مَرقَس 2

فصلِ دوّم

جور شُدونِ یگ آدمِ فَلج

1بعد از چند روز وختِیکه عیسیٰ بسم دَ کَفرناحُوم داخِل شُد، خبر تِیت شُد که اُو دَ خانه اَسته. 2اوخته تعدادِ کَلونِ مردُم جَم شُد، دَ اندازِه که حتیٰ بُرونِ درگِه خانه ام جای نَبُود و اُو کلام ره بَلدِه ازوا بیان مُوکد. 3دَ امزُو غَیت مردُم یگ آدمِ فَلج ره که دَ وسِیلِه چار نفر اَوُرده شُدُد، دَ پیشِ عیسیٰ مُوبُرد. 4مگم وختی اُونا بخاطرِ جمعیَتِ مردُم نَتنِست که اُو ره دَ پیشِ عیسیٰ بُبره، اُونا بامِ بَلِه سرِ عیسیٰ ره کَند. بعد از سُلاخ کدونِ بام، اُونا امُو جاگه ره که آدمِ فَلج دَ بَلِه شی خاو بُود، تاه کد. 5وختِیکه عیسیٰ ایمانِ ازوا ره دِید، اُو دَ آدمِ فَلج گُفت: ”باچِه مه، گُناه های تُو بخشِیده شُد.“ 6ولے بعضی عالِمای دِین که دَ اُونجی شِشته بُود، دَ دِل خُو سوال کد که: 7”چرا اِی آدم اِی رقم مُوگیه؟ اِی کُفرگویی اَسته! کِی مِیتنه گُناه ها ره بُبَخشه بغَیر از خُدا و بس؟“ 8عیسیٰ فَوری دَ روحِ خُو پَی بُرد که اُونا دَ دِل های خُو چی فِکر مُونه. اوخته دَزوا گُفت: ”چرا اِی رقم فِکرا ره دَ دِل های خُو جای مِیدِید؟ 9کُدَم شی آسوتَر اَسته که دَ امزی آدمِ فَلج بُگی: ’گُناه های تُو بخشِیده شُد‘ یا اِی که ’باله شُو و جاگِه خُو ره گِرِفته بورُو؟‘ 10مگم تا بِدَنِید که «باچِه اِنسان»#۲‏:۱۰ بَلدِه معلُوماتِ کَلوتر دَ بارِه «باچِه اِنسان» دَ فهرِستِ لُغات رُجوع کُنِید. دَ رُوی زمی قُدرت-و-اِختیارِ بخشِیدونِ گُناه ها ره دَره بِنگرِید که چِیز کار مُونُم.“ پس دَ آدمِ فَلج گُفت: 11”دَز تُو مُوگُم، باله شُو، جاگِه خُو ره گِرِفته خانِه خُو بورُو.“ 12اُو باله شُد و فَوری پیشِ رُوی پگِ ازوا جاگِه خُو ره گِرِفته رَیی شُد، بطَوری که پگِ ازوا حَیرو مَند و خُدا ره سِتایش کده گُفت: ”امی رقم کار ره مو هرگِز نَدِیدے.“

لاوی مالیه‌گِیر پَیرَوِ عیسیٰ مُوشه

13عیسیٰ بسم دَ لبِ دریا رفت و پگِ مردُم دَ پیشِ ازُو اَمَد و اُو اُونا ره تعلِیم دَد. 14دَ حالِیکه اُو مورفت، لاوی باچِه حَلفی ره دِید که دَ جای مالیه گِرِفتو شِشته و اُو دَز شی گُفت: ”از پُشتِ ازمه بیه.“ و اُو باله شُده از پُشتِ ازُو رَیی شُد.

15دَ حالِیکه عیسیٰ دَ خانِه لاوی سرِ دِسترخو شِشتُد، تعدادِ کَلونِ مالیه‌گِیرا و گُناهکارا ام اَمَده قد ازُو و یارای شی شِشت، چُون دَ اُونجی غَدر کسا بُود که ازُو پَیرَوی مُوکد. 16وختی عالِمای دِینِ فرِیسیا دِید که اُو قد مالیه‌گِیرا و گُناهکارا نان مُوخوره، اُونا دَ یارای شی گُفت: ”چرا اُو قد مالیه‌گِیرا و گُناهکارا نان مُوخوره؟“ 17امی که عیسیٰ اِی توره ره شِنِید، اُو دَزوا گُفت: ”کسای که جور اَسته، دَ طبِیب ضرُورَت نَدره، بَلکِه ناجورا ضرُورَت دَره. ما نَمَدیم که مردُمای عادِل ره دعوَت کنُم، بَلکِه اَمَدیم که گُناهکارا ره دعوَت کنُم.“

دَ بارِه روزه

18دَ امزُو زمان شاگِردای یحییٰ و فرِیسیا روزه مِیگِرِفت. اوخته مردُم پیشِ عیسیٰ اَمَده دَزُو گُفت: ”چرا شاگِردای یحییٰ و شاگِردای فرِیسیا روزه مِیگِیره، مگم یارای ازتُو روزه نَمِیگِیره؟“ 19عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا مِهمونای توی‌خانه تا وختِیکه داماد قد ازوا اَسته، مِیتنه روزه بِگِیره؟ نَه. تا زمانِیکه داماد قد ازوا اَسته، اُونا نَمِیتنه روزه بِگِیره. 20مگم روزای مییه که داماد از وا گِرِفته مُوشه؛ اوخته دَ امزُو روز اُونا روزه مِیگِیره. 21هیچ کس یگ ٹوٹِه رختِ نَو ره دَ کالای کُهنه پِینه نَمُوکُنه، اگه بُکُنه، امُو رَختِ پِینه شُده ازُو کَنده مُوشه و پارَگی شی از بَد بَدتَر مُوشه. 22و هیچ کس شرابِ تازه ره دَ مَشک های کُهنه شیو نَمُونه. اگه بُکُنه، شراب مَشک ها ره مِیتَرقَنه و شراب لَوُو شُده مَشک ها ضایع مُوشه، بَلکِه شرابِ تازه ره دَ مَشک های نَو شیو مُونه.“

دَ بارِه روزِ آرام

23دَ یگ روزِ آرام عیسیٰ از مَنِه کِشت های گندُم تیر مُوشُد و یارای شی دَ حینِ رفتو شُروع دَ کندونِ خوشه های گندُم کد. 24فرِیسیا دَزُو گُفت: ”توخ کُو، چرا اُونا کاری ره مُونه که دَ روزِ آرام رَوا نِییه؟“ 25اُو دَزوا گُفت: ”آیا شُمو هرگِز نَخاندید که داوُود چِیز کار کد، وختِیکه خود شی و رفِیقای شی مُحتاجِ نان و گُشنه بُود؟ 26اُو دَ زمانِ اَبیاتار پیشوای بُزُرگ دَ خانِه خُدا داخِل شُد و نانِ تقدِیم شُده ره خورد که خوردون شی بغَیر از پیشوایو بَلدِه هیچ کس رَوا نِییه؛ و اُو دَ رفِیقای خُو ام دَد.“ 27اوخته عیسیٰ دَزوا گُفت: ”روزِ آرام بَلدِه اِنسان مُقرَر شُد، نَه که اِنسان بَلدِه روزِ آرام. 28دَ امزی حِساب «باچِه اِنسان» صاحِبِ روزِ آرام ام اَسته.“

Currently Selected:

مَرقَس 2: HAZ

Highlight

Compare

Copy

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible