اَرے، آست کُنِندِه خُو ره دَ یاد بَیر
پیش ازی که ریسپونِ نُقره-یی مُنٹی شُنه
و کاسِه طِلّایی مَیده شُنه
و کُوزه دَ بَغلِ چِشمه ٹوٹه-و-پرچه شُنه
و چرخِ سرِ چاه کَنده شُنه
و جِسمِ خاکی پس دَ زمی بوره که از شی اَمدُد
و روح دَ پیشِ خُدا که اُو ره بخشِیدُد پس بوره.