YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 34

34
دَ وَصفِ خُوبی خُداوند
زبُورِ داوُود. از وختی که اُو خود ره دَ حُضُورِ اَبِیمَلِک دیونه اَندخت و اَبِیمَلِک اُو ره از پیش خُو هَی کد و اُو رفت.
1خُداوند ره دَ ھر زمان سِتایش مُونُم؛
حمد-و-ثنای ازُو همیشه دَ زِبون مه یَه.
2جان مه دَ خُداوند اِفتخار مُونه؛
بیل که آدمای مُسکِین بِشنَوه و خوشی کُنه.
3بُزُرگی خُداوند ره قد ازمه اِعلان کُنِید
و بیِید که نامِ ازُو ره یگجای سِتایش کنی.
4ما خُداوند ره طلب کدُم و اُو دُعای مَره قبُول کد
و مَره از تمامِ ترس ھای مه خلاص کد.
5اُونا سُون ازُو توخ کد و چِیمای ازوا روشو شُد
و رُوی های ازوا شرمِنده نَشُد.
6امی مُسکِین ناله-و-فریاد کد و خُداوند آواز شی ره شِنِید
و اُو ره از تمامِ مُشکِلات-و-سختی شی نِجات دَد.
7ملایکِه خُداوند دَ گِردِ کسای خَیمه مِیزَنه که از خُداوند ترس دَره،
و اُونا ره خلاصی مِیدیه.
8آزمایش کُنِید و بِنگرِید که خُداوند نیکو اَسته؛
نیک دَ بَختِ کسی که دَزُو پناه مُوبره.
9اَی مُقَدَّسِینِ خُداوند، ازُو بِتَرسِید،
چُون کسای که ازُو ترس دَره دَ هیچ چِیز مُحتاج نَمُوشه.
10 حتیٰ شیرای غُران مُحتاج و گُشنه مُوشه،
لیکِن کسای که دَ طلب خُداوند اَسته، هیچ چِیزِ خُوب کمبُود نَدره.
11اَی بچکِیچا، بیِید و دَزمه گوش بِدِید
تا ما دَزشُمو ترسِ خُدا ره تعلِیم بِدُم.
12کِی دَ مینکل شُمو آرزوی زِندگی دَره
و خوشدارِ روزای کَلونِ زِندگی اَسته تا از خُوبی برخوردار شُنه؟
13اُو باید زِبون خُو ره از بَدی نِگاه کُنه
و لَبای خُو ره از گُفتونِ تورِه پُرفِریب؛
14از بَدی دُوری کُنه و نیکی کُنه،
دَ طلبِ صُلح بَشه و پُشت شی بِگرده.
15چِیمای خُداوند دَ بَلِه آدمای عادِل اَسته
و گوشای شی سُون ناله-و-فریادِ ازوا.
16رُوی خُداوند دَ ضِدِ آدمای بَدکار اَسته
تا یاد-و-بُودِ ازوا ره از رُوی زمی رِیشه کَن کُنه.
17وختِیکه آدمای عادِل ناله-و-فریاد مُونه،
خُداوند آوازِ ازوا ره مِیشنَوه
و اُونا ره از تمامِ مُشکِلات-و-سختی های ازوا خلاص مُونه.
18خُداوند نزدِیکِ آدمای دِل‌مَیده یَه
و کسای ره که روحاً ضَربه خورده، نِجات مِیدیه.
19رَنج-و-مُصِیبتِ آدمِ عادِل کَلو اَسته،
لیکِن خُداوند اُو ره از پگ شی خلاصی مِیدیه.
20اُو پگِ استُغونای شی ره حِفظ مُونه
که حتیٰ یکی ازوا ام مَیده نَمُوشه.
21آدمِ شرِیر ره شرارَت نابُود مُونه
و کسای که از آدمِ عادِل بَد بُبره، محکُوم مُوشه.
22خُداوند جانِ خِدمتگارای خُو ره بازخرِید مُونه؛
و هیچ کُدَمِ امزُو کسا که دَزُو پناه مِیگِیره، محکُوم نَمُوشه.

Currently Selected:

زبُور 34: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in