YouVersion Logo
Search Icon

سُخنوَر 12

12
فصلِ دوازدَهُم
تَشبیِه روزای پِیری
1آست کُنِندِه خُو ره دَ روزای جوانی خُو دَ یاد بَیر،
پیش ازی که روزای مُشکِلات بِرَسه و سال های بییه که تُو بُگی:
”امیا بَلدِه مه خوش-آیند نِییه؛“
2پیش ازی که آفتَو و روشَنی
و ماهتَو و سِتاره ها بَلدِه تُو ترِیک شُنه
و آوُرهای پِیری بعد از بارِشِ جوانی بییه.
3 اُو ره دَ یاد بَیر پیش از روزی که پَیره-دارای خانِه#۱۲‏:۳ یعنی «دِستای» تُو. تُو دَ لَرزه بییه
و آدمای#۱۲‏:۳ یعنی «پایای» تُو. قَوی خانِه تُو خَم بُخوره
و خاتُونوی تُو که دِستاس مُونه#۱۲‏:۳ یعنی «دَندونای» تُو. بخاطرِ کم بُودو از کار بُمنه
و امُو دُو که از کِلکِینای خانِه تُو توخ مُونه، خِیره بِنگره#۱۲‏:۳ یعنی «چِیمای» تُو.
4و درگه های#۱۲‏:۴ یعنی «گوشای» تُو. خانِه تُو دَ کوچِه زِندگی بسته شُنه
و آوازِ آسیا پَخچ شُنه
و تُو که از آوازِ مُرغَکو بیدار مُوشی
آوازِ پگِ بَیت‌خانا بَلدِه تُو بےتاثِیر شُنه؛
5 اُو ره دَ یاد بَیر، پیش ازی که از جای های بِلند ترس بُخوری
و دَ راه ترس خورده بوری،
و رقمی که درختِ بادام شِگوفه مُونه، مُوی تُو سفید شُنه؛
و رقمِ مَلَخِ زخمی خود ره کَش کُنی
و خاهِشاتِ نفس تُو بَند شُنه.
عاقُبَت، هر اِنسان دَ خانِه اَبَدی خُو موره
و کسای که ماتَم مُونه دَ کوچه ها بُر مُوشه.
6 اَرے، آست کُنِندِه خُو ره دَ یاد بَیر
پیش ازی که ریسپونِ نُقره-یی#۱۲‏:۶ ریسپونِ نُقره-یی یعنی رِشتِه عُمر. مُنٹی شُنه
و کاسِه طِلّایی مَیده شُنه
و کُوزه دَ بَغلِ چِشمه ٹوٹه-و-پرچه شُنه
و چرخِ سرِ چاه کَنده شُنه
7و جِسمِ خاکی پس دَ زمی بوره که از شی اَمدُد
و روح دَ پیشِ خُدا که اُو ره بخشِیدُد پس بوره.
8مردِ سُخنوَر مُوگیه:
”کامِلاً بےفایده اَسته! تمامِ چِیزا بےفایده اَسته!“
آخِرِ مَوضوع
9علاوِه ازی که مَردِ سُخنوَر دانا بُود، اُو بَلدِه مردُم عِلم یاد دَد، خُوب فِکر و تحقِیق کد و مثل های کَلو نوِشته کد. 10مَردِ سُخنوَر جُستُجو کد تا تورای پسَندِیده پَیدا کنه و اُو تورای حقِیقت ره واضِح نوِشته کد.
11تورِه آدمای دانا رقمِ سوٹه-چیوِ چوپو اَلّی اَسته و مَجمُوعِ تورای ازوا مِثلِ میخای محکم که دَ وسِیلِه یگ چوپو کُفته شُده بَشه.
12علاوه ازیا، اَی باچِه مه، باخبر بَش: نوِشته کدونِ کِتاب ها خلاصی نَدره و خاندونِ کَلو باعِثِ مَنده شُدونِ جِسم مُوشه.
13پس بیِید خُلاصِه تمامِ چِیزای ره که گُفته شُد بِشنَوی: از خُدا بِتَرس و احکام شی ره دَ جای بَیر، چراکه تمامِ وظِیفِه اِنسان اینَمی اَسته. 14چُون خُدا دَ بارِه هر عملِ اِنسان قضاوَت مُونه، حتیٰ دَ بارِه تمامِ عمل های تاشِه ازُو، چی خُوب بَشه، چی بَد.

Currently Selected:

سُخنوَر 12: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in