YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 66

66
سرُودِ سِتایش و شُکرگُزاری
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. سرُود. زبُور.
1اَی تمامِ زمی، بَلدِه خُدا آوازِ خوشی بُر کُنِید.
2بَلدِه بُزُرگی-و-جلالِ نامِ ازُو سرُود بِخانِید
و حمد-و-ثنا گُفته جلالِ ازُو ره تَوصِیف کُنِید.
3دَ خُدا بُگِید: ”چِیقس باهَیبَت اَسته کارای تُو!
بخاطرِ قُدرتِ بُزُرگ تُو
دُشمنای تُو دَ برابرِ ازتُو سر خَم مُونه.
4تمامِ زمی تُو ره پرستِش مُونه
و دَ سِتایشِ ازتُو سرُود میخانه؛
اَرے، دَ سِتایشِ نامِ ازتُو سرُود میخانه.“ سِلاه.
5بیِید و کارای خُدا ره بِنگرِید؛
اُو دَ وسِیلِه اعمال خُو دَ مینکلِ بَنی آدم باهَیبَت اَسته.
6اُو دریا ره دَ خُشکی تبدِیل کد
و بابه‌کَلونای#۶۶‏:۶ دَ جای «بابه‌کَلونای مو» دَ زِبونِ عِبرانی «اُونا» نوِشته یَه. مو پیده از مَنِه دریا تیر شُد.
دَ اُونجی مو دَ حُضُورِ ازُو خوشی کدی.
7اُو دَ وسِیلِه قُدرت خُو تا اَبَد حُکمرانی مُونه
و چِیمای شی مِلَّت ها ره زیرِ نظر دَره.
پس آدمای سرکَش خود ره کٹه کٹه نَکُنه. سِلاه.
8اَی پگِ قَوم ھا، خُدای مو ره سِتایش کُنِید،
وختِیکه اُو ره سِتایش مُونِید، بیلِید که آواز شُمو شِنِیده شُنه،
9چراکه اُو جان های مو ره دَ مینکلِ زِنده ها نِگاه کده
و نَه‌ایشته که پایای مو بِلَخشه.
10چُون تُو اَی خُدا، مو ره اِمتِحان کدی؛
مو ره آزمایش کدی، امُو رقم که نُقره آزمایش مُوشه.
11مو ره دَ دام گِرِفتار کدی
و بارهای گِرَنگ ره دَ پُشت مو ایشتی.
12مردُما ره دَ بَلِه مو سوار کدی
و مو از مَنِه آو و آتِش تیر شُدی،
لیکِن تُو مو ره دَ جای پِرَیمونی اَوُردی.
13ما قد قُربانی ھای سوختَنی دَ خانِه تُو مییُم
و نذر ھای خُو ره دَزتُو اَدا مُونُم،
14 نذر های ره که لَبای مه بَلدِه شی واز شُد
و دان مه دَ زمانِ مُشکِلات-و-سختی وعده کد.
15ما قُربانی های سوختَنی ره از حَیوانای چاغی بَلدِه تُو تقدِیم مُونُم
قد خوشبُوی قُربانی قُوچ ها؛
ما نَرگاو ها و بُزها بَلدِه تُو تقدِیم مُوکنُم. سِلاه.
16اَی پگِ کسای که از خُدا ترس دَرِید، بیِید و بِشنَوِید
تا چِیزی ره نقل کنُم که خُدا بَلدِه جان مه انجام دَده.
17ما قد دان خُو دَ پیشِ ازُو ناله-و-فریاد کدُم
و اُو ره قد زِبون خُو سِتایش کدُم.
18اگه ما شرارَت ره دَ دِل خُو پروَرِش مِیدَدُم،
خُداوند دُعای مَره گوش نَمِیگِرِفت.
19لیکِن واقعاً خُدا گوش گِرِفته
و دَ آوازِ دُعای مه تَوَجُه کده.
20حمد-و-ثنا دَ خُدا، که اُو دُعای مَره رَد نَکد
و رَحمت خُو ره از مه دِریغ نَکد.

Currently Selected:

زبُور 66: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in