متیٰ 12

فصلِ دوازدَهُم

سوال دَ بارِه روزِ آرام

1دَ امزُو زمان عیسیٰ دَ روزِ آرام از مَنِه کِشت های گندُم تیر مُوشُد و یارای شی ازی که گُشنه بُود، شُروع دَ کَندو و خوردونِ خوشه های گندُم کد. 2مگم وختِیکه فرِیسیا اِی کار ره هُوش کد، اُونا دَزُو گُفت: ”اونه، یارای تُو کاری ره انجام مِیدیه که دَ روزِ آرام رَوا نِیَسته.“ 3عیسیٰ دَزوا گُفت: ”آیا شُمو نَخاندید که داوُود چِیز کار کد وختِیکه خود شی و رفِیقای شی گُشنه بُود؟ 4اُو دَ خانِه خُدا داخِل شُده نانِ تقدِیم شُده ره خورد#۱۲‏:۴ داوُود نانِ تقدِیم شُدِه ره که از میزِ مُقَدَّس باله شُده بُود دَ اِجازِه پیشوا گِرِفته خورد. که خوردون شی بَلدِه ازُو و رفِیقای شی رَوا نَبُود، بَلکِه تنها بَلدِه پیشوایو رَوا بُود. 5یا دَ تَورات نَخاندِید که دَ روزِ آرام پیشوایو دَ خانِه خُدا حُرمَتِ روزِ آرام ره نِگاه نَمُوکُنه، ولے باز ام بےگُناه اَسته؟ 6مگم ما دَز شُمو مُوگُم، یَگو کس بُزُرگتَر از خانِه خُدا دَ اِینجی اَسته. 7اگه معنای امزی توره ره پَی مُوبُردِید: ’ما رَحمت میخایُم، نَه قُربانی،‘ شُمو نفرای بیگُناه ره محکُوم نَمُوکدِید، 8چُون «باچِه اِنسان» صاحِبِ روزِ آرام اَسته.“

9عیسیٰ ازُونجی رفت و دَ عِبادت خانِه ازوا داخِل شُده 10یگ آدم ره دِید که یگ دِست شی خُشک شُدُد. و اُونا از عیسیٰ پُرسان کده گُفت: ”آیا شفا دَدو دَ روزِ آرام رَوا اَسته یا نَه؟“ اُونا اِی ره گُفت تا اُو ره ملامَت کُنه. 11عیسیٰ دَزوا گُفت: ”اگه کُدَمِ ازشُمو یگ گوسپو دَشته بَشِید و اُو دَ روزِ آرام دَ یگ چُقُوری بُفته، آیا اُو ره گِرِفته ازُونجی بُر نَمُوکُنِید؟ 12پس اِنسان از گوسپو کده چِیقَس بااَرزِشتَر اَسته؛ اُو باید کومَک شُنه. امزی خاطر انجام دَدونِ کارای نیک دَ روزِ آرام رَوا اَسته.“ 13اوخته دَ امزُو آدم گُفت: ”دِست خُو ره دِراز کُو.“ اُو دِراز کد و دِست شی رقمِ دِستِ دِیگِه شی وَری جور شُد. 14مگم فرِیسیا بُرو رفت و دَ ضِدِ ازُو نقشه کشِید که چی رقم اُو ره نابُود کُنه.

خِدمتگارِ اِنتِخاب شُدِه خُدا

15وختی عیسیٰ امزی نقشه خبر شُد، اُو ازُونجی رفت. مگم یگ جمعیَتِ کٹه از پُشتِ ازُو رَیی شُد و اُو پگِ ازوا ره شفا دَد 16و دَزوا اَمر کد که اُو ره بَرمَلا نَکُنه 17تا چِیزی که دَ وسِیلِه اِشَعیای نَبی گُفته شُدُد، پُوره شُنه:

18”اینَمی خِدمتگار مه اَسته که اُو ره اِنتِخاب کدیم

و دوست دَشتنی مه که جان مه از شی خوش-و-راضی اَسته.

ما روح خُو ره دَ بَلِه ازُو قرار مِیدیُم

و اُو عدالت ره دَ مِلَّت های غَیرِ یهُود اِعلان مُوکُنه.

