YouVersion Logo
Search Icon

مَرقَس 1

1
فصلِ اوّل
یحییٰ تعمِید دِهِنده راه ره بَلدِه عیسیٰ مسیح تَیار مُونه
1شُروعِ اِنجِیلِ عیسیٰ مسیح باچِه خُدا.
2 اینی پیشگویی دَ کِتابِ اِشعیا نَبی نوِشته شُده:
”ما رسُول خُو ره پیشلون تُو رَیی مُونُم
تا راهِ تُو ره پیشِ رُوی تُو آماده کُنه؛
3آوازِ کسی که دَ بیابو چِیغ زَده مُوگیه،
’راه ره بَلدِه خُداوند آماده کُنِید
و راه‌رَوی شی ره راست-و-سِیده کُنِید.‘“
4 دَ مُطابِقِ امزی پیشگویی یحیای تعمِید دِهِنده دَ بیابو ظاهِر شُد و یگ غُسلِ تعمِید ره اِعلان کد که مردُم توبه کنه تا گُناه های ازوا بخشِیده شُنه. 5مردُم از تمامِ منطقِه یهُودیه و اورُشَلیم بُر شُده دَ پیشِ ازُو میمَد و گُناه های خُو ره اِقرار کده از دِستِ ازُو دَ دریای اُردُن غُسلِ تعمِید مِیگِرِفت. 6یحییٰ کالای ره که از پاشُمِ اُشتُر بُود مُوپوشِید و دَ گِردِ کمر خُو یگ کمربندِ چَرمی دَشت و خوراک شی مَلَخ و عسلِ صحرایی بُود.
7اُو اِعلان کده مُوگُفت: ”کسی که قُدرت شی از مه کده کَلو یَه، بعد از مه مییه؛ ما حتیٰ لایق شی ره نَدرُم که خَم شُده بندِ چپلی شی ره واز کنُم. 8ما شُمو ره قد آو غُسلِ تعمِید دَدُم، لیکِن اُو شُمو ره قد روح اُلقُدس غُسلِ تعمِید مِیدیه.“
9دَ امزُو روزا عیسیٰ از ناصِرِه جلِیلیه اَمَد و دَ دریای اُردُن از دِستِ یحییٰ غُسلِ تعمِید گِرِفت. 10و امی که عیسیٰ از آو بُر شُد، اُو دِید که آسمو شَق شُد و روح اُلقُدس دَ شکلِ یگ کَوتر دَ بَلِه ازُو نازِل شُد. 11و یگ آواز از آسمو اَمَده گُفت: ”تُو باچِه دوست-دَشتَنی مه اَستی که از تُو خوش-و-راضی اَستُم.“
12اوخته روح اُلقُدس دِستی اُو ره دَ بیابو بُرد. 13اُو مُدَتِ چِل روز دَ بیابو بُود و شَیطو اُو ره وَسوَسه مُوکد؛ اُو دَ مینکلِ جانوَرای وَحشی بُود و ملایکه ها خِدمت شی ره مُوکد.
14بعد از دِستگِیر شُدونِ یحییٰ عیسیٰ دَ جلِیلیه رفت؛ اُو دَ اُونجی خوشخبری پادشاهی خُدا ره اِعلان کده 15مُوگُفت: ”وخت پُوره شُده و پادشاهی خُدا نزدِیک اَسته. پس توبه کُنِید و دَ خوشخبری ایمان بیرِید.“
عیسیٰ اوّلِین یارا ره دعوَت مُونه
16وختِیکه عیسیٰ دَ لبِ دریای جلِیلیه گشت-و-گُذار مُوکد، اُو شِمعون و بِرار شی اَندریاس ره دِید که تورِ ماهی‌گِیری ره دَ دریا پورته مُونه، چُون اُونا ماهی‌گِیر بُود. 17اُو دَزوا گُفت: ”از پُشتِ ازمه بیِید تا شُمو ره شِکارچی مردُم جور کنُم.“ 18اُونا فَوری تور های ماهی‌گِیری خُو ره ایله کده از پُشتِ ازُو رَیی شُد. 19وختی کم وَری پیش رفت، اُو یعقُوب باچِه زِبدی و بِرار شی یوحَنّا ره دِید که دَ مَنِه کِشتی تور های ماهی‌گِیری خُو ره آماده مُونه. 20اُو دِستی اُونا ره کُوی کد و اُونا آتِه خُو زِبدی ره قد مُزدُورکارا دَ کِشتی ایله کده از پُشتِ ازُو رَیی شُد.
عیسیٰ یگ آدمِ جِندی ره شفا مِیدیه
21اوخته اُونا دَ شارِ کَفرناحُوم رفت. دَ اُونجی عیسیٰ دَ روزِ آرام فَوری دَ عِبادت خانه دَراَمد و دَ تعلِیم دَدو شُروع کد. 22مردُم از تعلِیم شی حَیرو مَند، چُون اُو رقمِ کسی که صاحِبِ قُدرت-و-اِختیار بَشه دَزوا تعلِیم دَد، نَه رقمِ عالِمای دِین.
23دَ امزُو غَیت دَ عِبادت خانِه ازوا یگ آدم بُود که روحِ ناپاک دَشت. اُو چِیغ زَده گُفت: 24”اَی عیسای ناصِری، قد ازمو چی غَرَض دَری؟ آیا اَمَدے که مو ره نابُود کُنی؟ ما تُو ره مینَخشُم که تُو کِی اَستی؛ تُو امُو مُقَدَّسِ خُدا اَستی.“ 25لیکِن عیسیٰ دَ بَلِه ازُو هَیبَت کده گُفت: ”چُپ بِشی و ازُو بُر شُو!“ 26اوخته روحِ ناپاک امُو آدم ره سخت تکان دَد و قد آوازِ بِلند چِیغ زَده ازُو بُر شُد. 27پگِ ازوا تعجُب کد، دَ اندازِه که از یگدِیگِه خُو پُرسان کده مُوگُفت: ”اِی چِیزخیل اَسته؟ یگ تعلِیم نَو قد قُدرت-و-اِختیار! اُو حتیٰ دَ بَلِه ارواحِ ناپاک اَمر مُونه و اُونا از اَید شی مُوشه!“ 28و خبرِ ازُو فَوری دَ تمامِ منطقه های گِرد-و-بَرِ جلِیلیه تِیت شُد.
شفا دَدونِ ناجورا
29امی که عیسیٰ و یارای شی از عِبادت خانه بُر شُد، اُونا فَوری قد یعقُوب و یوحَنّا دَ خانِه شِمعون و اَندریاس دَراَمد. 30خُسُرمادرِ شِمعون تَو کده خاو شُدُد. اُونا دِستی اُو ره از حالِ ازُو باخبر کد. 31اوخته عیسیٰ پیش اَمَد و دِست شی ره گِرِفته اُو ره باله کد و تَو اُو ره ایله کد و اُو دَ خِدمتِ ازوا مَشغُول شُد.
32دَ امزُو شام بعد از آفتَو شِشتو، اُونا تمامِ ناجورا و جِندی ها ره دَ پیشِ عیسیٰ اَوُرد. 33و پگِ مردُمِ شار دَ پیشِ درگه جَم شُدُد. 34عیسیٰ غَدر کسا ره که دَ ناجوری های رقم رقم گِرِفتار بُود، شفا دَد و غَدر جِنیات ره بُر کد، ولے نَه‌ایشت که جِنیات توره بُگیه، چراکه اُونا اُو ره مِینَخشِید.
عیسیٰ دَ سراسرِ جلِیلیه خوشخبری ره اِعلان مُونه
35صَباح‌گاه وختِیکه هنوز ترِیک بُود، عیسیٰ باله شُده از خانه بُر شُد و دَ یگ بیابو رفته دَ اُونجی مَشغُولِ دُعا شُد. 36شِمعون و رفِیقای شی دَ پالِیدونِ ازُو بُر شُد. 37وختِیکه اُو ره پَیدا کد، دَزُو گُفت: ”پگِ مردُم تُو ره مُوپاله.“ 38اُو دَزوا گُفت: ”بیِید که یَگو جای دِیگه دَ آغِیلای گِرد-و-بَر بوری، تا دَ اُونجی ام خوشخبری ره اِعلان کنُم، چُون بَلدِه امزی کار بُرو اَمَدیم.“
پاک شُدونِ آدمِ کولی گِرِفته
39پس عیسیٰ دَ سراسرِ جلِیلیه و عِبادت خانه های ازوا وَعظ مُوکد و جِنیات ره بُر مُوکد. 40یگ آدمِ کولی‌گِرِفته پیش شی اَمَده زانُو زَد و عُذر-و-زاری کده دَزُو گُفت: ”اگه تُو بِخاهی مِیتنی مَره پاک کُنی.“ 41دِلِ عیسیٰ دَ حالِ ازُو سوخت، دِست خُو ره دِراز کد و دَ بَلِه ازُو ایشته گُفت: ”ما میخایُم، پاک شُو.“ 42فَوری مَرَضِ کولی ازُو دُور شُد و اُو پاک شُد.
43عیسیٰ اُو ره سخت مَنع کد و بِدُونِ طال-و-طُول اُو ره رَیی کده 44دَزُو گُفت: ”هُوش کُو که دَ کس چِیز نَگی، بَلکِه رفته خود ره دَ پیشوا نِشو بِدی و بَلدِه پاک شُدون خُو چِیزی ره که مُوسیٰ اَمر کده تقدِیم کُو تا بَلدِه ازوا یگ شاهِدی بَشه.“ 45لیکِن اُو بُرو رفته دَ اِعلان کدونِ امزُو توره شُروع کد، دَ اندازِه که عیسیٰ دِیگه نَتنِست دَ شار داخِل شُنه، بَلکِه دَ بُرونِ شار دَ جایای گوشه مُومَند و مردُم از هر طرف دَ پیش شی میمَد.

Currently Selected:

مَرقَس 1: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in