اعمال رسولان 22
22
1«ای براران و ای پییَران، چِمن دفاعیه که اِسا شاما نه واجِم، گوش آدیا.»
2اَوان وختی بَشنوِسِشانه که پولس اَوان نه عبرانیان زواننه لاوَه کردر، ساکت تر ببنده. اَدمی پولُس باتشه: 3«از مردکی یهودی اِسم، که تارسوسِ کیلیکیِه شهر دلِک دنیا آمییِم. ولی اِم شهرک پیله آبییم. چِمن اجدادیه شریعته کاملاً، گامالائیل وَرک آموتمه و خدا را غیرت دارم، ایزه که زَ شاما همه اُوری اِسران. 4از اَوان که ’اهل طریقتک بنده‘ تا مرگه را اذیت آزار کردمه و اَوان چِه مردک و چِه زلی، دستگیرم کرده، و زندان دلکم درندَه. 5کاهن اعظم و همهی یهوده شوار اعضا تاننده اِم جریانه درباره شهادت بدینده، چون اَوانکم نامههانی اَرکته که اِشتن براران را که دمشقک اِسنده نیویشتشان به تا بیشیم اَگا و اِم اهل طریقته دستگیر بکرم، و مجازات کردنه را بوعَرم اورشلیم.
6«امّا وختی راهک بم و دمشقه آرَسَردم، ناهار موقع، ایرادَن ایگله برکه نوری که آدمه چَشمش زِسه، آسمان نه چِمن دویرش بکته. 7گلِه سر بِگسم و ایگله صصی بشنوسمه که مَنه واتردشه: ”شائول! شائول! چیه را من اذیت آزار کردری؟“
8«آپرسسمه: ”خداوندا، ته کییش؟“
«جواوش آدا: ”از هَ عیسای ناصری اِسم که ته اَوه اذیت و آزار کری.“ 9اَوه ای که مَنه همراه بنده نور شان بینده، امّا اَ کسی صصشان که منه لاوش کردرده، نَشنوسشانه.
10«از باتِمه: ”خداوندا، چِه بکرم؟“
«خداوند باتشه: ”بیض و بشه دمشق. اَگارک هر چی که ته گه انجام بِدیی، تِه نه واته بی.“ 11چِمه واسنه که از اَ نوره پر بینه واسنه کور ببم. چِمن همراهه چِمن دسشان بکته و منشان ببردم دمشقه را.
12«دمشقک، ایگله مردکی زندگیش کردرده که دیندار به و شریعتش کاملاً انجام دِسه. اَ مردکه نام حنانیا بِه و همهی یهودیان دلَک، خوشنام بِه. 13حَنانیا چِمن ویندنه را بامه و چِمن وَرک بندرس و باتشه: ”بِرا شائول! بینا ببش!“ هَ لحظک، چِمن چَشمه سو دِگسنده و حنانیام بینده.
14«حنانییا باتشه: ”چاما اجداده خدا تِش انتخاب کردش تا چَوه اراده بزانی و اَ صالحه بینی و چَوه گرک لاوان بشنوی. 15چون ته همهی مردمه وَرک، چَوه شاهد بی و اَ چی ای که ویندره و اَشنوسره، شهادت دَیی. 16اِسا چییه منتظرش؟ بیض و غسل تعمید بیگی و چَوه نامه داد بکه، اِشته گناهانک پاک ببش!“
17«وختی آگردسم اورشلیم، معبدک دعام کردرده که بیشِم خلسه حالت دِله 18و خداوندم بینده که واتردشه: ”بمج و البحل اورشلیم نه بِشه، چون اَوه، اِشته شهادته که چِمن درباره اِسه قبول نکردرنده.“
19«اَز باتِمه: ”خداوندا، اَوه زانسرنده که از شِسِم عبادتگاه به عبادتگاه و کسانی که به ته ایمان شان داشته، درندمِنده زندانک و زِسِنده. 20و وختی اِشته شاهد، استیفانه خونشان اَرکردرده، از اِشتن اَگا وِندرسه بِم و چَوان کارنه موافقتم کرده و چَوه قاتلان خلوعه ویراجین بم.“
21خداونده منه باته: ”بِشه؛ چون از ته، دور افتاده یاگاهان را خرسانم، غیریهودیان ور.“»
22مردم تا اِنگا پولُسه لاوشان گوش آدیرده، امّا وختی اِمش باته، اِشتن صصشان بلند آکه، جرشان بکه: «زمینه ایزنه آدمان وجودنه پاک آکرا، چون که گه اجازه مدیام ایزنه آدمی زنده بمانه!»
23ایزه که اَوان جرشان کردرده و اِشتن اَباشان اِشتن سره کفاک تکان دیدره و گرد و خاکشان آشاندرده، 24فرمانده دستور بدا پولُسه بِبرنده قلعه دلَه و، شلاق بزننده و اَوه بازجویی بکرنده تا دیار آبی مردم چیه واسنه ایزه چَوه ضد جره کردرنده. 25امّا وقتی که پولس شان دوَسرده تا شلاق بزننده، پولس اَ، افسری نه که اَگارک وِندَرسه به نه، باتشه: «قانون شاما اجازه دَیه ای نفر که رومه شهروند اِسه بی اِم که محاکمه بِکرا شلاق بزنا؟»
26اَ، اَفسر وختی اِمش بشنَوِس، بِشه فرمانده وَر و اَونه باتشه: «هیچ زانسری چه کردری؟ اِم مردک رومه شهروند اِسه!»
27پس فرمانده بامه پولُسه ور و اَوکش آپرسس: «باجه بینم، ته رومه شهروند اِسش؟»
پولس جواوش بدا: «آها،»
28اَدمی فرمانده باتشه: «از چِمه واسنه که رومه شهروندی به دس بوعرم سنگینه بهایی دییَمه.»
پولُس چَه جواوک باتشه: «امّا از اِم شهروندی نه دونیا آمییم!»
29کسانی که قرار بِه پولسک بازجویی بکرنده، هَ لحظک اِشتن شان کنار بکشس. فرمانده نی که زانسش به، ایگله رومیش دستگیر کرده، بَرک ترسَه به.
پولس، یهوده شورا ورک
30صباینه روج، فرمانده چون رایش به بزانه که واقعا چیه را یهودیان پولُس شان متهم کرده، اَوش زندانک آزاد بکه و دستورش بدا سران کاهنان و همهی یهوده شوار اعضا بیدا آبینده. چاوش، پولُس شان جیر بوَعرده تا چَوان پَرانک حاضر بیبی.
Currently Selected:
اعمال رسولان 22: TIT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company