُود-و-باش دَره سرُود بِخانِید؛
کارای ازُو ره دَ مینکلِ قَوم ھا اِعلان کُنِید،
12چُون اُو که اِنتِقامِ خُون ره مِیگِیره، آدمای بیچاره دَ یادِ ازُو اَسته،
اُو ناله-و-فریادِ ازوا ره پُرمُشت نَمُونه.
13اَی خُداوند، دَ بَلِه مه رَحم کُو.
توخ کُو، از دِستِ کسای که از مه بَد مُوبره رَنج-و-عذاب مِیکشُم،
مَره از درگه های مَرگ باله کُو
14تا تمامِ حمد-و-ثنای تُو ره دَ درگه های دُخترِ صَهیون#۹‏:۱۴ «دُخترِ صَهیون» نامِ دِیگِه «اورُشَلیم» اَسته. بیان کنُم،
و بخاطرِ نِجات تُو خوشی کنُم.
15مِلَّت ها دَ چاهی اُفتَد که خودون شی کَندُد؛
پای های ازوا دَ دامی گِرِفتار شُد که خودونِ ازوا ایشتُد.
16خُداوند خود ره شِنَختَنده و قضاوَت ره اِجرا کده؛
شرِیرو دَ وسِیلِه کار دِستِ خودون خُو دَ دام گِرِفتار شُده. هِگایون#۹‏:۱۶ معنای امزی کلِمه واضِح نِییه. ولے اِمکان دَره که دَ ادبیاتِ عِبرانی یگ علامَت بَشه بَلدِه طرِیقِه خاندونِ شعر. سِلاه.
17شرِیرو دَ عالمِ مُرده ها بازگشت مُونه،
پگِ مِلَّت های که خُدا ره پُرمُشت مُونه.
18چُون آدمای مُحتاج بَلدِه همیشه پُرمُشت نَمُوشه
و نَه ام اُمِیدِ آدمای غرِیب-و-بیچاره تا اَبَد از بَین موره.
19اَی خُداوند، باله شُو! نَیل که اِنسان پیروز شُنه؛
بیل که مِلَّت ها دَ حُضُورِ ازتُو قضاوَت شُنه.
20اَی خُداوند، اُونا ره دَ وَحشَت بِندَز؛
بیل که مِلَّت ها بِدَنه که اُونا اِنسانِ فانی اَسته و بَس. سِلاه.

Currently Selected:

زبُور 9: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in