زبُور 71
71
دُعای مَردِ پِیر
1اَی خُداوند، ما دَزتُو پناه اَوُردیم؛
هرگِز نَیل که شرمِنده شُنُم.
2دَ وسِیلِه عدالت خُو مَره خلاصی بِدی و آزاد کُو؛
گوش خُو ره سُون ازمه بِگِیر و مَره نِجات بِدی.
3قاده و پناهگاهِ مه بَش،
تا همیشه دَز تُو پناه بیرُم.
تُو بَلدِه نِجات مه حُکم کدے،
چُون تُو کوه و قلعِه بِلند مه اَستی.
4اَی خُدای مه، مَره از دِستِ آدمای شرِیر خلاص کُو
و از چنگِ مردُمای بےاِنصاف و ظالِم.
5چُون تُو، اَی خُداوند-خُدا، اُمِید مه اَستی،
و ما از جوانی خُو تَوَکُل خُو ره دَزتُو کدیم.
6از غَیتِیکه ما پَیدا شُدیم، تکیهگاهِ مه تُو اَستی؛
از کَورِه آبِه مه تُو مَره دَ دُنیا اَوُردی.
حمد-و-ثنای مه دایم بَلدِه ازتُو یَه.
7بَلدِه غَدر کسا ما یگ مِثال بَد شُدیم،
لیکِن تُو پناهگاهِ مُستَحکم مه اَستی.
8دان مه از حمد-و-ثنای تُو پُر اَسته
و از شِکوه-و-جلال تُو تمامِ روز.
9دَ وختِ پِیری مَره دُور پورته نَکُو؛
غَیتِیکه زور-و-قُوَت مه از بَین رفت، مَره ایله نَکُو.
10چُون دُشمنای مه دَ ضِد مه توره مُوگیه
و کسای که دَ قَصدِ گِرِفتونِ جان مه یَه، قد یگدِیگِه خُو مشوَره مُونه
11و مُوگیه: ”خُدا اُو ره ایله کده؛
دَ دُمبالِ ازُو بورِید و اُو ره گِرِفتار کُنِید،
چُون هیچ کس نِییه که اُو ره خلاصی بِدیه.“
12اَی خُدا، از مه دُور نَشُو!
خُدای مه، دَ کومَک مه عَجَله کُو!
13بیل که مُخالِفِینِ جان مه شرمِنده و نابُود شُنه
و کسای که دَ تَلاشِ ضرَر رَسَندو دَزمه یَه
قد ذِلَت و رَسوایی پوشَنده شُنه.
14لیکِن ما همیشه اُمِیدوار اَستُم
و تُو ره کَلوتر و کَلوتر سِتایش مُونُم.
15دان مه عدالت تُو ره بیان مُونه
و نِجات تُو ره تمامِ روز،
اگرچِه حِسابِ ازوا از فهم مه بُرو یَه.
16اَی خُداوند-خُدا، ما اعمالِ پُرقُدرت تُو ره اِعلان کده مییُم
و تنها عدالتِ ازتُو ره بیان مُونُم.
17خُدایا، تُو مَره از جوانی مه تعلِیم دَدے
و ما تا آلی ره اعمالِ عجِیب تُو ره اِعلان مُونُم.
18پس اَی خُدا، حتیٰ دَ زمانِ پِیری و مُوی سفیدی مَره ایله نَکُو،
تا دَ بارِه قُدرت#۷۱:۱۸ دَ جای «قُدرت» دَ زِبونِ عِبرانی «بازُو» نوِشته یَه. تُو دَ نسلِ نَو خبر بِدیُم،
دَ بارِه تَوانایی تُو دَ پگِ کسای که دَ آینده مییه.
19اَی خُدا، عدالت تُو تا آسمونا مِیرَسه،
تُو کارای بُزُرگ انجام دَدے!
خُدایا، کِی رقمِ ازتُو اَلّی اَسته؟
20اگرچِه تُو مَره دُچارِ مُشکِلات و بَلاهای کَلو کدی،
ولے تُو زِندگی مَره دُوباره تازه مُونی؛
از غَوُجی های زمی دُوباره مَره باله بُر مُونی.
21عِزَت-و-بُزُرگی مَره کَلو مُونی
و بسم دَزمه نظر کده مَره تَسَلی مِیدی.
22اوخته ما تُو ره قد آوازِ چنگ شُکر-و-سِپاس مُونُم،
بخاطرِ وفاداری تُو، اَی خُدای مه.
ما قد صَدای بَربط بَلدِه تُو سرُودِ سِتایش میخانُم،
اَی مُقَدَّسِ اِسرائیل.
23وختِیکه بَلدِه تُو سرُودِ سِتایش میخانُم،
لَبای مه آوازِ خوشی بُر مُونه،
جان مه ام، چراکه اُو ره بازخرِید کدے.
24زِبون مه تمامِ روز
عدالتِ ازتُو ره بیان مُونه؛
چُون کسای که کوشِش مُوکد دَزمه ضرَر بِرسَنه،
شرمِنده و رَسوا شُد.
Currently Selected:
زبُور 71: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