19اُو جنجال نَمُونه و نَه ام شَر-و-شور مُوکُنه،

و نَه ام آوازِ ازُو ره کس دَ کوچه ها مِیشنَوه.

20اُو نَی جَغز شُده ره مَیده نَمُونه

و نَه ام پلتِه نِیم‌سوخته ره گُل مُوکُنه

تا وختِیکه عدالت ره دَ پیروزی بِرسَنه.

21و دَ نامِ ازُو مِلَّت های غَیرِ یهُود اُمِیدوار اَسته.“

عیسیٰ و بَعلزِبُول یعنی رئیسِ جِنیات

22اوخته اُونا یگ آدمِ جِندی ره دَ پیشِ ازُو اَوُرد که کور و گُنگه بُود و عیسیٰ اُو ره شفا دَد، بطَوری که امُو گُنگه تَنِست توره بُگیه و بِنگره. 23و تمامِ مردُم حَیرو مَنده گُفت: ”آیا امی آدم باچِه داوُود نِییه؟“ 24مگم وختِیکه فرِیسیا اِی توره ره شِنِید، اُونا گُفت: ”اِی نفر جِنیات ره بُر کده نَمِیتنه اگه دَ کومَکِ بعلزِبُول سردِستِه جِنیات نَبَشه.“ 25عیسیٰ فِکرای ازوا ره پَی بُرد و دَزوا گُفت: ”هر مَملَکَت که دَ ضِدِ خود خُو تقسِیم تقسِیم شُنه، بیرو مُوشه و هر شار یا خانِه که دَ ضِدِ خود خُو تقسِیم تقسِیم شُنه، اُستوار نَمُومَنه. 26اگه شَیطو، شَیطو ره بُر کُنه، اُو دَ ضِدِ خود خُو تقسِیم تقسِیم شُده؛ پس پادشاهی شی چِطور برقرار مُومَنه؟ 27و اگه ما دَ وسِیلِه بعلزِبُول جِنیات ره بُر مُونُم، پَیرَوای#۱۲‏:۲۷ دَ جای «پَیرَوای شُمو» دَ زِبونِ یونانی «باچه های شُمو» نوِشته یَه. ازشُمو دَ وسِیلِه چِیزخیل اُونا ره بُر مُونه؟ امزی خاطر، اُونا دَ بَلِه شُمو قضاوَت مُوکُنه. 28لیکِن اگه ما دَ وسِیلِه خُدا جِنیات ره بُر مُونُم، بِدَنِید که پادشاهی خُدا دَ بَین شُمو اَمَده. 29یا چِطور یگ نفر مِیتنه که دَ خانِه یگ آدمِ زورتُو داخِل شُنه و مال های شی ره غارَت کُنه، بِدُونِ ازی که اوّل امُو آدمِ زورتُو ره بسته کُنه؟ ولے بعد ازُو مِیتنه خانِه شی ره غارَت کُنه. 30هر کسی که قد ازمه نِییه، دَ ضِد مه اَسته و هر کسی که قد ازمه جم نَمُوکُنه، اُو تِیت‌پَرَک مُونه.

31امزی خاطر دَز شُمو مُوگُم، اِنسان هر رقم گُناه و کُفرگویی که کُنه، مِیتنه بخشِیده شُنه، مگم کُفرگویی دَ ضِدِ روح اُلقُدس بخشِیده نَمُوشه. 32و هر کسی که دَ ضِدِ «باچِه اِنسان» توره بُگیه، بخشِیده مُوشه، مگم کسی که دَ ضِدِ روح اُلقُدس توره بُگیه، اُو بخشِیده نَمُوشه، نَه دَ اِی دُنیا و نَه دَ دُنیای که اَمدَنی یَه.

33اگه دِرخت ره خُوب کاله کُنِید، اُو میوِه خُوب مِیدیه و اگه دِرخت ره خراب کاله کُنِید، اُو میوِه خراب مِیدیه، چُون دِرخت از میوِه خُو شِنَخته مُوشه. 34اَی اَولادای تِیرمار، چِطور مِیتنِید چِیزای خُوب بُگِید، دَ حالِیکه شرِیر اَستِید؟ چُون دانِ اِنسان از چِیزی که دَ دِلِ اِنسان پِرَیمو اَسته، توره مُوگیه. 35آدمِ خُوب از خزانِه خُوبِ دِل خُو چِیزای خُوب بُر مُونه و آدمِ شرِیر از خزانِه بَد خُو چِیزای بَد بُر مُونه. 36مگم ما دَز شُمو مُوگُم که مردُم بَلدِه هر تورِه پُوچ-و-ناسَنجِیده که مُوگیه، دَ روزِ قضاوَت باید حِساب بِدیه؛ 37چُون از خاطرِ تورای خُو عادِل حِساب مُوشی و از خاطرِ تورای خُو محکُوم مُوشی.“

عالِمای یهُود و فرِیسیا مُعجزه طلب مُونه

38اوخته یگ تعداد از عالِمای دِین و فرِیسیا دَزُو گُفت: ”اَی اُستاد، مو میخاهی که از تُو یگ مُعجزه بِنگری.“ 39اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”نسلِ شرِیر و زِناکار مُعجزه طلب مُونه! مگم هیچ مُعجزه دَزوا نِشو دَده نَمُوشه بغَیر از مُعجزِه یونُس پَیغمبر. 40چُون امُو رقم که یونُس سِه شاو و سِه روز دَ کَورِه ماهی مَند، «باچِه اِنسان» ام سِه شاو و سِه روز دَ کَورِه زمی مُومَنه. 41دَ روزِ قضاوَت مردُمِ نینوا قد امزی نسل ایسته مُوشه و اِی نسل ره محکُوم مُونه، چراکه مردُمِ اُو زمان بخاطرِ موعِظِه یونُس توبه کد. و آلی یَگو کس بُزُرگتَر از یونُس دَ اِینجی اَسته. 42ملِکِه جنُوب دَ روزِ قضاوَت قد امزی نسل باله مُوشه#۱۲‏:۴۲ «باله شُدو» یعنی «دُوباره زِنده مُوشه.» و امیا ره محکُوم مُونه، چُون اُو از دُورتَرِین منطقِه دُنیا اَمَد تا حِکمتِ سُلَیمان ره گوش بِگِیره، و آلی یَگو کس بُزُرگتَر از سُلَیمان دَ اِینجی اَسته.

43وختِیکه روحِ ناپاک از یگ آدم بُر مُوشه بَلدِه آرام گِرِفتو دَ جای های خُشک موره، مگم پَیدا نَمِیتنه. 44اوخته اُو مُوگیه، ’پس دَ خانِه خُو مورُم، امزُو جای که اَمدُم.‘ وختِیکه پس مییه، اُو امُو خانه ره خالی، جارُو شُده و مُنَظَم مِینگره. 45اوخته اُو رفته هفت روحِ دِیگه ره قد خُو میره که بَدتَر از خود شی یَه و اُونا دَ اُونجی داخِل شُده جای-دَ-جای مُوشه؛ و آخِرِکار حالتِ امزُو نفر بَدتَر از اوّل شی مُوشه. عَینِ چِیز قد امزی نسلِ شرِیر ام مُوشه.“

آبه و بِرارونِ عیسیٰ

46دَ حالِیکه عیسیٰ هنوز قد امزُو جمعیَت توره مُوگُفت، آبِه شی و بِرارون شی دَ بُرو ایسته بُود و میخاست که قد شی توره بُگیه. 47یگ نفر اَمَده دَزشی گُفت: ”اونه، آبِه تُو و بِرارون تُو دَ بُرو ایسته یَه و میخایه که قد تُو توره بُگیه.“ 48مگم کسی که امی ره گُفتُد عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”آبِه مه کِی اَسته و بِرارون مه کِی یَه؟“ 49و دِست خُو ره سُون یارای خُو دِراز کده گُفت: ”اینیا آبِه مه و بِرارون مه اَسته. 50چُون هر کسی که خاست-و-اِرادِه آتِه مَره که دَ آسمو اَسته دَ جای بیره، اونَمُو بِرار و خوار و آبِه مه اَسته.“

Currently Selected:

متیٰ 12: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible